yeongi-dol: 연기 + idol (연기돌)

คำเรียกไอดอลที่ผันตัวมาเล่นละคร หลายปีที่ผ่านมามันแทบจะเป็นคำเดียวกับการพูดบทแข็ง ๆ แต่ตอนนี้ชื่อของคนที่สลัดป้ายนี้ทิ้งได้กลับดังกว่า

เป็นคำที่เอา 'ยอนกี' (การแสดง) มาต่อกับ 'ดล' จาก idol และเกิดในพาดหัวข่าวก่อนจะถึงปากแฟนคลับ แค่เวทีกับวาไรตี้ก็ยากจะเข้าถึงคนนอกแฟนด้อม แถมอาชีพไอดอลที่ใช้ความเยาว์วัยเป็นอาวุธก็อยู่ได้ไม่นาน การแสดงซึ่งเป็นบ้านข้าง ๆ ที่ใกล้ที่สุดเลยกลายเป็นเวทีที่สองแบบธรรมชาติ ยุค 1 มักเริ่มตอนวงใกล้หมดยุค แต่ตอนนี้หลายคนรับงานแสดงหลังเดบิวต์ได้ไม่กี่ปี ตั้งแต่ Eric แห่ง SHINHWA ขึ้นเครดิตด้วยชื่อจริง มุนจองฮยอก การใช้ชื่อจริงตอนเล่นละครก็กลายเป็นธรรมเนียม

ป้ายนี้มาจากสองทาง ทางแรกคือสายตาของวงการที่มองว่าไอดอลไม่ได้ผ่านระบบคัดนักแสดงของสถานีแต่เดินเข้ามาพร้อมชื่อเสียง ทางที่สองคือนิสัยจากเวที ทั้งการเปล่งเสียงแบบร้องเพลงและการหากล้อง ซึ่งพอมาอยู่ในละครจะดูแปลก ๆ พอมีคนพูดว่าเล่นแข็ง ทั้งเรื่องก็โดนตีตราว่าแคสต์ผิด นักแสดงรุ่นใหญ่ ชเวมินซิก เคยบอกว่าปัญหาไม่ใช่ไอดอล แต่คือค่ายที่ปล่อยออกมาโดยไม่เตรียมตัว

สิ่งที่เปลี่ยนความคิดคนคือผลงาน อิมชีวาน แจ้งเกิดจาก The Moon Embracing the Sun แล้วลบทุกข้อสงสัยด้วยบทพนักงานใหม่ใน Misaeng ส่วน IU กลายเป็นนักแสดงอีจีอึนเต็มตัวจาก My Mister ชื่อที่ถูกพูดถึงตลอดยังมี D.O. แห่ง EXO, ฮเยริ จาก Reply 1988 และ อีจุนโฮ ใน The Red Sleeve ย้อนไปก่อนหน้านั้นนานมาก ออมจองฮวา ก็สลับไปมาระหว่างร้องเพลงกับแสดงจนเปิดทางไว้แล้ว

ทุกวันนี้เส้นทางที่ฉลาดคือเริ่มจากงานเล็กอย่างเว็บดราม่าหรือหนังอินดี้แล้วค่อยขยับขึ้น ฝั่งผู้สร้างก็ชอบเพราะแฟนด้อมช่วยปั่นกระแสให้ฟรี แต่ตารางถ่ายทำมักชนกับงานวง จนแฟนด้อมแตกกันได้ และบางคนก็ออกจากวงไปเป็นนักแสดงเต็มตัว ไอดอลที่เล่นมิวสิคัลมักไม่ถูกเรียกว่าเล่นละคร เรื่องนั้นไปต่อที่ ไอดอลที่ไปขึ้นเวทีละคร ส่วนการบุกจอเงินอยู่ที่ เดบิวต์ชุงมูโร