Misaeng
ซีรีส์ tvN ปี 2014 ว่าด้วยหนุ่มที่ฝันเป็นนักหมากล้อมอาชีพไม่สำเร็จ แล้วเข้าไปทำงานสัญญาจ้างในบริษัทการค้า ไม่มีเส้นเรื่องความรักเลยสักนิด แต่ทำให้คำว่า "มีแซง" กลายเป็นคำฮิตแทนชีวิตคนทำงานที่ไม่มั่นคง
มีแซง (未生) เดิมเป็นศัพท์หมากล้อม หมายถึงกลุ่มหมากที่ยังไม่รอด ยังไม่มีสองตา จะถูกกินเมื่อไหร่ก็ได้ เว็บตูนชื่อเดียวกันของยุนแทโฮเอาคำนี้มาแปะให้มนุษย์เงินเดือน ซีรีส์ออกอากาศทุกศุกร์เสาร์ตั้งแต่ตุลาคมถึงธันวาคม 2014 เป็นโปรเจกต์ครบรอบ 8 ปีของ tvN ยาว 20 ตอน และกลายเป็นตัวอย่างคลาสสิกของ เส้นทางจากเว็บตูนสู่จอ เรื่องหลักยังยึด ต้นฉบับ แต่ก็เติมฉากเฉพาะเวอร์ชันซีรีส์ อย่างตอนโรงงานหมึกดอง
จางกือแร (Im Si-wan) เล่นหมากล้อมมาทั้งวัยเด็กแต่สอบเป็นมืออาชีพไม่ผ่าน ไม่มีวุฒิ ไม่มีสเปก ได้ที่ฝึกงานในบริษัทยักษ์ One International เพราะเส้นสาย แล้วถูกส่งไปทีมขาย 3 หัวหน้าทีมโอซังชิก (Lee Sung-min) ตอนแรกไม่อยากรับเด็กเส้นเลย แต่ค่อยๆ กลายเป็นคนที่คอยปกป้องเขามากที่สุด ภายนอกดูแข็งแต่ดูแลลูกน้องสุดตัว หัวหน้าโอเลยเป็นมาตรฐานของ "เจ้านายในฝัน" ของคนเกาหลี เพื่อนร่วมรุ่นอย่างอันยองอี (Kang So-ra) จางแบ็กกี (Kang Ha-neul) ฮันซ็อกยุล (Byun Yo-han) รวมถึงหัวหน้าแผนกช็อน (Park Hae-joon) และผู้ช่วยผู้จัดการคิมดงชิก (Kim Dae-myung) ทุกคนมีเรื่องของตัวเองจริงๆ
ที่มันจุกเพราะจับบรรยากาศออฟฟิศมาได้เป๊ะ คนถูก เรียกตามตำแหน่ง แทนชื่อ ทุกอย่างต้องใช้ นุนชี ฮเวชิก หนีไม่ได้ ส่วน โอที ก็เป็นเรื่องปกติ ข้างใต้ยังมีชั้นที่หนักกว่านั้น สัญญาจ้างสองปีที่ต่อให้เก่งแค่ไหนก็แทบไม่ได้บรรจุ ช่องว่างอำนาจระหว่าง บริษัทใหญ่กับบริษัทเล็ก การคุกคามและความไม่มั่นคงที่พนักงานหญิงสัญญาจ้างต้องเจอ ไปจนถึงเงาของการปลดคน ฉากที่กือแรพลาดการบรรจุเป็นพนักงานประจำคือ ความเค็ม ของจริงสำหรับคนทำงานจำนวนมาก คนที่เคยทำงานบริษัทการค้าตัวจริงมาเป็นที่ปรึกษา ศัพท์การค้ากับตัวเลขในเรื่องเลยฟังดูของจริงมาก
เรตติ้งเริ่มเงียบๆ ที่ 1.6% แล้วขึ้นไปถึง 8.4% ในตอนจบ พีคสุด 10.3% ตอนนั้นเป็นสถิติซีรีส์เคเบิลสูงเป็นอันดับสองรองจาก Reply 1994 และถูกยกว่าเร่งให้ยุค เคเบิลแซงฟรีทีวี มาถึงเร็วขึ้น พอเรตติ้งทะลุ 3% นักแสดงก็ทำตามสัญญา Lee Sung-min ไปกอดฟรีให้มนุษย์เงินเดือนที่สถานี ยออีโด ช่วงเช้า กระแสลามออกนอกจอ ชื่อ "จางกือแร" กลายเป็นคำเรียกคนหนุ่มสาวที่ทำงานสัญญาจ้าง ถึงขั้นนโยบายรัฐเรื่องแรงงานไม่ประจำถูกตั้งฉายาว่า "กฎหมายจางกือแร"
เบื้องหลังก็สนุก ช่องฟรีทีวีเคยเข้ามาคุยก่อนแต่ไม่สำเร็จ ส่วนช่องอื่นก็ยืนกรานให้ใส่เส้นเรื่องรัก สุดท้ายการไม่มีความรักนี่แหละคือหัวใจของความปัง Im Si-wan เคยเล่นเป็นกือแรในพรีเควลเวอร์ชันมือถือมาก่อน และบทนำก็วนไปหาหลายคนก่อนจะกลับมาที่เขา ต่อจาก The Moon Embracing the Sun และ The Attorney เรื่องนี้ทำให้เขาหลุดจากภาพไอดอลที่มาเล่นละครได้ถาวร ตอนที่ 3 มีตำนานหมากล้อม โชฮุนฮย็อน กับ ยูชังฮย็อก มาแคมิโอ ส่วนฉากออฟฟิศถ่ายที่ Seoul Square อดีตสำนักงานใหญ่ของแดวู
บนเวที Baeksang Arts Awards Lee Sung-min ได้นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมสายทีวี Im Si-wan ได้นักแสดงหน้าใหม่ และผู้กำกับคิมวอนซ็อกได้ผู้กำกับยอดเยี่ยม นักแสดงสมทบที่แทบไม่มีใครรู้จักพากันดังกันหมด จนมีมุกว่าซีซั่น 2 ด้วยทีมเดิมคงจ่ายค่าตัวไม่ไหว จีนกับญี่ปุ่นก็เอาไปรีเมกด้วย จนทุกวันนี้ก็ยังเป็นซีรีส์ที่คนหนุ่มสาวเกาหลีกลับมาดูซ้ำก่อนเริ่มงานแรก ส่วนใหญ่ดูไปถกเรื่อง work-life balance ไป