gieoksangsil (기억상실)

อุบัติเหตุครั้งเดียว ความทรงจำหายเกลี้ยง แล้วคนที่เคยรักก็กลายเป็นคนแปลกหน้า เคยเป็นอาวุธหลักของละครเมโลดราม่าเกาหลี แต่ตอนนี้ใกล้เคียงกับมุกเดิมๆ ที่โผล่มาเมื่อไหร่คนดูก็ขำเมื่อนั้น

สูตรแทบไม่เปลี่ยน คนหนึ่งในคู่รักโดนรถชน ตื่นมาก็จำอีกฝ่ายไม่ได้ ใช้ชีวิตใหม่ในชื่อใหม่อยู่พักหนึ่ง พอความทรงจำกลับมาก็กุมหัว ปวดหัวแทบระเบิด แล้วภาพอดีตก็แวบขึ้นมาเป็นฉากๆ ซีรีส์เกาหลีหยิบมาใช้บ่อยจนถูกแซวว่าเป็นกุญแจผีที่ไขได้ทุกพล็อตตัน ถึงขั้นมีมุกว่าต้องโดนรถชนอีกรอบความจำถึงจะกลับมา

ตัวอย่างระดับตำราคือ Winter Sonata จุนซังที่ Bae Yong-joon รับบท สูญเสียอดีตทั้งหมดจากอุบัติเหตุ แล้วกลับมาในฐานะมินฮยอง คนที่ต่างไปโดยสิ้นเชิง ยืนอยู่ตรงหน้ายูจินของ Choi Ji-woo พอเรื่องนี้กลายเป็นเรื่องที่ เปิดประตูกระแสฮันรยูในญี่ปุ่น อาการความจำเสื่อมก็เลยติดอันดับสิ่งที่คนดูต่างชาตินึกถึงทันทีเมื่อพูดถึงซีรีส์เกาหลี จับคู่กับ ความลับเรื่องชาติกำเนิด และ ป่วยระยะสุดท้าย ก็ได้สามทหารเสือของละครเมโลพอดี

ตั้งแต่ยุค 2010 เป็นต้นมา นักเขียนหันมาบิดมุกนี้มากกว่าเล่นตรงๆ ใน Goblin ของนักเขียน Kim Eun-sook ยมทูตทำงานโดยจำชาติก่อนของตัวเองไม่ได้ และการลบความทรงจำของคนก็เป็นกฎข้อหนึ่งของโลกในเรื่อง ส่วนมุกเก่าแบบชนทีเดียวรีเซ็ตทุกอย่าง ตอนนี้ไปอยู่ในละคร makjang กับรายการวาไรตี้ที่ล้อเลียนกันแบบโจ่งแจ้งเพื่อเรียกเสียงหัวเราะ

ชีวิตจริงต่างออกไปเยอะ ความจำเสื่อมจริงๆ มักเกิดจากความเครียดหนักหรือการกระทบกระเทือนทางจิตใจมากกว่าหัวกระแทก และความทรงจำที่หายไปก็ไม่ค่อยกลับมาครบถ้วนเหมือนในละคร แต่คนที่ลืมว่าตัวเองเป็นใครมักยังพูดได้และยังมีความรู้ทั่วไปอยู่ ถ้าเคยสงสัยว่าทำไมพระเอกที่จำชื่อตัวเองไม่ได้ยังขับรถได้คล่อง ตรงนั้นแหละที่ละครเขียนถูกแบบไม่น่าเชื่อ