baegil (백일)

วันที่ 100 นับจากที่อะไรสักอย่างเริ่มต้น เกาหลีฉลองทั้ง 100 วันแรกของเด็กทารก และ 100 วันที่คู่รักคบกันแบบห้ามพลาด

จุดเริ่มต้นคือทารก สมัยที่การแพทย์ยังไม่ก้าวหน้า เด็กแรกเกิดจำนวนมากอยู่ไม่พ้นสามเดือนแรก เด็กที่รอดมาครบ 100 วันจึงได้งานเลี้ยงจากญาติพี่น้อง ราชสำนักก็ทำเหมือนกัน มีบันทึกว่าปี 1782 พระเจ้าจองโจเรียกขุนนางมาแจกอาหารในวันครบ 100 วันของรัชทายาท ยังมีความเชื่อเก่าว่าการตัดผมไฟครั้งแรกควรให้ป้าฝั่งพ่อเป็นคนตัด ถ้าเด็กป่วยก็จะไม่จัดงาน ช่วงโควิดหลายบ้านจึงยกเลิกไป

งานสมัยนี้เรียบง่ายขึ้น กินข้าวกับครอบครัวใกล้ชิด ถ่ายรูปที่ระลึก แล้วสั่งต๊อกไปแจกเพื่อนบ้านกับคนรู้จัก แต่ในยุคที่อัตรา การเกิดต่ำ สุด ๆ ทุกช่วงเวลาของเด็กแต่ละคนยิ่งมีค่า baegil จึงยังเป็นงานใหญ่คู่กับวันเกิดขวบแรกอย่าง ทลจันชี เกร็ดขำ ๆ คือกองทัพให้ลาพิเศษในวันเกิดขวบแรกของลูก แต่ไม่ให้ลาในวันครบ 100 วัน

ที่ทำให้ชาวต่างชาติเซอร์ไพรส์กว่าคือเวอร์ชันคู่รัก คู่รักเกาหลีนับวันที่เริ่มคบเป็นวันที่ 1 แลกของขวัญกันในวันที่ 100 ฉลองวันที่ 200 และ 300 ต่อ พอครบปีค่อยเปลี่ยนไปนับเป็นครบรอบ มีแอปคอยนับวันให้ด้วย นี่คือแก่นหนึ่งของ วัฒนธรรมคู่รัก เกาหลี และการฉลองทุก 100 วันแบบนี้แทบไม่มีที่ไหน ในซีรีส์หลังฉาก สารภาพรัก จึงมักมีประโยค "วันนี้คือวันที่ 1 ของเรา" บวกกับวันพิเศษ ทุกวันที่ 14 ปฏิทินก็เต็มในพริบตา

การสอบก็มีวันที่ 100 เหมือนกัน พอเหลือ 100 วันก่อน ซูนึง หรือการสอบใหญ่ ๆ ตัวเลขนับถอยหลังลดเหลือสองหลัก ความกดดันก็พุ่งทันที รัฐบาลใหม่หรือนโยบายใหม่ก็ถูกประเมินผลตอนครบ 100 วัน สำหรับคนเกาหลี เลข 100 เลยเหมือนใบรับรองใบแรกว่าเราผ่านมาได้แล้ว