saengil miyeokguk (생일 미역국)

ซุปสาหร่ายที่ขึ้นโต๊ะเช้าวันเกิด เพราะมันคือซุปที่แม่หลังคลอดกิน ในวันที่เราเกิดมันเลยกลายเป็นชามที่ชวนให้นึกถึงคนที่ให้กำเนิดเรา

จุดเริ่มคือการอยู่ไฟหลังคลอด ธรรมเนียมให้ผู้หญิงที่เพิ่งคลอดกินซุปสาหร่ายมีบันทึกเก่าแก่มาก สารานุกรมจีนสมัยราชวงศ์ถังในศตวรรษที่ 8 เขียนไว้ว่าคนโครยอให้แม่หลังคลอดกินสาหร่าย และนักปราชญ์สมัยโชซอนเล่าว่าคนเรียนรู้เรื่องนี้จากแม่วาฬที่กินสาหร่ายจนอิ่มก่อนคลอด ทุกวันนี้มันยังเป็นเมนูหลักของศูนย์ดูแลหลังคลอดในเกาหลี คุณแม่ต่างชาติที่คลอดที่นั่นมักตกใจกับซุปสาหร่ายสามมื้อต่อวัน ช่วงหลังผู้เชี่ยวชาญก็เตือนด้วยว่ามันมีไอโอดีนสูงมาก ไม่จำเป็นต้องกินทุกมื้อ

จากนั้นซุปนี้ก็ย้ายมาอยู่ในวันเกิด สมัยที่ยังไม่มี อาหารกลางวันโรงเรียน เด็กหลายคนห่อซุปสาหร่ายใส่กล่องข้าวไปโรงเรียนในวันเกิด ในซีรีส์ ถ้าแม่ถามว่า "กินซุปสาหร่ายหรือยัง" หรือแฟนทำซุปให้แบบงกๆ เงิ่นๆ ก็แทบจะแปลว่า "สุขสันต์วันเกิด" นี่คือ จอง แบบที่เห็นได้ในชีวิตประจำวันที่สุด มองว่าเป็นเวอร์ชันพื้นฐานของวัฒนธรรมวันเกิดแบบเกาหลีก็ได้ เส้นเดียวกับงาน ครบร้อยวัน และ งานวันเกิดขวบแรก ของเด็ก

จุดหักมุมคือการสอบ สาหร่ายมันลื่น เลยมี ข้อห้าม ว่ากินแล้วจะ "ลื่น" สอบตก จนประโยค "กินซุปสาหร่ายมา" กลายเป็นสแลงแปลว่าสอบตกไปเลย บางบ้านที่มีลูกเรียน ม.6 ไม่ทำซุปนี้ทั้งปี และใน วันสอบซูนึง บางร้านก็ถอดออกจากเมนู ใครวันเกิดตรงกับวันก่อนสอบก็ลำบากหน่อย ซุปปลาไหลนาก็ถูกเลี่ยงด้วยเหตุผลลื่นๆ แบบเดียวกัน แล้วใช้ต๊อกข้าวเหนียวกับ การสวดขอพรก่อนสอบ มาแทน ในเรือนจำยังมีความเชื่อว่าถ้ากินวันฟังคำตัดสินจะต้องกลับเข้ามาอีก

เพราะมีไม่กี่ประเทศที่กินสาหร่าย คนต่างชาติเลยรู้สึกแปลก แต่ จิมจิลบัง ทุกที่มีขาย และเป็นเมนูยอดนิยมใน กองทัพ ด้วย แฟนคลับอาจฉลองวันเกิดไอดอลด้วย รถกาแฟและป้ายโฆษณารถไฟใต้ดิน แต่สำหรับคนเกาหลีส่วนใหญ่ เช้าวันเกิดก็ยังเริ่มด้วยซุปสาหร่ายหนึ่งชามเหมือนเดิม