jeongsugi (정수기)

ครัวบ้านเกาหลีแทบทุกหลังมีเครื่องกรองน้ำ และส่วนใหญ่ไม่ได้ซื้อ แต่เช่าแบบจ่ายรายเดือน

ที่ตลกคือน้ำประปาเกาหลีสะอาดพอจะดื่มได้เลย แต่คนก็ยังติดเครื่องกรองเพราะกลิ่นคลอรีนกับความไม่ไว้ใจท่อเก่าๆ ต้นเรื่องที่ถูกยกบ่อยที่สุดคือเหตุการณ์สารฟีนอลรั่วลงแม่น้ำนักดงปี 1991 ที่ทำให้แหล่งน้ำดื่มใหญ่ปนเปื้อนและความเชื่อมั่นต่อน้ำประปาพังลง ช่วงเดียวกันนั้น Coway กับ Chungho Nais เริ่มธุรกิจให้เช่าเครื่องกรองน้ำ เครื่องเลยกระจายเข้าไปทุกบ้าน

ระบบเช่าเป็นแบบนี้ จ่ายค่าเช่ารายเดือนปกติ 5 ปีหรือ 60 เดือน แล้วจะมีช่างมาเปลี่ยนไส้กรองและทำความสะอาดให้เป็นระยะ พอหมดสัญญาเครื่องก็เป็นของเรา แต่จังหวะนั้นแหละที่จะโดนชวนเปลี่ยนรุ่นใหม่ทุกที คนชอบคำนวณให้ดูว่ารวมๆ แล้วแพงกว่าซื้อขาด บ้านที่อยู่คนเดียวหรือสองคนเลยมักบอกว่าน้ำขวดหรือไส้กรองถูกๆ ใต้ซิงก์ คุ้มค่า กว่า แต่ก็ยังมีหลายบ้านเลือกเช่าเพราะอยากได้ฟีเจอร์อย่างรุ่นที่กดน้ำแข็งได้ทันที พอโมเดลนี้เวิร์ก ตลาดเช่าเครื่องใช้ไฟฟ้าอื่นอย่าง บิเดต์ กับ เครื่องอบผ้า ก็โตตาม

คนเกาหลียังเรียกตู้กดน้ำที่คว่ำถังใหญ่ไว้ด้านบนตามออฟฟิศและโรงเรียนว่า 'เครื่องกรองน้ำ' ทั้งที่มันไม่ได้กรองอะไรเลย เกร็ดสนุกคือถังพวกนั้นจุ 18.9 ลิตรเพราะใช้มาตรฐาน 5 แกลลอนแบบอเมริกา โซลค่อยๆ เปลี่ยนเครื่องกรองในอาคารรัฐเป็นตู้กดน้ำที่ต่อตรงจากประปาเพื่อโปรโมตแบรนด์น้ำประปา Arisu ส่วน K-water รัฐวิสาหกิจที่ดูแลน้ำประปาก็ขึ้นชื่อว่าไม่มีเครื่องกรองน้ำในออฟฟิศเลยสักเครื่อง

นัดวันติดตั้งเครื่องกรองน้ำแทบจะเป็นเรื่องแรกหลังย้ายเข้า อะพาร์ตเมนต์ ในเกาหลี ชาวต่างชาติที่ใช้ชีวิตในเกาหลี เลยชินกับวัฒนธรรมเช่านี้เร็วมาก