Busan International Film Festival

เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติแห่งแรกของเกาหลีที่เริ่มปี 1996 และใหญ่ที่สุดในเอเชีย ทุกฤดูใบไม้ร่วงทั้งเมืองกลายเป็นโรงหนังนานสิบวัน เรียกสั้นๆ ว่า BIFF ส่วนคนเกาหลีเรียกว่า ปูกุกเจ

ตอนวางแผนมีคนถามเยอะว่าจะจัดเทศกาลหนังที่ ปูซาน ไปทำไม แต่ครั้งแรกดังระเบิด จนเทศกาลเลียนแบบผุดขึ้นทั่วประเทศ ก่อนจะหายไปเกือบหมด ยุคแรกจัดที่ย่านนัมโพดงในเมืองเก่า พอรอบสุดท้ายจบราวเที่ยงคืนก็ไม่มีร้านไหนเปิด แขกต่างชาติกับนักวิจารณ์เลยปูหนังสือพิมพ์นั่งพื้นดื่มกันถึงเช้า ลองนึกภาพหว่องกาไวผสมบอมบ์ช็อต โต๊ะข้างๆ คือผู้อำนวยการคานส์ เธียร์รี เฟรโมซ์ กับโหวเสี่ยวเสียน ส่วนในซอย พจังมาชา ก็มี จางดงกอน ชนแก้วกับโจ โอดากิริ แขกยุคนั้นบอกว่ายังลืมไม่ลง

พอโตขึ้นก็ย้ายไปเซ็นทัมซิตี้ย่าน แฮอุนแด ที่ดินของโรงหนังหลักตอนนี้เคยเป็นสนามบินซูยอง และ Busan Cinema Center ที่สร้างมาเพื่อเทศกาลก็กลายเป็นศูนย์กลาง วันเปิดงานฉายแค่หนังเปิดเรื่องเดียว โรงกลางแจ้งฉายคืนละรอบตอนสองทุ่ม ตั๋วแย่งกันโหดจนมีศัพท์ใหม่ล้อ การกดบัตร คอนเสิร์ตไอดอล ปี 2019 เรื่อง The King ที่ทิโมธี ชาลาเมต์มาร่วม ขายหมดใน 1 นาที 21 วินาที และว่ากันว่าเป็นครั้งเดียวที่เวทีกลางแจ้ง 4,500 ที่นั่งเต็มเอี๊ยด

สำหรับหน้าใหม่ ที่นี่คือประตูสู่วงการ รางวัล Actor of the Year สายหนังอินดี้ดังที่สุด คูกโยฮวาน เริ่มเป็นที่จับตาจากรางวัลนี้ และนักแสดงสายอินดี้อย่าง จอนยอบิน ก็แจ้งเกิดผ่านที่นี่เหมือนกัน ยอนซังโฮ ที่เริ่มจากแอนิเมชันแล้วพา Train to Busan ไปถึง รอบฉายเที่ยงคืนที่คานส์ ก็เป็นผู้กำกับที่คนดูปูซานเห็นแววก่อนใคร นักแสดงญี่ปุ่นอาโออิ ยู ตัดสินใจเดินสายการแสดงหลังมาร่วมงานปี 2004 กับหนัง Hana and Alice

ช่วงลำบากก็มี ปี 2014 การฉายสารคดี Diving Bell ที่พูดถึง โศกนาฏกรรมเรือเซวอล ทำให้เมืองปูซานกับคนในวงการหนังปะทะกันหนัก หลังจากนั้นเทศกาลเปลี่ยนจากให้นายกเทศมนตรีเป็นประธานมาเป็นประธานจากภาคเอกชน แถมยังโดนพายุไต้ฝุ่นสองปีติดคือ 2018 และ 2019

ช่วงหลังเลเวลอัปชัดเจน ครั้งที่ 30 ในปี 2025 เพิ่มสายประกวด Busan Award และปี 2026 ได้ขึ้นทำเนียบเทศกาลระดับ A ของโลก ผลงานที่ได้รางวัลใหญ่ Busan Award มีสิทธิ์ส่งชิงออสการ์ภาพยนตร์นานาชาติยอดเยี่ยม และในหกเทศกาลของรายชื่อนั้น ปูซานเป็นแห่งเดียวที่อยู่นอกโลกตะวันตก เกร็ดหลังบ้านอีกอย่าง ซับเกาหลีที่เทศกาลทำเองจะฉายเป็นแนวตั้งจากโปรเจกเตอร์แยก ที่นั่งเหนือประตูทางเข้าจึงไม่ขาย เพราะอาสาสมัครต้องนั่งกดเปลี่ยนซับ มีคนสมัครอาสาเกือบ 2,000 คนแย่งกันราว 700 ที่ และทุกฤดูใบไม้ร่วงเมืองเดียวกันนี้ก็คึกคักอีกรอบกับงานเกม G-STAR