นามุนฮี

นักแสดงที่เริ่มจากการเป็นนักพากย์และแสดงมานานกว่า 60 ปี หลังรับบทแม่และยายมาหลายสิบปี เธอคว้านักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมครบทั้งสามเวทีใหญ่ของเกาหลีจากหนังเรื่องเดียวตอนอายุ 76

เธอเกิดที่ปักกิ่งในปี 1941 อยู่ที่นั่นจนอายุห้าขวบ แล้วกลับมาซูวอนกับครอบครัวในปีที่เกาหลีได้รับเอกราช น้องสาวของปู่เธอคือ นาฮเยซอก ที่ถูกจดจำว่าเป็นจิตรกรสไตล์ตะวันตกคนแรกของเกาหลีและเสียงเฟมินิสต์รุ่นบุกเบิก แม้แต่นามสกุลก็มีเรื่องเล่า จริง ๆ ต้องเป็น "รา" แต่เอกสารราชการเขียนเป็น "นา" จนติดมาตลอดชีวิต

จุดเริ่มต้นคือเสียง ปี 1961 เธอเข้าเป็นนักพากย์วิทยุรุ่นแรกของ MBC พากย์หนังต่างประเทศเป็นหลัก และเป็นเสียงประจำของมาริลิน มอนโร นี่คือเหตุผลที่ทุกวันนี้ยังมีคนชวนไปบรรยายสารคดี พอยุคทีวีมาถึงเธอก็ขยับมาเป็นนักแสดง แต่ช่วงยุค 70 และ 80 ยาวนานมาก เพื่อนร่วมรุ่นกวาดรางวัล ส่วนเธอวนอยู่กับบทเล็ก ๆ ส่วนหนึ่งเพราะตัวสูงกว่านักแสดงชายหลายคนจนยืนคู่พระเอกยาก ตลอด 30 ปีได้รางวัลแค่รางวัลเดียวในปี 1983

จุดพลิกมาหลังอายุ 50 ปี 1995 ตอนอายุ 54 เธอเล่นเป็นยายวัย 80 ที่พูดสำเนียงเกาหลีเหนือในละครรายวันของ KBS และคว้าแดซังของ KBS Drama Awards ทั้งที่เป็นบทสมทบ ซึ่งแทบไม่เคยเกิดขึ้น ปีต่อมาเธอเล่น The Most Beautiful Goodbye ของนักเขียนโนฮีคยองในบทแม่ที่ป่วยหนัก ฉากที่เธอพังทลายต่อหน้าแม่สามีที่เป็นสมองเสื่อมยังถูกยกเป็นหนึ่งในการแสดงที่ดีที่สุดของทีวีเกาหลี

หลังจากนั้นเธอกลายเป็นแม่และยายประจำชาติ ใน My Lovely Sam Soon เธอเป็นแม่ของตัวละครที่ ฮยอนบิน เล่น แบบ แม่แชบอลที่ขวางความรัก ขนานแท้ ส่วนใน May 18 หนังเรื่อง เหตุการณ์ลุกฮือที่กวางจู เธอเล่นเป็นแม่ที่ตาบอดจนคนดูน้ำตาแตก แต่สำหรับแฟนต่างชาติหลายคน หน้าที่คุ้นที่สุดน่าจะเป็นมุนฮีจากซิทคอม High Kick! เสียงตะโกนหัวเสียทีละพยางค์ "โฮ! บัก! โก! กู! มา!" (มันหวานฟักทอง) ยังเป็นมีมอยู่เลยแม้ผ่านมาเกือบ 20 ปี เกร็ดสนุกคือตัวละครกินจุมาก แต่ตัวจริงเธอกินน้อย

ใน Miss Granny (2014) เธอเล่นเป็นโอมัลซุน ยายที่ตื่นมาในร่างวัย 20 หนังทำคนดูไป 8.65 ล้านคน ชิมอึนคยองที่เล่นเป็นเวอร์ชันสาวเล่าว่าในกองถ่ายเธอเป็นรุ่นพี่ที่มีภาวะผู้นำและคาริสม่าสูงมาก ต่างจากภาพยายใจดีสุด ๆ ตลอด 20 ปีเธอคือ ซีนสตีลเลอร์ ตัวจริง

แล้วก็มาถึง I Can Speak ปี 2017 อ๊กบุน ยายขาประจำที่ร้องเรียนสำนักงานเขตไม่หยุด ที่แท้เป็นผู้รอดชีวิตจากการถูกกองทัพญี่ปุ่นบังคับเป็นทาสทางเพศในช่วง ยุคอาณานิคมญี่ปุ่น และตั้งใจเรียนภาษาอังกฤษเพื่อไปให้การต่อสภาคองเกรสสหรัฐฯ เป็น หนังตีแผ่ ที่อิงเรื่องจริงแต่ยังขำได้ เคมีกับ อีเจฮุน ที่เล่นเป็นครูสอนภาษาอังกฤษก็ได้รับคำชม สามีของเธอซึ่งเป็นครูภาษาอังกฤษเกษียณช่วยโค้ชสุนทรพจน์ให้ หนังเรื่องเดียวนี้ทำให้เธอได้นักแสดงนำหญิงทั้งที่ Blue Dragon Film Awards Baeksang Arts Awards และ Grand Bell Awards เป็นนักแสดงหญิงเกาหลีคนแรกที่กวาดครบสามเวทีด้วยหนังเรื่องเดียว ซีซันนั้นรับรางวัลรวม 15 รางวัล สปีชที่ Blue Dragon ที่ขอบคุณ "พระเจ้าของแม่ และพระพุทธเจ้าของนามุนฮี" ก็เป็นไวรัลเหมือนกัน

อายุเกิน 80 แล้วก็ยังไม่หยุด ปี 2022 เธอรับบทโจมาเรีย แม่ของนักสู้เพื่อเอกราชอันจุงกึน ในหนังมิวสิคัล Hero ของผู้กำกับ ยุนเจกยุน และอ่านจดหมายฉบับสุดท้ายถึงลูก ผู้กำกับบอกว่าไม่เคยนึกถึงใครอื่นเลย ส่วนเธอตอบรับหลังได้บทแค่วันเดียว ปี 2024 เธอนำแสดงใน Picnic หนังว่าด้วยมิตรภาพในวัยชรา และได้นักแสดงนำหญิงอีกครั้ง เธอเล่น TikTok ด้วย คลิปเต้นถือร่มทะลุล้านวิว เธอบอกว่าทำเพราะได้เจอเด็ก ๆ อีกเรื่องที่เธอเล่าคือขึ้นบันไดเลื่อนไม่ได้จนอายุ 50 จนเพื่อนนักแสดงคิมยองอ๊กพาไปห้างแล้วช่วยให้หายกลัว

เธอได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ด้านวัฒนธรรมในปี 2012 และปี 2023 ติดรายชื่อ 50 บุคคลที่ทำให้ KBS เปล่งประกายร่วมกับ คิมเฮจา ในประเทศที่ เข้าสู่สังคมสูงวัย เร็วอย่างเกาหลี เธอคือหลักฐานที่ชัดที่สุดว่าอายุไม่ใช่จุดจบของอาชีพ