แทจ็อน (Daejeon)

เมืองชุมทางรถไฟและเมืองวิทยาศาสตร์ที่อยู่ใจกลางคาบสมุทรเกาหลี ช่วงหลังดังยิ่งกว่าเดิมในฐานะเมืองที่คนนั่งรถไฟไปเพราะร้านขนมปังร้านเดียว

ชื่อภาษาเกาหลีแท้คือ ' ฮันบัท ' แปลว่าทุ่งนาใหญ่ และยังถูกใช้เป็นชื่อเล่นอยู่จนทุกวันนี้ เดิมเป็นแค่ชนบทธรรมดา จนทางรถไฟสายคย็องบูมาถึงในปี 1905 และสายโฮนัมแยกออกจากที่นี่ในปี 1911 เมืองก็โตพรวด จุดแยกรางรถไฟนี้ต่อมากลายเป็นจุดแยกทางด่วนด้วย สำนักงานใหญ่ของการรถไฟเกาหลีและหน่วยงานรถไฟแห่งชาติก็ยังอยู่ที่นี่ ทริปไปเช้าเย็นกลับจากโซลด้วย KTX เลยกลายเป็นเส้นทางคลาสสิก

ด้านวิทยาศาสตร์ก็ใหญ่ไม่แพ้กัน เขตวิจัยแทด็อกรวมสถาบันวิจัยของรัฐไว้เพียบ จนแทจ็อนถูกนับเป็นเมืองวิจัยระดับแนวหน้า และมีมหาวิทยาลัยสี่ปีถึง 13 แห่ง ส่วนคุมโดรี มาสคอตของงานแทจ็อนเอ็กซ์โป 1993 ถูกเมืองรับมาเป็นมาสคอตหลังงานจบ แล้วพอกลับมาฮิตอีกรอบในยุค 2020 เมืองก็ดันเต็มที่

แล้วก็ถึงคิวซ็องชิมดัง ครอบครัวผู้ก่อตั้งอพยพลงใต้ช่วง สงครามเกาหลี ในปฏิบัติการอพยพที่ฮึงนัม ขึ้นรถไฟจะไปโซลแต่รถไฟเสียจนต้องลงที่สถานีแทจ็อน ร้านนี้เลยเปิดขึ้นในปี 1956 เมนูเด่นคือทวีกิมโซโบโร ขนมปังทอดโรยครัมเบิล และร้านปฏิเสธข้อเสนอให้ไปเปิดที่โซลมาตลอด ยึดหลักว่าซ็องชิมดังมีแค่ในแทจ็อน การไปซื้อขนมปังที่แทจ็อนเลยกลายเป็น การแสวงบุญ ไปแล้ว คริสต์มาสปี 2024 คิวซื้อเค้กสตรอว์เบอร์รียาวตั้งแต่ก่อนรุ่งสางไปจนถึงห้างใต้ดิน มีคนรับหิ้วอัปราคาด้วย เป็นภาพ โอเพนรัน แบบตำรา ร้านนี้ยังโผล่ประจำในบทสนทนาเรื่องตามล่า เมนูตามฤดูกาล อย่างฤดูสตรอว์เบอร์รี และเรื่อง ความคุ้มค่า ด้วย เกร็ดเล็ก ๆ คือพระสันตะปาปาฟรานซิสเคยเสวยขนมปังร้านนี้เป็นมื้อเช้าบน KTX ตอนเสด็จเยือนเกาหลีปี 2014

อีกด้าน คนแทจ็อนเองชอบแซวบ้านตัวเองว่าเป็น ' เมืองโนแจม ' หรือเมืองไม่สนุก มีมนี้ถึงขั้นมีคอนเทนต์ท่องเที่ยวที่เล่นกับฉายานี้ออกมา แต่ในผลสำรวจเมืองน่าอยู่ แทจ็อนติดอันดับต้น ๆ ตลอด และในปี 2025 เป็นเมืองใหญ่นอกเขตนครหลวงเพียงแห่งเดียวที่ประชากรเพิ่มขึ้น เป็นข้อยกเว้นหายากของ กระแสที่ทุกอย่างไหลเข้าโซล คนแทจ็อนแท้ ๆ หลายคนยังภูมิใจด้วยว่าตัวเองพูดภาษาเกาหลีมาตรฐาน ไม่มีสำเนียงถิ่นเลย