16-bujak (16부작)

ความยาวมาตรฐานของมินิซีรีส์เกาหลีมาอย่างยาวนาน ออกอากาศสัปดาห์ละ 2 ตอน 8 สัปดาห์จบ มีต้นมีจบชัดเจน ไม่ต้องรอซีซันหน้า

ที่น่าแปลกคือตอนแรกมันมีแค่ 8 ตอน ปี 1987 MBC สร้างมินิซีรีส์เรื่องแรกของเกาหลีชื่อ Bulsae โดยเลียนแบบโมเดลอเมริกา ยาว 8 ตอนพอดี จุดเปลี่ยนมาในปีถัดมา เมื่อ KBS ทำมินิซีรีส์เรื่องแรกของตัวเองคือ That Winter Was Warm ยาว 16 ตอน แล้วก็ยึดแบบนั้นเรื่อยมา MBC ยื้ออยู่จนถึงปี 1990 กับ Dark Sky, Dark Bird ก่อนจะขยายเป็นสองเท่าตาม 16 ตอนเลยกลายเป็นสูตรของวงการ ชื่อช่วงเวลาละครจันทร์-อังคารกับพุธ-พฤหัสที่คนเกาหลียังพูดกันอยู่ก็มาจากจังหวะสัปดาห์ละ 2 ตอนนี่แหละ

บางทีตัวเลขก็ถูกเป่าให้พอง ละครบางเรื่องที่บอกว่ามี 32 ตอน จริงๆ คือ 16 ตอนตอนละชั่วโมงที่ถูกผ่าครึ่งเป็นตอนละ 30 นาที เป็นทริกเอาไว้แทรกโฆษณากลางเรื่องในยุคที่ยังห้ามโฆษณาคั่นกลาง เนื้อเรื่องเท่าเดิมแต่จำนวนตอนเบิ้ล และเพราะนักแสดงเซ็นสัญญากันด้วย ค่าตัวต่อตอน ข่าวขยายตอนเมื่อไหร่ก็คือข่าวเรื่องเงินด้วย

16 ตอนยังทิ้งร่องรอยไว้ในโครงเรื่อง ความสัมพันธ์พลิกราวตอน 8 วิกฤตมาราวตอน 14 แล้วเคลียร์ทุกอย่างรวดเดียวในตอนจบ ถ้ารู้สึกคุ้นๆ ก็เพราะแบบนี้ ซีรีส์ฮิตอย่าง Goblin ก็เกิดในกรอบนี้ ในทางกลับกัน ระบบซีซัน แบบอเมริกาไม่เคยฝังรากในเกาหลีจริงๆ เพราะละครเกาหลีถ่ายไปออกอากาศไปมานาน ซีซัน 2 ในเกาหลีเลยมักแปลว่าภาคต่อเฉยๆ

ทุกวันนี้สูตรนี้เริ่มคลายลง กลางทศวรรษ 2020 ต้นทุนกับเรตติ้งทำให้ 10 ถึง 14 ตอนกลายเป็นเรื่องปกติ ส่วนออริจินัลของ Netflix และ สตรีมมิ่ง อื่นๆ มักยาวแค่ 8 ตอนหรือน้อยกว่า มินิซีรีส์ส่วนใหญ่กลายเป็นงาน ถ่ายทำเสร็จก่อนออนแอร์ ภาพบทมาถึงกองในวันถ่ายเลยแทบหายไป แต่สำหรับแฟนต่างชาติ เสน่ห์ยังเหมือนเดิม คือซีรีส์เกาหลีมีตอนจบ มาราธอน ให้จบได้ในสุดสัปดาห์เดียว นั่นคือมรดกของ 16 ตอน