hoedang chuyeonryo (회당 출연료)

ธรรมเนียมแบบเกาหลีที่คิดค่าตัวนักแสดงละครเป็นรายตอน เวลาพูดถึงราคาของนักแสดง คำว่า ตอนละเท่าไร แทบจะเป็นสกุลเงินกลางของวงการ

วิธีคิดง่ายมาก เอาค่าตัวต่อตอนคูณจำนวนตอน และเพราะ 16 ตอน คือมาตรฐาน ยอดรวมของทั้งเรื่องเลยพอเดาได้ แต่พอหักภาษีและแบ่งกับ ต้นสังกัด แล้ว เงินที่ถึงมือนักแสดงจริงๆ น้อยกว่าที่คิด ใครที่ยังไม่ใช่ระดับท็อปเลยมักรีบรับงานต่อไป

ตัวเลขถูกดันขึ้นจากต่างประเทศ เมื่อ กระแสฮันรยู ทำให้ละครกลายเป็นสินค้าส่งออก ความดังในต่างประเทศก็สำคัญกว่าความดังในบ้าน แบยงจุน ที่กลายเป็นซูเปอร์สตาร์ในญี่ปุ่นจาก Winter Sonata มีรายงานว่าได้ค่าตัวตอนละ 250 ล้านวอนในเรื่องถัดมา ส่วน คิมซูฮยอน หลัง My Love from the Star ดังระเบิดในจีน ก็ขึ้นไปแตะตอนละกว่า 200 ล้านวอนใน It's Okay to Not Be Okay เพราะในการ ขายล่วงหน้า ลิขสิทธิ์ต่างประเทศ ชื่อดาราก็คือทุนที่เอาคืนได้ ตรรกะนี้เลยฝังแน่น

เงินเฟ้อตัวจริงมากับสตรีมมิง เมื่อแพลตฟอร์มระดับโลก บุกเกาหลีพร้อมกัน และ Netflix เพิ่มเดิมพัน ค่าตัวต่อตอนของนักแสดงระดับท็อปพุ่งขึ้นหลายเท่าในไม่กี่ปี ปัญหามาตอนเงินลงทุนเย็นลง ราคาที่ขึ้นไปแล้วไม่ลง และเมื่อ ละครที่วางผังไว้หยุดชะงักเป็นแถว ละครขนาดกลางก็หายไปก่อนใคร พอนักแสดงนำไม่กี่คนกินงบก้อนใหญ่ ส่วนของนักแสดงสมทบและทีมงานก็หดลง ทั้ง บริษัทผู้ผลิต และสถานีโทรทัศน์ต่างบ่นว่าจำนวนละครทั้งหมดกำลังลดลง

อีกปลายหนึ่งก็มีเหมือนกัน ตัวประกอบและนักแสดงสมทบที่ยังไม่ค่อยมีชื่อได้ค่าตัวต่อตอนต่างจากดาราหลายหลัก จังหวะที่ ซีนสตีลเลอร์ ขยับขึ้นเป็นนักแสดงนำจึงเป็นการกระโดดของค่าตัวที่ดราม่าที่สุดในวงการ การฉายซ้ำก็มีค่าตัวด้วย ช่องฟรีทีวีใหญ่ไม่ได้คิดจากค่าตัวตอนฉายจริง แต่คิดจากค่าตัวพื้นฐานตามระดับที่สหภาพนักแสดงกับสถานีตกลงกัน ฉายซ้ำครั้งแรกได้ 20% ครั้งที่สอง 12% และหลังจากนั้น 10%