gihoeksa (기획사)

บริษัทที่คัดคน ฝึกเป็นปี ๆ จัดทีม แล้วออกแบบทั้งเพลง เวที และเสื้อผ้าก่อนปล่อยออกสู่โลก คนเกาหลีเรียกว่า gihoeksa, soksokssa หรือสั้น ๆ ว่า 'เอ็นเตอร์'

ชื่อตามกฎหมายยาวเหยียดว่า 'ผู้ประกอบกิจการวางแผนศิลปวัฒนธรรมสมัยนิยม' และตั้งแต่กฎหมายปี 2014 ต้องจดทะเบียนกับท้องถิ่นก่อนถึงจะเปิดกิจการได้ งานไม่ได้จบแค่จัดตารางกับโปรโมต ฝ่ายแคสติ้งออกตามหาเด็กเก่ง ส่วน เด็กฝึก ได้ทั้งคลาสร้องและเต้น มีนักโภชนาการจัดเมนูอาหาร และเทรนเนอร์ปั้นหุ่นให้ด้วย ค่ายใหญ่มียิมในบริษัทและจ้างนักจิตวิทยาไว้ ออดิชันของค่ายดัง ๆ อัตราแข่งขัน 1,000 ต่อ 1 คือปกติ บางทีเกิน 10,000 ต่อ 1

นี่คือจุดที่ต่างจากฝั่งตะวันตกที่สุด ในอเมริกาหรืออังกฤษ ศิลปินเซ็นสัญญากับค่ายเพลงแยกกับบริษัทแมเนจเมนต์ เป็นธุรกิจล้วน ๆ แต่ค่ายเกาหลีเหมาหมดในที่เดียว ตั้งแต่หาคน อัดเพลง จัดจำหน่าย การตลาด สินค้า ไปจนถึงหอพัก นี่แหละที่เรียกว่า การรวมธุรกิจแนวดิ่ง คนเกาหลีเลยมักมองค่ายกับศิลปินเหมือนพ่อแม่กับลูก หรือบริษัทกับพนักงาน พอหมดสัญญาแล้วแยกทางก็เรียกว่า 'ลาออก' ทั้งที่ตามกฎหมายสองฝ่ายเป็นคู่สัญญาที่เท่ากัน

เรื่องที่ติ่งควรรู้คือ ของที่ค่ายให้ไม่มีอะไรฟรี ค่าฝึก หอพัก รถ ทำผมแต่งหน้า ค่าทำอัลบั้ม ทั้งหมดคือเงินลงทุนล่วงหน้าที่จะถูกหักคืนจากส่วนแบ่งของศิลปินตอนแบ่งรายได้ ไอดอลที่ค่ายลงทุนก่อนเดบิวต์เยอะจึงได้เงินก้อนแรกช้า และยังช่วยอธิบายว่าทำไมแฟน ๆ ถึงส่ง รถกาแฟ กันเอง ถ้าบัญชีไม่โปร่งใสก็จบที่ศาล คดี ฟ้องร้องสัญญาของ TVXQ กับดราม่า สัญญาทาส นำไปสู่ สัญญามาตรฐาน และตอนนี้สัญญา 7 ปีคือค่ามาตรฐาน

ภาพรวมมักสรุปเป็นสี่ค่ายใหญ่ คือ SM, JYP, YG และ HYBE ค่ายยิ่งใหญ่ยิ่งโตด้วยการถือค่ายย่อยหลายค่าย ใต้ HYBE เลยมีทั้ง PLEDIS และ ADOR แต่ละค่ายมีสีเพลงของตัวเอง จนเกิดคำว่า แต่ละค่ายมีซาวด์ของตัวเอง และข่าวใหญ่วงการ K-pop ช่วงหลังก็เป็นศึกของค่ายแทบทั้งนั้น ทั้ง ศึกชิง SM HYBE ปะทะ ADOR และ กรณี FIFTY FIFTY