hangang ramyeon (한강 라면)

รามยอนที่ต้มด้วยเครื่องบริการตัวเองในร้านสะดวกซื้อของสวนฮันกัง ใส่เส้นกับผงปรุงลงชามฟอยล์ วางบนเครื่อง แล้วเครื่องจะเติมน้ำและต้มให้เสร็จ

เครื่องนี้คือตู้กดน้ำที่รวมร่างกับเตาไฟฟ้า มาโผล่ครั้งแรกช่วงปลายยุค 2000 ที่ ร้านสะดวกซื้อ ใน สวนฮันกัง ฝั่ง ยออีโด แต่ที่ฮิตจริงจังคือปี 2011 ตอน 7-Eleven ซึ่งมี 13 สาขาในสวนติดตั้งเครื่องไล่ไปทีละร้าน สมัยนั้นชามละ 2,500 วอน พอถึงมกราคม 2024 ขึ้นไปถึง 4,800 วอน บางคนเรียกว่ารามยอนไฟฟ้า แต่เพราะกระแสเริ่มที่ริม แม่น้ำฮัน ชื่อที่ติดปากเลยเป็นรามยอนฮันกัง

ที่บอกว่าอร่อยกว่า รามยอน ต้มเองที่บ้านนั้นมีเหตุผล ซองแนะนำน้ำ 550 ml ต้ม 4 นาที 30 วินาที แต่เครื่องตั้งไว้ที่ 400 ถึง 450 ml และ 3 นาที 30 วินาที น้ำน้อยกว่าเลยได้น้ำซุปเข้มข้นและเส้นเหนียวหนึบ แล้วช่วง 30 วินาทีถึง 1 นาทีที่เดินถือชามกลับไปที่เสื่อ เส้นก็สุกต่ออีกนิดจนได้เนื้อสัมผัสพอดีเป๊ะ ลมริมแม่น้ำคือเครื่องปรุงแถมฟรี ปิดท้ายคืน ชิแม็ก ด้วยรามยอนสักชามก็เป็นคอร์สมาตรฐาน

สำหรับคนต่างชาติ นี่คือฟาสต์ฟู้ดสไตล์เกาหลีที่เลือกท็อปปิ้งเองได้ หลายคนงงว่าทำไมอร่อยกว่าบะหมี่ถ้วยขนาดนี้ จนกลายเป็นคอนเทนต์ประจำของ มุกบัง ยูทูบเบอร์ต่างชาติ ช่วงคลื่นความหนาวมกราคม 2026 ช่องทีวีญี่ปุ่นถึงกับบินมาต้มรามยอนริมแม่น้ำฮันตอนอุณหภูมิลบ 13 องศาแล้วปล่อยให้แข็งต่อหน้ากล้อง ปีเดียวกันนั้นโอตโตกิก็ออกสินค้าชื่อ Hangang Ramyeon ตรง ๆ เลย ในทางกลับกัน ช่วง โควิด ก็เคยมีข่าวว่าห้ามนั่งกินรามยอนฮันกังในพื้นที่ ทุกวันนี้เครื่องแบบนี้กระจายไปถึงร้านสะดวกซื้อใหญ่ ร้านไร้พนักงาน และโรงอาหารบริษัทแล้ว

ในเน็ตเกาหลีคำนี้ยังมีอีกความหมาย ถ้าใครเทน้ำเยอะเกินจนน้ำซุปจืดเจิ่งนองเหมือนแม่น้ำฮัน จะโดนแซวว่าทำรามยอนฮันกัง ส่วนใหญ่เกิดจากกลัวเค็มเลยเติมน้ำเพิ่ม และซุปที่จางแล้วแทบกู้ไม่ได้ คนละความหมายกับประโยคในซีรีส์ แวะกินรามยอนก่อนไหม แต่พิสูจน์เรื่องเดียวกัน คือคนเกาหลีจริงจังกับรามยอนมาก