แม่น้ำฮัน

แม่น้ำกว้างกว่า 1 กิโลเมตรที่ตัดผ่านกลางกรุงโซล ในชีวิตจริงเป็นสวนที่คนมานั่งกินไก่ทอดกับรามยอน ส่วนในหนังคือที่ที่สัตว์ประหลาดคลานขึ้นมาจากน้ำ

ชื่อนี้ไม่เกี่ยวกับจีนเลย มาจากคำเกาหลีแท้ 'ฮันการัม' ที่แปลว่าแม่น้ำใหญ่ ส่วนอักษรจีน 漢 แค่ยืมเสียงมาใช้ ในยุคสามอาณาจักร ใครยึดลุ่มน้ำฮันช่วงกลางถึงปลายได้ก็คือยุครุ่งเรืองของคนนั้น แพ็กเจในศตวรรษที่ 4 โคกูรยอในศตวรรษที่ 5 และชิลลาในศตวรรษที่ 6 แม้แต่ชื่อ 'ฮันยาง' ของเมืองหลวงโชซอนก็แปลว่าทางเหนือของแม่น้ำฮัน

ช่วงที่ผ่าน โซล กว้างเฉลี่ยราว 1.2 กิโลเมตร ถ้าเทียบกับแม่น้ำเทมส์ที่ลอนดอนราว 265 เมตร และแม่น้ำแซนที่ปารีสราว 200 เมตร ก็ถือว่ากว้างแบบสุดๆ สำหรับแม่น้ำกลางเมืองหลวง หน้าตาปัจจุบันมาจากโปรเจกต์ใหญ่ช่วงปี 1982 ถึง 1986 ที่ขุดลอกท้องน้ำ สร้างคันกั้นริมตลิ่ง แล้ววางสวนสาธารณะกับทางด่วน Olympic-daero ไว้ด้านบน ต้นยุค 60 คนยังลงเล่นน้ำตามหาดทรายได้อยู่ แต่มลพิษหนักจนต้องห้าม คำที่ใช้เรียกการพลิกจากซากสงครามสู่ประเทศอุตสาหกรรมก็คือ ปาฏิหาริย์แม่น้ำฮัน และความทรงจำตอนสะพานข้ามแม่น้ำฮันถูกระเบิดใน สงครามเกาหลี จนผู้คนหนีไม่ทัน ก็ยังผูกอยู่กับแม่น้ำสายนี้

ทุกวันนี้หน้าตาของแม่น้ำฮันคือสวนริมน้ำ ร้านสะดวกซื้อมีเครื่องต้มมาม่าให้ทันที รามยอนริมแม่น้ำฮัน เลยกลายเป็นกิจกรรมที่นักท่องเที่ยวต้องลอง แถมตัวอาคารร้านยังออกแบบให้ลอยน้ำได้ถ้าน้ำท่วม จอดจักรยานแล้วนั่ง ชีแมก หรือสั่ง เดลิเวอรี มาส่งถึงเสื่อปิกนิก คือแพลนพื้นฐานของคืนหน้าร้อน คืนที่ร้อนอบอ้าวก็มีคนกางเต็นท์นอนยันเช้าเยอะมาก สวนบนเกาะ ยออีโด กลางแม่น้ำคือจุดยอดฮิต และลานริมตลิ่งกว้างๆ ก็เหมาะกับ การเล่นว่าว สุดๆ

ในโลกออนไลน์ คำว่า 'แม่น้ำฮัน' ยังใช้แซวว่าน้ำเยอะเกินไป ใครโพสต์รูป รามยอน น้ำเยอะรสจืด ก็จะมีคนเมนต์ว่า 'แม่น้ำฮันชัดๆ' ในทางกลับกัน บ้านที่เห็นวิวแม่น้ำหรือ 'ฮันกังวิว' จัดเป็นอสังหาฯ ที่แพงที่สุดกลุ่มหนึ่งในโซล และริมฝั่งก็เรียงรายไปด้วย ตึกสูง

ในโลกภาพยนตร์ The Host ของ บงจุนโฮ เปลี่ยนแม่น้ำสายนี้ให้เป็นบ้านของสัตว์ประหลาด ฉากที่มันพุ่งออกมาหน้าแผงขายขนมริมน้ำธรรมดาๆ คือวินาทีที่วิวคุ้นตาที่สุดของโซลกลายเป็นวิวที่น่ากลัวที่สุด