boheom hanajjeumeun (보험 하나쯤은)

เกาหลีมีประกันสุขภาพของรัฐ แต่เกือบทุกคนก็ยังซื้อประกันเอกชนเพิ่มอย่างน้อยหนึ่งฉบับ และส่วนใหญ่ซื้อจากคนรู้จัก

ชั้นพื้นฐานคือ ประกันสุขภาพแห่งชาติ แต่ค่ารักษาจะมีส่วนที่รัฐไม่จ่ายเหลืออยู่เสมอ คนเลยค่อยๆ ซื้อซ้อนกันไป เริ่มจาก silbi (ประกันค่ารักษาตามจริง) ต่อด้วยประกันมะเร็ง แล้วก็ประกันชีวิต ถ้า ตรวจสุขภาพประจำปี เจออะไรขึ้นมา ประโยคแรกของญาติคือ "ทำประกันไว้หรือยัง"

ที่น่าสนใจคือวิธีขาย คนเกาหลีเชื่อกันมากว่าซื้อประกันกับคนรู้จักดีกว่าซื้อกับคนแปลกหน้า ตัวแทนมือใหม่เลยเรียนแค่ราว 1 เดือนแล้วก็เปิดรายชื่อญาติกับเพื่อนเป็นอย่างแรก พอป้า ลูกพี่ลูกน้อง หรือเพื่อนสมัยเรียนเริ่มทำงานนี้ ทั้งบ้านก็ต้องผลัดกันไปนั่งฟังแผนประกัน ปฏิเสธยากเพราะ จอง และนี่ก็เป็นเหตุผลที่ "ป้าขายประกัน" กลายเป็นตัวละครประจำในซีรีส์และซิตคอม

ฝั่งตัวแทนเองไม่ง่ายเลย ตำแหน่งฟังดูหรู ทั้ง FC FP นักวางแผนการเงิน แต่ส่วนใหญ่ไม่ใช่พนักงานบริษัท ใกล้เคียงฟรีแลนซ์ที่ใช้ออฟฟิศร่วมกันมากกว่า รายได้มาจากค่าคอมล้วนๆ พอรายชื่อคนรู้จักหมด ก็อยู่ต่อยาก มีตัวเลขว่าฝั่งประกันชีวิตเหลือคนทำต่อหลังครบปีแค่ราว 25% ถ้าอยากขึ้นเป็นหัวหน้าทีมต้องหาตัวแทนใหม่มาเข้าทีม ญาติที่กำลังหางานเลยอาจโดนชวนว่า "มาทำด้วยกันไหม" เป็นทางเลือกสำรองแบบเดียวกับ การเปิดกิจการเอง และคนที่เข้ามาทำจำนวนมากเป็นอดีตแม่บ้านวัยกลางคน หรือคนที่ ยังหางานทำหลังเกษียณ

ประกันยังเปลี่ยนวิธีไปหาหมอด้วย บางคนเลื่อนไป จิตแพทย์ เพราะกลัวว่าประวัติการรักษาจะทำให้ทำประกันยากในอนาคต ขณะที่อีกหลายคนเช็กก่อนว่า silbi ครอบคลุม หัตถการที่คลินิกผิวหนัง ไหม

โฆษณาทีวีก็มีกฎ ถ้าโฆษณาอธิบายรายละเอียดความคุ้มครอง ทุกคนที่ออกจอต้องมีใบอนุญาตขายประกัน ซุปตาร์ระดับท็อปเลยได้เล่นแต่โฆษณาภาพลักษณ์ที่พูดแค่ว่า "อุ่นใจ" ส่วนนักแสดงรุ่นใหญ่ อีซุนแจ ไปสอบใบอนุญาตเองจนได้เล่นโฆษณาที่ไล่อธิบายความคุ้มครองทีละข้อ