jeongsin geongang uihakgwa (정신건강의학과)

ชื่อทางการของแผนกจิตเวชในเกาหลี เคยเป็นที่ที่คนผัดไปเรื่อยๆ เพราะกลัวประวัติติดตัว แต่สำหรับคนรุ่นใหม่ตอนนี้มันเริ่มปกติพอๆ กับไปหาหมอตอนเป็นหวัด

แค่ชื่อก็มีเรื่องเล่าแล้ว เดิมรวมอยู่กับประสาทวิทยาเป็น 'ประสาทจิตเวช' ก่อนแยกกันในปี 1982 แล้วในปี 2011 ก็เปลี่ยนเป็นชื่อยาวแบบนี้ ประมาณว่า 'แผนกเวชศาสตร์สุขภาพจิต' เพื่อลดภาพลักษณ์หนักๆ ของคำเดิม แต่คนส่วนใหญ่ก็ยังเรียกสั้นๆ ว่า จองชินกวา ภาพที่คนเกาหลีเคยนึกถึงเหมือนหลุดมาจากหนังผี คือตึกสีขาวบนเนินเขา เป็นเรื่องที่ไม่บอกแม้แต่คนในครอบครัว ทุกวันนี้หลายคลินิกยังส่งข้อความนัดหมายโดยเขียนแค่ 'จากโรงพยาบาล' ไม่ระบุชื่อแผนก

ความกลัวใหญ่ที่สุดคือประวัติ ถ้าใช้สิทธิ์ประกันจะมีรหัสวินิจฉัยติดอยู่ คนเลยกังวลว่าจะเสียเปรียบตอนหางานหรือตอน ทำประกันเอกชน และช่วงหนึ่งประวัติรักษาซึมเศร้าก็ทำให้ทำประกันยากจริงๆ ตั้งแต่ปี 2013 ถ้าแค่ปรึกษาโดยไม่รับยาจะไม่มีประวัติจิตเวชค้างไว้ และเวชระเบียนก็ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย บริษัทจึงเข้าไปดูไม่ได้ ถึงอย่างนั้นความกังวลก็ไม่หายง่ายๆ บางคนยอมจ่ายเงินเองแทนที่จะใช้ ประกันสุขภาพแห่งชาติ

สิ่งที่เปลี่ยนบรรยากาศคือคนบนจอ จิตแพทย์คนหนึ่งออกรายการเลี้ยงลูกแล้วอธิบายว่า ADHD และอาการอื่นๆ เป็นโรคจริง คนดังเริ่มพูดชื่อโรคแพนิกหรือซึมเศร้าออกมาตรงๆ ค่ายเพลงก็เริ่มเปิดเผยชื่อโรคแล้วรอให้ศิลปินฟื้นตัว อย่างกรณี MINA พักเพราะโรควิตกกังวล หลังจากสูญเสีย จงฮยอน และ ซอลลี่ เรื่อง คอมเมนต์ร้าย กับสุขภาพใจของไอดอลก็กลายเป็นคำถามของทั้งสังคม ซีรีส์อย่าง It's Okay to Not Be Okay ก็เริ่มพูดถึง สุขภาพจิตแบบตรงไปตรงมา

สำหรับ คนเจน MZ จิตแพทย์ตอนนี้ใกล้เคียงกับที่ที่ลองไปดูสักครั้งตอน ฮยอนทา มาเต็ม คลินิกแถวบ้านที่คิวยาวหลายสัปดาห์เป็นเรื่องปกติ และสาขาที่นักศึกษาแพทย์เคยเลี่ยงก็กลายเป็นสาขายอดฮิต เกร็ดน่ารู้คือญี่ปุ่นแยกแผนกสำหรับอาการเบาออกมาต่างหาก แต่เกาหลีเลือกเปลี่ยนชื่อแทน