geongangboheom (건강보험)

ประกันสุขภาพแห่งชาติของเกาหลีที่ทุกคนถูกบรรจุเข้าอัตโนมัติตั้งแต่เกิด ผลคือถ้าแค่เป็นหวัด ค่าหมอรวมค่ายาจบได้ในแบงก์ 10,000 วอนใบเดียว และการไปหาหมอวันเดียวกันโดยไม่ต้องนัดก็เป็นเรื่องธรรมดา

จุดเริ่มคือกฎหมายปี 1963 แต่เพิ่งเดินเครื่องจริงจังในปี 1977 ตอนที่รัฐผลักดันการบังคับเข้าร่วมโดยเริ่มจากสถานประกอบการใหญ่ ปี 1989 ขยายครอบคลุมทั้งประเทศ และปี 2000 รวมกองทุนที่กระจัดกระจายเป็นหนึ่งเดียว กลายเป็นสำนักงานประกันสุขภาพแห่งชาติอย่างทุกวันนี้ การครอบคลุมทุกคนได้ในราวสามสิบปีทั้งที่เริ่มจากประเทศที่ยังยากจนคือความภูมิใจของระบบนี้

หัวใจคือการบังคับสองชั้น คนถูกบรรจุทันทีที่แจ้งเกิด และสถานพยาบาลโดยหลักต้องรับผู้ป่วยประกันสุขภาพทุกแห่ง ซึ่งหาได้ยากในประเทศ OECD อื่น เพราะอัตราค่ารักษาเท่ากันทุกที่ จึงแทบไม่ต้องเทียบราคา และคลินิกประจำย่านต่อให้คนแน่นก็ถึงคิวไว นับเป็น ปัลลี ปัลลี ฉบับห้องรอตรวจ

คนต่างชาติก็เกี่ยวด้วย หลังกฎเปลี่ยนในปี 2018 ชาวต่างชาติที่อยู่เกินหกเดือนต้องเข้าร่วมตามกฎหมาย ว่ากันว่าถ้าถามครูสอนภาษาอังกฤษเจ้าของภาษาในเกาหลีว่าอะไรดีที่สุด คำตอบแรกคือค่ารักษาถูก เรื่องเล่าของคน ต่างชาติที่ใช้ชีวิตในเกาหลี ก็มักมีช่วงตกใจที่ ร้านขายยา คิดเงินน้อยมาก

แต่ก็มีช่องโหว่ ศัลยกรรม และ หัตถการผิวหนัง เพื่อความงามไม่อยู่ในประกัน คลินิกจึงตั้งราคาเอง และตลาดนี้โตจนกลายเป็น การท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ เพื่ออุดส่วนที่ประกันไม่จ่าย คนจำนวนมากจึงซื้อ ประกันเอกชน เพิ่ม มีเสียงวิจารณ์มานานว่าอัตราค่ารักษาที่รัฐกำหนดต่ำเกินไป จนสาขาจำเป็นอย่างการบาดเจ็บรุนแรงยิ่งช่วยคนมากยิ่งขาดทุน ซึ่งซีรีส์อย่าง The Trauma Code ก็ถ่ายทอดโลกนั้นออกมา และทุกปีก็มีคำเตือนว่า สังคมสูงวัย กำลังทำให้การเงินของกองทุนสั่นคลอน