peullaetpom nodong (플랫폼 노동)

งานที่แอปโยนมาให้และได้เงินเป็นรายชิ้น ไรเดอร์ส่งอาหารกับคนขับแทน (แทรี) คือตัวอย่างหลัก และเพราะไม่ใช่ทั้งลูกจ้างและเจ้าของกิจการ คำถามว่าใครต้องรับผิดชอบเวลาเจ็บป่วยหรือบาดเจ็บเลยเป็นเรื่องเถียงกันมานาน

ถ้าในซีรีส์เกาหลีมีตัวละครใส่หมวกกันน็อก ซิ่งมอเตอร์ไซค์ไปตามซอยตามเสียงแจ้งเตือนในมือถือ ส่วนใหญ่คือคนทำงานนี้ คนขับรถแทน ที่เรียกหลังวงเหล้าดึกๆ พัสดุ กับ ของส่งตอนเช้ามืด ที่วางอยู่หน้าประตู ไปจนถึง แท็กซี่ ที่เรียกผ่านแอป ความสะดวกที่เกาหลีขึ้นชื่อหลายอย่างตั้งอยู่บนแรงงานแบบนี้

ในทางกฎหมายมันซ้อนกับกลุ่มที่เรียกว่า "ผู้ทำงานรูปแบบพิเศษ" หรือเรียกย่อว่า ทึกโก ตามจริงทำงานให้บริษัท แต่ในเอกสารเป็นผู้ประกอบการอิสระ รายได้เลยนับเป็นรายได้ธุรกิจไม่ใช่เงินเดือน กฎหมายความปลอดภัยในการทำงานระบุอาชีพที่ต้องคุ้มครองไว้ทีละอย่าง เช่น ตัวแทนประกัน แคดดี้สนามกอล์ฟ คนส่งพัสดุ คนขับรถแทน แมสเซนเจอร์ และครูติวเตอร์ตามบ้าน พอ ไรเดอร์ส่งอาหาร เพิ่มขึ้นเป็นหลักแสนคนช่วงปลายยุค 2010 กฎหมายก็ถูกแก้ให้ครอบคลุมพวกเขาด้วย ส่วนกฎหมายประกันการจ้างงานเรียกพวกเขาว่า "ผู้ให้บริการแรงงาน"

จุดระเบิดจริงๆ มากับ แอปสั่งอาหาร เมื่อก่อนร้านมีคนส่งของเอง แต่จ้างบริษัทส่งของเป็นรายออเดอร์ถูกกว่าจ่ายเงินเดือนบวกประกันภาคบังคับสี่อย่าง ราวปี 2018 นอกจากร้านอาหารจีน ร้านไก่ทอด กับร้านพิซซ่า แทบไม่มีร้านไหนจ้างไรเดอร์เองแล้ว อีกทั้งมอเตอร์ไซค์ไม่มีป้ายทะเบียนเชิงพาณิชย์แยก ไรเดอร์ที่ทำงานด้วยประกันส่วนตัวเลยอาจไม่ได้ค่าชดเชยเลยถ้าเกิดอุบัติเหตุ

ความอิสระที่เลือกเวลาทำงานเองได้ดึงคนตั้งแต่ เจน MZ ไปจนถึง คนที่ยังทำงานหลังเกษียณ แต่ความมั่นคงและสวัสดิการหายไป ไรเดอร์เลยรวมตัวกันตั้ง สหภาพแรงงาน เพื่อเรียกร้องการคุ้มครองขั้นพื้นฐานอยู่เรื่อยๆ และมีคนวิจารณ์ว่านี่คือปัญหาแรงงานนอกระบบของเกาหลีในเวอร์ชันสุดขั้ว