ค่าแรงขั้นต่ำกับงานพาร์ตไทม์ (최저임금과 알바)

ทุกหน้าร้อนจะมีคณะกรรมการกำหนดค่าแรงรายชั่วโมงของปีหน้า แล้วตัวเลขนั้นก็กลายเป็นข่าวระดับประเทศทันที สำหรับเด็กพาร์ตไทม์มันคือรายได้ สำหรับเจ้าของร้านมันคือต้นทุน เลยปะทะกันตรงๆ ทุกปี

' อัลบา ' ย่อมาจาก ' อาร์ไบทือ ' ที่ยืมมาจากคำเยอรมัน Arbeit (งาน) ในเกาหลีใช้เรียกงานพาร์ตไทม์ทุกแบบ แคชเชียร์ ร้านสะดวกซื้อ คาเฟ่ ครัว ร้านไก่ทอด ที่ตัวละครวัยยี่สิบในซีรีส์ชอบไปทำงาน ส่วนใหญ่วิ่งตามค่าแรงขั้นต่ำทั้งนั้น

ค่าแรงขั้นต่ำของเกาหลีเริ่มปี 1988 คณะกรรมการที่มีตัวแทนลูกจ้าง 9 คน นายจ้าง 9 คน และกรรมการฝ่ายสาธารณะ 9 คน เป็นคนพิจารณา แล้วกระทรวงแรงงานต้องประกาศให้ได้ภายในวันที่ 5 สิงหาคมของทุกปี ฝั่งหนึ่งมาพร้อมข้อเรียกร้องให้ขึ้นเยอะๆ อีกฝั่งขอให้ตรึงไว้ จนการวอล์กเอาต์กลางที่ประชุมแทบกลายเป็นธรรมเนียม

' ชั่วโมงละ 10,000 วอน ' เป็นสโลแกนการเมืองมาหลายปี ผู้สมัครประธานาธิบดีหลายคนในปี 2017 ให้คำมั่นไว้ ปี 2018 ค่าแรงพุ่ง 16.4% จาก 6,470 เป็น 7,530 วอน มากที่สุดนับตั้งแต่ปี 2001 เสียงค้านแรงมาก แถมโควิดมาซ้ำ ความเร็วเลยตกลง กว่าจะทะลุหลักหมื่นได้ก็ปี 2025 (10,030 วอน) ส่วนปี 2026 อยู่ที่ 10,320 วอน ถ้าทำงานเกิน 15 ชั่วโมงต่อสัปดาห์และไม่ขาดงาน จะได้ค่าจ้างวันหยุดประจำสัปดาห์เพิ่มอีกหนึ่งวัน เงินเดือนจึงคิดจาก 209 ชั่วโมง

ข้อถกเถียงไม่มีวันจบ เกาหลีมีสัดส่วน ผู้ประกอบการรายย่อย สูงมาก ภาระค่าแรงเลยกลายเป็นความกลัวว่าจะต้องปิดร้านได้เร็ว และนี่คือตัวเลขแรกที่คนหยิบมาอธิบายว่าทำไม ร้านไร้พนักงาน ถึงผุดขึ้นเต็มไปหมด ข้อเสนอให้กำหนดค่าแรงต่างกันตามประเภทธุรกิจโผล่มาทุกปีและถูกตีตกทุกครั้ง ยังมีเรื่องย้อนแย้งด้วย งานร้านสะดวกซื้อที่ไม่หนักมากแย่งกันสมัคร ขณะที่งานใช้แรงหนักๆ ที่จ่ายเท่ากันกลับหาคนไม่ได้ ส่วนทหารที่กำลัง รับราชการทหาร ก็อยู่นอกค่าแรงขั้นต่ำไปเลย ถ้าอยากเข้าใจ คนรุ่น N-po กระแส สอบข้าราชการ หรือ แรงงานแพลตฟอร์ม ให้เริ่มจากตัวเลขนี้