kimchi-ui jongnyu (김치의 종류)

กิมจิไม่ได้มีแค่แบบเดียว เปลี่ยนผัก เปลี่ยนเครื่องปรุง หรือหมักนานขึ้นหน่อย ชื่อก็เปลี่ยนไปเลย

ถ้าพูดแค่ว่า กิมจิ คนเกาหลีส่วนใหญ่จะนึกถึงผักกาดขาวคลุกพริกป่นสีแดง แต่รู้ไหมว่ากิมจิผักกาดสีแดงแบบนี้เพิ่งกลายเป็นอาหารประจำวันของทุกบ้านเมื่อไม่นานนี้เอง ต้องรอหลังสงครามเกาหลีที่มีการพัฒนาสายพันธุ์ผักกาด ก่อนหน้านั้นหลายบ้านกินแค่หัวไชเท้าดองเค็มน้ำใสๆ

ถ้าแบ่งตามวัตถุดิบก็ไม่มีวันจบ หัวไชเท้าหั่นลูกเต๋าคือ คักตุกี หัวไชเท้าลูกเล็กขนาดนิ้วดองทั้งหัวคือ ชงกักกิมจิ ใบหัวไชเท้าอ่อนคือ ยอลมูกิมจิ แตงกวายัดไส้คือ โออีโซบากี ใบมัสตาร์ดคือ กัตกิมจิ ส่วนเมืองแกซองมี โพซัมกิมจิ ที่ห่อด้วยใบผักกาดเหมือนห่อของขวัญ ไม่ใส่พริกเรียก แพ็กกิมจิ (กิมจิขาว) ใส่น้ำเยอะเรียก มุลกิมจิ (กิมจิน้ำ) และ ทงชีมี กิมจิหัวไชเท้าน้ำใสเย็นเฉียบ ยังเอาไปทำน้ำซุป แนงมยอน ได้ด้วย ความนานของการหมักก็แบ่งได้อีก ตั้งแต่ คอทจอรี ที่คลุกแล้วกินเลย ไปจนถึง มุกอึนจี ที่หมักทิ้งไว้เป็นปี

แต่ละภูมิภาคก็มีสไตล์ชัดเจน กิมจิชอลลาใส่น้ำปลาหมักกับเครื่องปรุงเข้มจนสีออกแดงคล้ำ ทางคยองซังบางบ้านใส่ปลาดาบเงินด้วย ชุงชองกับคังวอนเน้นรสอ่อนและกรอบ ส่วนภาคเหนือแทบไม่ใส่ ชอตกัล และทำให้มีน้ำเยอะ คนใต้เลยบอกว่ากิมจิโซลจืด คนโซลก็บอกว่ากิมจิใต้เค็ม เป็นอาหารประจำชาติที่ไม่มีสูตรประจำชาติ

พูดตรงๆ อะไรที่ดองเกลือแล้วคลุกเครื่องก็เป็นกิมจิได้หมด ถึงขั้นมีเกมวงเหล้าชื่อ "เกมกิมจิ" คือพิมพ์ชื่อผักตามด้วยคำว่า กิมจิ ลงช่องค้นหา ถ้าไม่เจอผลลัพธ์คือชนะ กิมจิทั้งหมดนี้จะถูกทำพร้อมกันในวัน กิมจัง เข้าไปอยู่ใน ตู้เย็นกิมจิ แล้วออกมาเป็น บันชัน บนโต๊ะทุกวัน