แนงมยอน (냉면)

บะหมี่บักวีตในน้ำซุปเย็นเจี๊ยบ บางร้านมีเกล็ดน้ำแข็งลอยมาด้วย เป็นอาหารที่ลงใต้มาจากเปียงยางและฮัมฮึง ทุกชามเลยมีเรื่องของการแบ่งแยกประเทศและบ้านเกิดที่กลับไม่ได้ปนอยู่

ทุกวันนี้เป็นเมนูหน้าร้อนตัวพ่อ แต่จริง ๆ แล้วแนงมยอนเริ่มจากของกินหน้าหนาว สมัยที่ออนดลทำให้ห้องร้อนเกินไป คนก็คลายร้อนด้วยบะหมี่ในน้ำทงชีมีที่เย็นจนเป็นเกล็ด หน้าร้อนสมัยก่อนไม่มีน้ำแข็งให้ใช้ พอมีเครื่องทำน้ำแข็ง ตรรกะของ อาหารตามฤดู ก็กลับหัว กลายเป็นของที่คนยอมต่อคิวกินในคืน ร้อนอบอ้าว

แนงมยอนบูมในโซลช่วง ยุคอาณานิคมญี่ปุ่น เชฟจากเปียงยางย้ายลงมา ตลาดเริ่มมีน้ำแข็งขาย แนงมยอนเลยกลายเป็นเมนู เดลิเวอรี สุดฮิตที่ส่งด้วยจักรยาน คู่แข่งมีแค่ซอลลองทัง ร้านส่วนใหญ่อยู่แถวที่ตอนนี้คือ อึลจิโร ว่ากันว่าแม้แต่จักรพรรดิโกจงก็สั่งจากร้านใกล้วัง แล้วโปะสาลี่กับเนื้อสไลซ์เพิ่ม

แบ่งเป็นสองสายหลัก สายเปียงยางรสละมุน หอมบักวีต น้ำซุปจืดจนมือใหม่บ่นว่าไม่มีรส ส่วนสายฮัมฮึงใช้แป้งมันฝรั่งหรือมันเทศ เส้นเหนียวหนึบสุด ๆ สงครามเกาหลี ทำให้ทั้งสองแบบดังไปทั่วประเทศ ผู้ลี้ภัยที่หนีจากฮึงนัมมา ปูซาน เปลี่ยนจากแป้งมันฝรั่งที่หายากมาใช้แป้งมันเทศกับแป้งสาลีจากความช่วยเหลือ กลายเป็นต้นทางของฮัมฮึงแนงมยอนยุคนี้และมิลมยอนของปูซาน ลูกค้าประจำร้านเก่าหลายคนเลยเป็นผู้สูงอายุที่กลับบ้านเกิดไม่ได้อีกแล้ว บะหมี่ชามเดียวกักเก็บความทรงจำเรื่อง การแบ่งแยก เอาไว้

ตอนที่แนงมยอนเปียงยางขึ้นโต๊ะดินเนอร์ประชุมสุดยอดสองเกาหลีปี 2018 ที่ พันมุนจอม ร้านแนงมยอนสายเปียงยางในโซลมีคิวยาวทั้งหน้าร้อน ถ้าดู Crash Landing on You แล้วอยากรู้จักอาหารเกาหลีเหนือ เริ่มจากชามนี้เลย

ฉากที่ทำคนต่างชาติอึ้งที่สุดคือกรรไกร พนักงานจะตัดเส้นในชามให้เลย ซึ่งแทบไม่มีในวัฒนธรรมเส้นที่อื่น แม้แต่เกาหลีเหนือ คนเกาหลีหลายคนก็ไม่ชอบ เพราะเส้นยาวหมายถึงอายุยืน ตัดทิ้งก็เหมือนผิด ข้อห้าม น้ำส้มสายชูกับมัสตาร์ดบนโต๊ะเดิมทีมีไว้ฆ่าเชื้อ ไม่ใช่เพื่อรสชาติ และการสั่งชามเล็กปิดท้ายหลังกิน บุลโกกิ หรือ ซัมกยอบซัล ก็เป็นขั้นตอนบังคับของร้านปิ้งย่างเกาหลี