samgyeopsal (삼겹살)

หมูสามชั้นที่ย่างเองบนเตากลางโต๊ะ เมนูเนื้อประจำชาติของเกาหลี จะเลี้ยงบริษัท ปลอบใจ หรือฉลอง ทุกอย่างเกิดขึ้นหน้าเตานี้

ชื่อแปลว่า เนื้อสามชั้น มาจากลายมันกับเนื้อแดงที่ซ้อนกันในแต่ละชิ้น ถ้านับจริงๆ จะใกล้สี่ชั้นมากกว่า แต่ชื่อสามชั้นติดปากไปแล้ว คนเกาหลีมักยกให้เป็นเมนูอันดับหนึ่งเวลากินข้าวนอกบ้านและงาน เลี้ยงบริษัท พอวางบนเตา มันหมูละลายออกมา ขอบกรอบเหมือนทอด แล้วก็ใช้กรรไกรตัดเป็นชิ้น ห่อด้วยผักกาดหอมหรือใบงาพร้อมกระเทียมกับซัมจัง แล้วกินคำเดียว ข้างๆ ต้องมี โซจู ขอบเตามี กิมจิ ย่างไปกับมันหมู และบนโต๊ะเต็มไปด้วย บันชัน

ใครจะคิดว่าเมื่อก่อนไม่ได้เป็นของแพง จนถึงกลางยุค 90 หมูสามชั้นเป็นส่วนราคาถูก ใช้ใส่ซุปกิมจิมากกว่าเอามาย่าง และยุค 70 ขายแบบแช่แข็งทั้งหมด กระแสย่างบนฝาหม้อเหล็กทำให้ราคาเริ่มขยับ ตอนนี้หนึ่งที่ในร้านเกือบ 20,000 วอน จนได้ฉายาว่า กึมกยอบซัล หรือหมูสามชั้นทองคำ ช่วงหลังหมูสามชั้นแช่แข็งสไลซ์บางแบบย้อนยุคก็กลับมาฮิตตามกระแสเรโทร

เกาหลีกินเยอะจนผลิตในประเทศไม่พอ ต้องนำเข้าปริมาณมหาศาล กลับกัน สันนอกกับสันในที่ฝั่งตะวันตกชอบกลับถูกส่งออกเพราะคนเกาหลีไม่ค่อยกิน สรุปคือทั้งโลกแบ่งหมูตัวเดียวกันกิน ที่อเมริกากับอังกฤษ ส่วนนี้ส่วนใหญ่กลายเป็นเบคอน การย่างหมูสามชั้นหนาๆ แบบไม่หมักแบบเกาหลีจึงหาได้ยากในโลก นักท่องเที่ยวหลายคนเลยช็อกตอนเจอครั้งแรก

มีความเชื่อสนุกๆ ด้วย เคยมีเรื่องเล่าว่าคนงานเหมืองถ่านหินกินหมูสามชั้นเพื่อ ล้าง ฝุ่นออกจากปอด ยอดขายเลยพุ่งช่วงพายุฝุ่นเหลืองและวันที่ ฝุ่น PM หนัก แต่ไม่มีหลักฐานทางการแพทย์ว่าช่วยเรื่องปอดได้จริง ในซีรีส์ นี่คือตัวเลือกพื้นฐานของ รอบแรก หลังเลิกงาน และร้านปิ้งย่างแบบนั่งพื้นที่ต้อง ถอดรองเท้า ขึ้นไปนั่ง ก็คือฉากประจำที่ตัวละครเปิดใจคุยกัน ด้วยกระแสฮันรยู หมูสามชั้นเลยเป็นที่รู้จักในฐานะอาหารเกาหลีแม้แต่ในมองโกเลียและไทย ซึ่งที่ไทยยังมีเวอร์ชันท้องถิ่นอย่างคิมบับหมูสามชั้นด้วย