noraebang (노래방)

ห้องเก็บเสียงที่เช่าเป็นชั่วโมงเพื่อร้องเพลงกันเองในแก๊งเพื่อน เป็นป้ายสุดท้ายของคืนเที่ยวแบบเกาหลี และแค่เลือกเพลงเดียวก็รู้แล้วว่าคนนั้นอยู่เจนไหน

จุดเริ่มต้นคือปูซาน คาราโอเกะญี่ปุ่นเข้ามาที่เมืองท่าที่ใกล้ญี่ปุ่นที่สุดก่อน และว่ากันว่าโนแรบังแห่งแรกอยู่ในร้านเกมหน้ามหาวิทยาลัยทงอา ยุคแรกใช้เหรียญหยอด บางร้านเคยขายเหล้าจนมีปัญหาเด็กเข้าใช้ โนแรบังแบบไม่มีเหล้าเลยกลายเป็นมาตรฐาน ตั้งแต่ปี 2001 ชื่อตามกฎหมายคือ ' ห้องฝึกร้องเพลง ' ข้อควรรู้คือในเกาหลีคำว่า คาราโอเกะ (가라오케) มักทำให้นึกถึงบาร์ที่มีพนักงานนั่งดริงก์ เรียกว่าโนแรบังไปเลยจะปลอดภัยกว่า

ฉากที่เห็นบ่อยที่สุดคือ รอบสองรอบสาม แก๊งที่ผ่าน วงเลี้ยงบริษัท หรือ เกมวงเหล้า มาแล้วพากันเข้าห้อง มีคนคว้าแทมบูรีน และพอใกล้หมดเวลาเจ้าของร้านจะแอบเติม ' เซอร์วิส ' ให้อีก 10 ถึง 20 นาทีเป็นธรรมเนียม ความจริงที่ทุกคนรู้คือคะแนน 100 บนจอขึ้นกับการตั้งค่าเครื่องมากกว่าเสียงร้อง ในฐานะ เมือง 24 ชั่วโมง ไฟร้านเปิดยันเช้า และช่วงหลัง โนแรบังหยอดเหรียญ ที่เข้าไปร้องคนเดียวก็กำลังมาแรง

เพลย์ลิสต์คือบัตรประชาชน เพลงเกาหลียุค 90 ยังครองอันดับหนึ่ง Wrong Encounter ของ คิมกอนโม คือเพลงที่ต้องแหกปากร้องพร้อมกัน ส่วนอารมณ์ตีสามยกให้ Around Thirty ของ คิมกวังซอก ร้อง โชยงพิล เอาใจผู้ใหญ่ แล้วใช้ Amor Fati หรือ Eomeona ปลุกห้อง โน้ตสูงสามขั้นใน Good Day กับเพลงของ พัคฮโยชิน คือด่านบอส Love Scenario ของ iKON ถึงขั้นทำให้เด็กประถมร้องกันทั้งประเทศ และ Eyes, Nose, Lips คือพิธีกรรมหลังอกหัก

ก็มีด้านมืดเหมือนกัน เหตุการณ์สถานีคังนัม ปี 2016 เกิดในห้องน้ำรวมของอาคารที่มีโนแรบัง และทำให้สังคมกลับมาตั้งคำถามเรื่องความปลอดภัยของพื้นที่แบบนี้