แดฮังโน (Daehangno)

ย่านรอบสถานีฮเยฮวาในโซล ที่มีโรงละครเล็ก ๆ มากกว่า 100 แห่ง เป็นศูนย์กลางละครเวทีเกาหลี นักแสดงที่เห็นในซีรีส์และหนังหลายคนเริ่มต้นจากที่นี่ จนได้ฉายาว่าบรอดเวย์ของเกาหลี

ชื่อนี้มาจากมหาวิทยาลัยจริง ๆ ช่วงทศวรรษ 1920 มหาวิทยาลัยจักรวรรดิเคโจตั้งวิทยาเขตแถวนี้ คนเลยเริ่มเรียกถนนว่าถนนมหาวิทยาลัย หลังได้รับเอกราช สำนักงานใหญ่และคณะศิลปศาสตร์ของมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล พี่ใหญ่ของ SKY ก็มาใช้พื้นที่ต่อ กลายเป็นชื่อถนนทางการในปี 1965 แต่แดฮังโนแบบที่เรารู้จักเพิ่งเกิดหลังโซลแดย้ายไปควานัคในปี 1975 พื้นที่วิทยาเขตที่ว่างถูกเปลี่ยนเป็นสวนมาโรนิเยกับโรงละคร แล้วในปี 1981 ก็ถูกโปรโมตครั้งใหญ่ให้เป็นถนนวัฒนธรรม สมัยนั้นนักศึกษาเรียกลำธารข้างวิทยาเขตว่าแม่น้ำแซน และเรียกสะพานเล็ก ๆ ที่ข้ามไปว่าสะพานมิราโบ

วันนี้คนขับเคลื่อนย่านนี้คือโรงละคร แต่ละวันมีละครเวทีและ มิวสิคัล ขึ้นแสดงเป็นสิบ ๆ เรื่อง หาที่ไหนในโลกที่มีเวทีหนาแน่นขนาดนี้ในย่านเดียวได้ยาก การฝึกฝีมือที่นี่แล้วข้ามไปวงการหนังที่ ชุงมูโร เป็นเส้นทางสุดคลาสสิกจนมีคำเรียกเฉพาะว่า เดบิวต์ชุงมูโร ซีนสตีลเลอร์ ในหนังเกาหลีจำนวนมากมาจากแดฮังโน ทั้ง ซ็อลคย็องกู และ จินซ็อนกยู ก็ยืนหยัดบนเวทีที่นี่มานานหลายปี

ในประวัติศาสตร์ดนตรีก็ขาดไม่ได้ นักร้องโฟล์ก คิมควังซ็อก ขึ้นเวทีโรงละครเล็กฮักจ็อนไม่หยุดจนเปิดคอนเสิร์ตครั้งที่ 1,000 ในปี 1995 จนได้ฉายาว่า ' โตแฮ ' ประมาณว่า ' เล่นอีกแล้วเหรอ ' คอนเสิร์ตของเขาถูกมองว่าเป็นจุดที่ทำให้วัฒนธรรมคอนเสิร์ตโรงเล็กหยั่งรากในแดฮังโน และในปี 2018 ตอนที่กระแส MeToo ลามเข้าวงการละครเวที ย่านนี้ก็อยู่กลางวงพายุเช่นกัน

ลองเดินดูจะเห็นของเก่ากับของใหม่อยู่ติดกัน พระราชวังชังกย็องกุงอยู่ติดกันเลย ส่วน ชังด็อกกุง กับศาลเจ้าจงมโยก็เดินไปได้ แม้แต่สมัย โชซอน หมู่บ้านข้างสถาบันซ็องกยุนกวานก็เป็นแหล่งเที่ยวของเหล่าบัณฑิต ความคึกคักของที่นี่เลยเป็นประเพณีหลายร้อยปี สุดสัปดาห์มีบัสกิ้งที่สวนมาโรนิเย และวิทยาเขตอย่างมหาวิทยาลัยซ็องกยุนกวานก็ทำให้มุมนี้ของ โซล ยังดูหนุ่มสาวเสมอ ทิปคือเช็กรอบการแสดงล่วงหน้าดีกว่าซื้อตั๋วจากคนเรียกลูกค้าริมถนน