กงกี (공기놀이)

เกมมือของเกาหลีที่โยนแล้วคว้าหินก้อนเล็กห้าก้อน รอดมาได้หลายรุ่นบนพื้นห้องเรียนช่วงพักเที่ยง ถือเป็นเกมที่อึดที่สุดเกมหนึ่งเลย

กติกาง่ายมาก โปรยหินลงพื้น โยนขึ้นไปหนึ่งก้อน แล้วหยิบหินบนพื้นก่อนที่ก้อนนั้นจะตกลงมา จากนั้นรับก้อนที่โยนไว้ให้ได้ ด่านหนึ่งหยิบทีละก้อน ด่านสองทีละสอง ด่านสามหยิบสามกับหนึ่ง ด่านสี่กวาดสี่ก้อนรวดเดียว ท่าปิดท้ายชื่อ kkeokgi คือโยนทั้งห้าก้อนขึ้นไปแล้วรับด้วยหลังมือ ดีดขึ้นอีกรอบแล้วคว้ากลางอากาศ เหลือบนมือกี่ก้อนก็ได้คะแนนเท่านั้น คนมือเล็กเลยบ่นกันมาตลอด

ความสนุกจริงๆ อยู่ที่กติกาท้องถิ่นซึ่งแต่ละที่ไม่เหมือนกัน ถ้าหินสองก้อนติดกันเป็นรูปเลข 8 ใครตะโกนว่า "ตุ๊กตาหิมะ!" ก่อนก็ตัดตาอีกฝ่ายได้ทันที ถ้าหินในกำมือกระทบกันจนมีเสียง ทุกคนจะร้อง "ซาวข้าว!" แล้วถือว่าฟาวล์ ส่วนเวอร์ชันโปรที่โยนหินทั้งหมดในมือขึ้นไปพร้อมกันเรียกว่า "กงกีอัจฉริยะ" กติกาเดียวกันพอข้ามซอยชื่อก็เปลี่ยน เด็กย้ายโรงเรียนเลยมักมีเรื่องตั้งแต่วันแรก เหมือน เกมในตรอก กับ ตักจี ที่เด็กๆ เขียนคู่มือกติกากันเอง

ประวัติก็ยาวไม่เบา นักปราชญ์ปลายยุคโชซอนชื่ออี กยูกยองเคยบันทึกเกมโยนหินขึ้นฟ้าแล้วรับด้วยฝ่ามือ ซึ่งแทบเหมือนแบบปัจจุบันเป๊ะ สมัยก่อนใช้ก้อนกรวดข้างทางจนมือถลอก ตอนนี้ร้านเครื่องเขียนขายหินพลาสติกที่ใส่เศษโลหะไว้ข้างใน แถวปูซานกับอุลซานบางทีก็เรียกว่า ซัลกู

คนทั้งโลกได้รู้จักกงกีเพราะ Squid Game ซีซัน 2 มันโผล่มาเป็นหนึ่งในด่านของการแข่งวิ่งห้าขา คู่กับ เชกีชากี และตักจี ฉากที่แดโฮผ่านทุกด่านแบบไม่พลาดเลยสักครั้งกลายเป็นไวรัล เกร็ดคือมือนั้นไม่ใช่ของ คังฮานึล แต่เป็นมือของเซียนกงกีที่มาเล่นแทน หลังออนแอร์ YouTube เต็มไปด้วยคลิป Gonggi และคอมเมนต์ว่า "บ้านเราก็มี" ทั้งเกมหินของอินเดีย แจ็กสโตนฝั่งตะวันตก ไปจนถึง Cinco Marias ของบราซิล เกมคล้ายกันเกิดได้ทั่วโลกเป็นเรื่องปกติ ไม่ต้องกลายเป็น ดราม่าว่าเป็นของใคร กติกาแบบเกาหลีกับท่าหลังมือคือเอกลักษณ์ของที่นี่ต่างหาก

ตอนนี้ยังมีกีฬาใหม่ชื่อ speed gonggi ที่แข่งจับเวลา มีชิงแชมป์โลกมาตั้งแต่ปี 2023 เหมือน ดัลโกนา เลย เกมหลังห้องเรียนกลายเป็นชาเลนจ์ระดับโลกไปแล้ว