ttakjichigi (딱지치기)

การละเล่นดั้งเดิมของเกาหลีที่เอาแผ่นกระดาษพับฟาดลงพื้น ถ้าพลิกแผ่นของอีกฝ่ายได้ก็ยึดมาเป็นของเรา คนทั้งโลกรู้จักครั้งแรกจากฉากเปิดของ Squid Game

กติกาง่ายมาก อีกฝ่ายวาง ttakji ไว้บนพื้น เราก็ฟาดแผ่นของเราลงไปสุดแรง ถ้าพลิกได้ก็เก็บไปเลย กระดาษสองแผ่นพับเป็นแถบยาวแล้วสอดมุมเข้าหากัน จะได้สี่เหลี่ยมขนาดประมาณครึ่งแบงก์ แต่ละซอยมีกติกาของตัวเอง อย่างแบบสองหน้าที่ใช้กระดาษสี่แผ่นต้องพลิกให้ได้สองครั้งถึงจะนับ มันคือตัวชูโรงของ การละเล่นในซอย คู่กับ ก็องกี และ ลูกแก้ว

เกมจริงตัดสินกันตั้งแต่ตอนพับ แผ่นแข็งฟาดแล้วมือหนักดี แต่ถ้าหนาเกินไปกลับพลิกง่าย เด็กๆ เลยยัดกระดาษเพิ่มข้างใน ใช้กาวกับเทปพันให้แน่น บางคนถึงขั้นโยนไว้บนถนนให้รถทับจนแบน วัสดุระดับท็อปคือปกสารานุกรมกับปกหนังสือเรียนศิลปะ เพราะหนาและแข็งกำลังดี ทุกห้องต้องมีใครสักคนหวงแผ่นเอซที่ทำจากปกพวกนี้ มือโปรไม่ฟาดด้วยซ้ำ แต่วางเท้าไว้ข้างแผ่นของอีกฝ่ายแล้วสไลด์แผ่นตัวเองเข้าไปข้างใต้ให้ดีดพลิก

ตั้งแต่ยุค 90 เป็นต้นมา ของสำเร็จรูปจากร้านเครื่องเขียนก็เข้ามาแทน ทั้งแผ่นกระดาษกลมและแผ่นยางหนักๆ ลายตัวละคร MapleStory, Pokémon, Cookie Run วางขายเต็มร้าน จน ttakji กลายเป็น สินค้าคาแรกเตอร์ ไปแล้ว เด็กยุคนั้นจำได้ตรงกันว่าเลเวลหรือจำนวนดาวด้านหลังไม่มีความหมาย สิ่งที่วัดค่าจริงๆ คือพลิกได้หรือเปล่า

คนที่พามันไปถึงแฟนต่างชาติก่อนคือวาไรตี้ Running Man หยิบ ttakji มาเล่นหลายรอบ ปี 2014 ถึงขั้นจัดทัวร์นาเมนต์ชวนยอดฝีมือจากมหาวิทยาลัยทั่วประเทศ ในวงการทีวีถ้าพูดถึงราชา ttakji ต้อง ยูแจซอก แต่หมัดน็อกจริงคือ Squid Game ปี 2021 ในสถานีรถไฟใต้ดิน ชายใส่สูท ( กงยู ) ท้าคีฮุนที่ อีจองแจ เล่นให้มาเล่นหนึ่งตา แล้วตบทุกครั้งที่แพ้ อีจองแจเล่าว่าตบกันจริง และผู้กำกับ ฮวังดงฮยอก ดูแล้วก็ให้ผ่านเลย เกมโบราณนี้เลยกลายเป็นชาเลนจ์ไปพร้อมกับ ดัลโกนา ค้นคำว่า Ddakji ใน YouTube ก็เจอคลิปลองเล่นไม่รู้จบ ซีซัน 2 ก็เอากลับมาในฉากชวนผู้เล่น และใช้เป็นด่านแรกของเกมห้าคนหกขาด้วย

ภาษาอังกฤษเรียกทับศัพท์ว่า Ddakji เลย ส่วน menko ของญี่ปุ่นกับ pog ของอเมริกาเหนือเป็นญาติใกล้ชิด พากย์ญี่ปุ่นของ Squid Game ก็แปลว่า menko ไปตรงๆ