jegichagi (제기차기)

การละเล่นพื้นบ้านที่ใช้เท้าเตะ jegi ขึ้นกลางอากาศ jegi คือเหรียญที่ห่อด้วยผ้าแล้วปล่อยชายเป็นพู่ ใครเตะต่อเนื่องได้มากครั้งที่สุดโดยไม่ให้ตกพื้นคือผู้ชนะ

jegi แบบดั้งเดิมทำจากเหรียญห่อผ้ามัดด้วยด้าย แล้วฉีกชายผ้าที่เหลือเป็นเส้นยาวเหมือนเส้นบะหมี่ ส่วนที่ขายตามร้านเครื่องเขียนทุกวันนี้เป็นฐานพลาสติกใส่แผ่นโลหะ ติดริบบิ้นไวนิลวิบวับ แต่ละภูมิภาคยังเรียกต่างกันด้วย แถบพย็องอันเรียก tegi ส่วนเชจูเรียก jjokgi

นิยมเล่นช่วงหน้าหนาวราว ซอลลัล เลยถูกจัดเป็นเซ็ตเกมเทศกาลคู่กับ การเล่นว่าว และ ยุทโนรี ในยุค เกมในตรอก ไม่มีอะไรช่วยให้ตัวอุ่นในวันหนาวจัดได้ดีเท่านี้ แต่ลองเล่นจริงจะรู้ว่ายากกว่าที่คิด ถ้าไม่ถนัดกีฬา เตะติดกันสองครั้งก็เก่งแล้ว

กติกามีหลายแบบ แบบยอดนิยมคือ semjegi นับว่าเตะคนเดียวได้กี่ครั้ง แบบ sabangjegi ให้สี่คนยืนเป็นสี่เหลี่ยมเตะส่งกันไป และ jongnojegi ให้สองคนหันหน้าเข้าหากันแล้วผลัดกันเตะ ชื่อนี้มาจากพ่อค้าย่านชงโนในโซลที่เคยเตะเล่นกลางถนนเพื่อลืมความหนาว หลักคือเตะด้วยเท้าเดียวตลอด แต่การสลับเท้าก็เป็นเทคนิคที่มีชื่อเรียกเฉพาะว่า eojijaji

ในวาไรตี้ก็เห็นบ่อย 2 Days & 1 Night ใช้เป็นเกมวัดดวงอยู่เรื่อยๆ ฉากดังคือ อีซูกึน ที่มั่นใจว่าตัวเองเตะเก่ง เลือกเกมนี้เองแล้วพังไม่เป็นท่า ส่วน สควิดเกม ซีซั่น 2 หยิบมาเป็นด่านสุดท้ายของเกมที่สอง ทำให้คนทั้งโลกได้รู้จัก

เกร็ดสนุกคือในวงการ เทควันโด คำว่า jegichagi ใช้แซะ เวลานักกีฬาเล่นเซฟ เตะแหย่ๆ แค่ให้เกราะอิเล็กทรอนิกส์นับแต้ม คนก็จะเรียกแมตช์นั้นแบบนี้ จีนมีเกมคล้ายกันที่ใช้ขนนก ส่วนเวียดนามเตะด้วยหลังเท้า