jeongi jangpan (전기장판)

แผ่นทำความร้อนไฟฟ้าที่ปูบนพื้นหรือบนเตียงแล้วนอนทับ มันไม่ได้อุ่นทั้งห้อง แต่อุ่นแค่ตรงที่หลังแตะ และสำหรับคนเกาหลี หน้าหนาวเริ่มต้นในวันที่หยิบมันออกจากตู้

สำหรับคนเกาหลี ความอุ่นอยู่ที่พื้น ไม่ใช่อากาศ เพราะวัฒนธรรม ออนดล หรือพื้นทำความร้อน ความรู้สึกว่า "หลังต้องอุ่นถึงจะหลับ" เลยยังอยู่แม้จะหันมานอนเตียงกันแล้ว ก็เลยปูแผ่นนี้บนที่นอนไปเลย ยอดขายพุ่งตอนต้นฤดูใบไม้ร่วงที่อากาศเริ่มเย็น แล้วร่วงหนักตอนกลางหน้าหนาวเพราะใครจะซื้อก็ซื้อไปหมดแล้ว หลายบ้านวันเอาแผ่นออกมามาถึงก่อนข่าว หิมะแรก เสียอีก

จุดขายจริง ๆ คือค่าไฟ แผ่นขนาด 200W ทั่วไปเปิดระดับกลางวันละสิบชั่วโมงทั้งเดือน ค่าไฟแค่ไม่กี่พันวอน น้อยกว่าฮีตเตอร์ที่อุ่นทั้งห้องหลายเท่า เด็กหอที่อยู่คนเดียว คนที่อยู่ห้อง บันจีฮา ลมโกรก หรือใครที่กลัวบิลค่าแก๊สกับ ค่าส่วนกลาง เลยผ่านหน้าหนาวได้ด้วยแผ่นเดียวกับผ้าห่มหนา ๆ แต่อากาศนอกผ้าห่มยังเย็นเฉียบ กลายเป็นภาพแบบเกาหลีสุด ๆ คือหลังอุ่นแต่ปลายจมูกเย็น

ตัวสินค้าก็เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ มีทั้งแผ่นหนังเทียมแบบดั้งเดิม ผ้าปูไฟฟ้า แผ่นน้ำอุ่นแบบหมุนเวียน และราวปี 2020 ก็ฮิตแผ่นคาร์บอนไฟเบอร์ ยังมีทริคเช็กของถูกด้วย คือเปิดแรงสุดแล้วเอาหูฟังที่เสียบอยู่ไปใกล้ ๆ ยิ่งมีเสียงซ่ามากแปลว่าวงจรจ่ายไฟยิ่งห่วย

มีเรื่องที่ควรรู้อีกนิด เพราะเสี่ยงไฟไหม้และกินค่าไฟ มันเลยเป็นของต้องห้ามอันดับหนึ่งในหอพัก ที่พักทหาร และ โกชีวอน การใช้บนลาเท็กซ์หรือเมมโมรีโฟม หรือวางตัวปรับอุณหภูมิไว้บนแผ่น เสี่ยงไฟไหม้มาก รุ่นใหม่ ๆ เลยต้องมีคำเตือนห้ามใช้บนลาเท็กซ์ เวลาเก็บให้ม้วน อย่าพับ ไม่งั้นสายความร้อนจะขาด ดูเหมือนเป็นสิ่งประดิษฐ์ของเกาหลี แต่ต้นแบบยุคใหม่คือแผ่นให้ความร้อนที่หมอชาวอเมริกันทำให้คนไข้ในปี 1912 ส่วนญี่ปุ่นมีโคทัตสึอยู่ในตำแหน่งคล้าย ๆ กัน ทุกวันนี้ยังถูกพกไป แคมป์ปิ้ง และเป็นที่ที่แมวจับจองก่อนคนเสมอ