hoejeonmun gwangaek (회전문 관객)

คนดูที่กลับไปดูการแสดงเรื่องเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก ชื่อมาจากภาพเดินออกจากโรงละครแล้ววนกลับเข้าไปใหม่เหมือนประตูหมุน แฟนละครเวทีเลยพูดกันว่า กำลังหมุนประตูหมุน

นิสัยนี้เกิดจากวิธีแคสต์นักแสดงแบบเฉพาะของ มิวสิคัล เกาหลี โปรดักชันใหญ่ในต่างประเทศมักให้นักแสดงนำคนเดียวเล่นแทบทุกรอบ แต่ที่เกาหลีการแบ่งบทเดียวให้นักแสดงสองสามคน บางทีถึงสี่คน (ดับเบิล ทริปเปิล ควอด) กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว ผลคือเรื่องเดียวกันแต่กลายเป็นคนละโชว์ขึ้นอยู่กับว่าใครเล่นคู่กับใคร ต้องไปดูรอบของ เมน แล้วก็ต้องไปดูคู่ที่ใครๆ ก็ว่าเคมีดี วนไปเรื่อยๆ แฟนๆ เลยจำตารางนักแสดงได้ขึ้นใจ

นี่คือสูตรเดียวกับแฟนด้อมไอดอลที่ย้ายเข้าโรงละคร เหมือนซื้ออัลบั้มหลายชุดเพื่อสะสม การ์ด หรือ มาราธอน ซีรีส์เรื่องโปรดรวดเดียว ที่นี่การ ติ่ง ก็คือการดูโชว์ซ้ำหลายรอบ โดยเฉพาะโรงละครขนาดเล็กย่าน แดฮังโน ที่พึ่งพาคนดูซ้ำจากแฟนนักแสดงเป็นหลัก และคนดูส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงอายุ 20 ถึง 40 กว่า แฟนตัวยงของละครเวทีกับมิวสิคัลยังมีชื่อเรียกเฉพาะว่า ยอนมยูด็อก ด้วย และเวลาที่ ไอดอลไปเล่นละครเวที บางทีทั้งแฟนด้อมก็ย้ายตามมานั่งเต็มที่นั่ง

แน่นอนว่ามีราคาที่ต้องจ่าย ที่นั่ง VIP ในโรงใหญ่ขึ้นไปถึง 190,000 วอนในปี 2023 รอบยอดนิยมกลายเป็นสงคราม กดบัตร พอแต่ละคนได้เล่นน้อยรอบลง นักแสดงก็รับหลายเรื่องซ้อนกันมากขึ้น และมีเสียงวิจารณ์ต่อเนื่องว่าเคมีของทีมอ่อนลง คนดูประตูหมุนจึงเป็นทั้งแรงที่ค้ำตลาดละครเวทีเกาหลี และกระจกที่สะท้อนโครงสร้างของตลาดนั้นได้ชัดเจน