ชีชองนยุล (시청률)

สัดส่วนครัวเรือนที่ดูรายการ ครั้งหนึ่งตัวเลขนี้ตัวเดียวชี้ชะตาซีรีส์ได้เลย แต่พอยอดดูบนสตรีมมิงนับไม่ได้ ตอนนี้เลยต้องใช้คู่กับค่าความเป็นกระแสอีกตัว

ในเกาหลี เรตติ้งส่วนใหญ่หมายถึงเรตติ้งครัวเรือน คือวัดว่าในบ้านทั่วประเทศที่มีทีวี กี่เปอร์เซ็นต์เปิดช่องนั้น ประเทศส่วนใหญ่รวมถึงอเมริกาใช้เรตติ้งรายบุคคลหรือจำนวนผู้ชม แต่เกาหลีกับญี่ปุ่นยังยึดฐานครัวเรือน ข้อมูลมาจากเครื่อง people meter ที่ติดกับทีวีของบ้านตัวอย่าง และตั้งแต่คู่แข่งอย่าง TNMS ปิดตัวในปี 2024 ก็เหลือ Nielsen Korea เจ้าเดียวที่ปล่อยตัวเลข เป็นตัวเลขที่คนวงการลุ้นทุกเช้า ถ้าต่ำ สปอนเซอร์ถอย รายการก็ขึ้นแท่นตัวเต็งปิดฉากก่อนกำหนด

สถิติยุคก่อนดูแล้วแทบไม่น่าเชื่อ ซีรีส์ First Love ของ KBS ทำได้ 65.8% ในปี 1997 ส่วนปี 1992 What Is Love ของ MBC ที่มี ชเวมินซู แสดง ทำได้ 64.9% นัดฟุตบอลโลกปี 1998 เกาหลีพบเม็กซิโกพุ่งถึง 79.2% นั่นคือยุคที่มีไม่กี่ช่องและยังไม่มีดูย้อนหลัง ทุกวันนี้ฟรีทีวีเกิน 10% ก็ แดบัก แล้ว ถ้าเกิน 20% คือปังระดับตำนาน

ระหว่างนั้นขั้วอำนาจก็พลิก ช่วงกลางยุค 2000 ยังมีคำพูดว่าเคเบิล 1% เท่ากับฟรีทีวี 10% แต่หลังจาก ซีรีส์เคเบิลแซงฟรีทีวี สถิติก็ย้ายตามไปด้วย The World of the Married ทำสถิติสูงสุดของซีรีส์นอกฟรีทีวีที่ 28.37% และ Queen of Tears ทำสถิติสูงสุดของ tvN ที่ 24.9% กลับกัน ซีรีส์ฟรีทีวีที่ได้ต่ำกว่า 1% ตอนนี้แทบไม่เป็นข่าวแล้ว

ซีรีส์ มักจัง ที่คนด่าไปดูไป กับละครสุดสัปดาห์และละครรายวันที่มีฐานคนดูวัยกลางคนเหนียวแน่น เคยเป็นหลักประกันเรตติ้งมานาน ปัญหาคือตัวเลขนี้นับแค่การดูสดหน้าทีวี วัยรุ่นที่ดูผ่าน สตรีมมิง จึงไม่ถูกนับ ถึงได้มีโรคอมที่เรตติ้งในเกาหลีธรรมดาแต่ขึ้น อันดับ 1 ของโลก วงการเลยดูเรตติ้งกลุ่มอายุ 20 ถึง 49 ปีที่มีกำลังซื้อโฆษณาสูง ควบคู่กับกระแสออนไลน์ นี่คือเหตุผลที่แฟนๆ ร้องว่า บนบังซาซู (ดูสดให้ได้!) และเหตุผลที่ PPL โผล่ในจอถี่ขึ้นเรื่อยๆ