ซงพยอน (송편)

ขนมต็อกรูปครึ่งวงเดือนที่คนเกาหลีปั้นกันช่วงชูซอก นึ่งบนใบสนเลยมีกลิ่นสนหอมอ่อนๆ ติดมาด้วย

เล่ากันว่าซงพยอนเป็นขนมที่ทำกันแพร่หลายมาตั้งแต่สมัยโครยอ สมัยก่อนใช้ข้าวที่สุกก่อนใครในปีนั้น และบนโต๊ะ พิธีไหว้บรรพบุรุษ ช่วง ชูซอก ซงพยอนจะถูกวางแทนข้าวสวย พอถึงวันที่ 1 เดือน 2 ตามจันทรคติ ก็มีการทำซงพยอนแจกคนที่ช่วยงานในไร่นา เหมือนบอกว่าขอบคุณนะ ปีนี้ฝากเก็บเกี่ยวให้ดีด้วย

วิธีทำคือนวดแป้งข้าวเจ้ากับน้ำร้อน ใส่ไส้ แล้วบีบเป็นรูปครึ่งวงเดือนหรือรูปหอย ไส้งาผสมน้ำตาลคืออันดับ 1 แบบไร้คู่แข่ง ตามด้วยถั่ว ถั่วแดง และเกาลัด ตรงนี้แหละคือโศกนาฏกรรมที่คนเกาหลีทุกคนรู้ดี มองจากข้างนอกไม่มีทางรู้ว่าไส้อะไร หยิบมาหวังว่าจะเป็นงาหวานๆ กัดไปเจอถั่วทั้งเม็ด กาชาเทศกาลก็คือเกลือไป ใบสนไม่ได้มีไว้แค่ให้หอม แต่ยังกันไม่ให้ขนมติดกันด้วย แต่ร้านต็อกสมัยนี้ส่วนใหญ่ไม่ใช้แล้ว เพราะหาใบสนสะอาดยาก

สีสันก็เป็นอีกความสนุก ใช้ลูกพุดให้สีเหลือง ใบมักวอร์ตให้สีเขียว เปลือกในของต้นสนให้สีชมพู วัยรุ่นมักแอบเลี่ยงอันสีเขียวเพราะขมนิดๆ และไม่รู้ทำไมอันสีชมพูหมดก่อนเพื่อนทุกที ช่วงหลังก็มีใช้ฟักทองกับมันม่วงแต่งสีด้วย

รูปร่างก็เปลี่ยนไปตามภูมิภาค คังวอนกดรอยนิ้วไว้ชัดๆ และบางทีใช้แป้งมันฝรั่งห่อเกาลัดทั้งลูก เชจูปั้นกลมๆ ส่วนบางพื้นที่ของคย็องซังเหนือมีแบบป่องตรงกลางเหมือน UFO ได้ยินว่าซงพยอนของเกาหลีเหนือใหญ่เท่ากำปั้นผู้ใหญ่

มีความเชื่อว่าถ้าปั้นซงพยอนสวย ลูกที่เกิดมาก็จะหน้าตาดี ฉากทั้งครอบครัวนั่งล้อมวงแซวรูปร่างขนมของกันและกันเลยกลายเป็นฉากประจำเทศกาลในซีรีส์เกาหลี ฝ่า รถติดกลับบ้านเกิด มาได้ สิ่งที่รออยู่ก็คือแป้งกองนี้ สมัยก่อนยังมีธรรมเนียมกินซงพยอนเท่าจำนวนอายุในคืนจันทร์เต็มดวงแรกของปีเพื่อปัดเป่าโชคร้าย ใน ประเพณีที่ยังทำกันอยู่ นี่คือหนึ่งในอันที่ใช้แรงมือเยอะที่สุด และเพราะแบบนั้นถึงจำได้ไม่ลืม

ทิปชีวิตจริงอีกนิด ซงพยอนไส้งา 4 ถึง 5 ลูกแคลอรีพอๆ กับข้าวหนึ่งถ้วย อย่าเผลอกินเพลิน หลายบ้านชุบชีวิตซงพยอนที่เหลือหลังเทศกาลเป็น ต็อกบกกี และชื่อแฟนคลับอย่างเป็นทางการของนักแสดง ซงคัง ก็คือ ซงพยอน จริงๆ