Haeundae

หนังภัยพิบัติปี 2009 ที่สึนามิยักษ์ถล่มหาดแฮอุนแดในปูซานตอนที่คนเที่ยวทะเลกันแน่นที่สุด และเป็นหนังภัยพิบัติสัญชาติเกาหลีเรื่องแรกที่ทำยอดคนดูทะลุสิบล้าน

ผู้กำกับคือ ยุนเจกยุน ที่โปรโมตว่าใช้เวลาคิดโปรเจกต์นี้ถึงห้าปี ทุนสร้าง 16,000 ล้านวอน และได้นักแสดงระดับท็อปอย่าง ซอลคยองกู ฮาจีวอน พัคจุงฮุน และ ออมจองฮวา เรื่องเปิดด้วยสึนามิมหาสมุทรอินเดียปี 2004 มันชิก หนุ่มเกิดและโตที่ แฮอุนแด ซึ่งออกเรือประมงวันนั้น สูญเสียพ่อของยอนฮีไปในเหตุการณ์ ความรู้สึกผิดทำให้เขาไม่กล้าบอกรักเธอสักที อีกด้านหนึ่ง นักธรณีวิทยาคิมฮวีเตือนว่าทะเลแถวเกาะสึชิมะเริ่มคล้ายอินโดนีเซียเมื่อห้าปีก่อน แต่ไม่มีใครฟัง แล้วสึชิมะก็ทรุดตัว คลื่นยักษ์พุ่งตรงเข้าหาหาดที่เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว เหลือเวลาแค่สิบนาที

หนังเข้าฉายวันที่ 22 กรกฎาคม 2009 และปิดยอดที่ 11,453,338 คน ตัวเลขที่หนังภัยพิบัติเกาหลีไม่เคยทำได้มาก่อน แค่ภูมิภาคยองนัมภูมิภาคเดียวก็มีคนดู 3.36 ล้านคน เป็นสถิติของภูมิภาคนี้จนกระทั่ง The Admiral: Roaring Currents ออกมา แม้จะแพ้ Tae Guk Gi ไปนิดเดียว แต่ก็ได้เข้าคลับ หนังสิบล้าน ต่อจาก The Host เคยมีข่าวลือว่ายึดโรงหมด ทั้งที่จริงจำนวนโรงสูงสุดแค่ 764 โรง อยู่อันดับสี่ของปี และยังทำเงินคู่กับหนังกีฬา Take Off ที่เข้าหลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์

เสียงวิจารณ์แตกเป็นสองฝั่งชัดเจน ฝั่งที่ชอบบอกว่าหนังไม่ได้ใช้ฮีโร่แบบฮอลลีวูด แต่เป็นคน ปูซาน เสียงดัง สำเนียงจัด ชีวิตจริงจับต้องได้ ส่วนฝั่งที่ไม่ปลื้มติ CG คลื่นที่ยังแข็ง และสูตรฮาตลอดครึ่งแรกแล้วบีบน้ำตาตอนจบ สัดส่วนจริงๆ คือดราม่าแปดสิบ ภัยพิบัติยี่สิบ และมีคนมองว่าความสำเร็จนี้ทำให้วงการหนังเกาหลีเชื่อว่าคอมเมดี้บวกเมโลดราม่าคือสูตรทำเงิน ถึงอย่างนั้น ฉากที่ซอลคยองกูดื่มแชมพูเพราะนึกว่ายาแก้กระเพาะจนน้ำลายฟูมปากก็ทำเอาทั้งโรงหัวเราะลั่น

คนปูซานมีมุกวงในของตัวเอง ชื่อเรื่องคือแฮอุนแดแต่หลายฉากถ่ายแถวควังอัลลี และเส้นทางหนีของตัวละคร ถ้าดูจากแผนที่จริงคือวิ่งเลียบชายหาดเข้าหาคลื่นเลย ตอนถ่ายทำ ผู้อยู่อาศัยคอนโดบางส่วนในแฮอุนแดไม่พอใจเพราะกลัวว่าฉากตึกจมน้ำจะทำให้ราคาห้องตก ทีมงานเลยต้องลบโลโก้และปรับรูปทรงตึกบางหลัง แต่คนในพื้นที่ก็ยังดูออกอยู่ดี บางคนถึงกับไปดูหนังแค่เพื่อเช็กว่าบ้านตัวเองโดนคลื่นซัดไหม

สำหรับแฟน เบสบอลเกาหลี ฉากที่สนามซาจิกคือตำนาน ผู้กำกับที่เป็นแฟนลอตเต้ไจแอนท์สตัวยงถ่ายฉากนี้ระหว่างแมตช์จริงเมื่อเดือนสิงหาคม 2008 ซอลคยองกูเล่นเป็นแฟนบอลขี้เมาที่กวนประสาทได้สมจริงเกินไป จนอีแดโฮ นักตีตัวเก่งที่มาแคมีโอโมโหจริงและตะโกนประโยคที่ไม่มีในบท หลังเกมซอลคยองกูไปขอโทษ แต่ว่ากันว่าอีแดโฮยังหงุดหงิดอยู่พักใหญ่ คืนนั้นลอตเต้ตามหลัง 0 ต่อ 5 แล้วพลิกกลับมาชนะเป็นนัดที่สิบติดต่อกัน มุกที่ว่าสิบล้านนี้ได้มาเพราะคนปูซานกับแฟนลอตเต้จึงเกิดขึ้นแบบนี้

ที่ญี่ปุ่นหนังเข้าฉายปี 2010 ในชื่อ TSUNAMI พอเกิดแผ่นดินไหวโทโฮกุปี 2011 ร้านเช่าก็เก็บ DVD ออกจากชั้นเอง คลิปใน YouTube ที่ตัดมาแค่ฉากสึนามิมียอดวิวเกิน 300 ล้านครั้ง ทำให้หนังมีชีวิตที่สองในต่างประเทศ หลังหนังดัง ยุนเจกยุนโดนวิจารณ์เพราะพูดว่าเกาหลีถ่ายหนังได้เปรียบเพราะค่าแรงถูก พอถึงเรื่องต่อมาอย่าง Ode to My Father เขาจึงนำสัญญาจ้างมาตรฐานมาใช้กับทีมงานทุกคน หลายปีต่อมา Train to Busan ก็ทะลุสิบล้านอีกเรื่อง ปูซานเลยกลายเป็นเวทีประจำของหนังบล็อกบัสเตอร์เกาหลี