เชจู

เกาะภูเขาไฟกลางทะเลทางใต้ของเกาหลี ดังในฐานะที่เที่ยวพักผ่อนก่อน แต่ที่นี่ก็มีภาษาของตัวเอง วัฒนธรรมแฮนยอ และความทรงจำของเหตุการณ์ 3 เมษายนด้วย

ตรงกลางเกาะคือภูเขาฮัลลา รอบๆ มีภูเขาไฟลูกเล็กที่คนท้องถิ่นเรียกว่าโอรึมเกือบ 370 ลูก เกาะใหญ่ประมาณสามเท่าของโซล และใหญ่ที่สุดในเกาหลี สมัยก่อนเคยเป็นอาณาจักรอิสระชื่อทัมนา ส่วนชาวยุโรปในศตวรรษที่ 17 รู้จักในชื่อ Quelpart

ฉายาเก่าแก่ที่สุดของเชจูคือซัมดาโด เกาะที่มีสามอย่างเยอะ คือลม หิน และผู้หญิง ฟังดูน่ารักแต่เบื้องหลังหนักอยู่ ผู้ชายที่ออกทะเลหลายคนไม่ได้กลับมา ผู้หญิงที่ดำน้ำหาเลี้ยงครอบครัวจึงสร้างประเพณี แฮนยอ ขึ้นมา อีกด้านคือซัมมู สามอย่างที่ไม่มี ได้แก่ขโมย ขอทาน และประตูรั้ว เพราะคนทั้งหมู่บ้านรู้จักกันหมด เชจูยังดังเรื่องส้ม จนคนเกาะเบื่อกับคำถามว่าทุกบ้านปลูกส้มหรือเปล่า

คนจากแผ่นดินใหญ่ฟังผู้เฒ่าเชจูพูดไม่รู้เรื่องเป็นเรื่องปกติ เพราะ ภาษาเชจู ต่างขนาดนั้นจริงๆ ชื่อเรื่องต้นฉบับของ When Life Gives You Tangerines ใน Netflix เป็นภาษาเชจู (ประมาณว่า "เหนื่อยมามากแล้วนะ") เลยเป็นกำแพงแรกของนักแปล ส่วน Our Blues ที่มี โกดูชิม นักแสดงชาวเชจูร่วมแสดง ก็ถ่ายทอดตลาดและท่าเรือของเกาะ สิ่งที่ซีรีส์เหล่านี้เล่าไม่ใช่รีสอร์ต แต่คือ การใช้ชีวิตบนเกาะ จริงๆ

เหตุการณ์ 3 เมษายนคือบาดแผลที่ลึกที่สุดของเกาะนี้ ในการปะทะด้วยอาวุธและการปราบปรามหลังการปลดปล่อย ชาวเกาะเสียชีวิตไปจำนวนมาก และคนที่ผ่านช่วงนั้นมาก็ยังจำได้ชัดเจน ขณะเดียวกันการท่องเที่ยวก็พาทุนจากข้างนอกเข้ามา บ้านที่ติดประตูรั้วก็มากขึ้นเรื่อยๆ

เชจูเป็นจุดหมายทัศนศึกษายอดฮิต นักเรียนบนเรือ เซวอล ในปี 2014 ก็กำลังเดินทางไปที่นี่ ปี 2018 ผู้ลี้ภัยชาวเยเมนเข้ามาผ่านระบบไม่ต้องใช้วีซ่า ข้อถกเถียงลามไปทั้งประเทศ และ นักแสดงที่ออกมาสนับสนุนผู้ลี้ภัย ก็โดนถล่มหนัก ส่วนในมุมที่เบากว่า ชีวิตของ อีฮโยริ ที่ย้ายมาอยู่เชจูกลายเป็นภาพแทนของ การลงจากจุดสูงสุดแล้วใช้ชีวิต