โคดูชิม

นักแสดงที่เกิดและโตบนเกาะเชจู ได้ฉายาว่า ' แม่ของชาติ ' เธอเป็นคนเดียวที่คว้าแดซังจากทั้งสามช่องฟรีทีวีและรางวัลแพ็กซังมาครบ แถมยังเป็นเสียงภาษาเชจูที่สมจริงที่สุดบนจอ

เกิดปี 1951 เป็นลูกคนที่ห้าจากพี่น้องเจ็ดคน ประวัติครอบครัวก็เหมือนนิยายแล้ว พ่อแม่เคยเปิดร้านขายของที่ไมโครนีเซียจนถึงช่วงสงครามแปซิฟิก พอกลับบ้านก็ปลูกส้มและธัญพืชแบบจริงจัง ช่วงเรียนเธอเต้นรำพื้นเมืองเกาหลีมาตลอด จนได้โควตานักเต้นเข้ามหาวิทยาลัยที่โซล แต่ที่บ้านไม่ยอมเด็ดขาด ทางออกของเธอคือขอขึ้นโซลโดยอ้างว่าจะไปทำกับข้าวให้พี่ชายที่เรียนอยู่ที่นั่น แล้วทำงานออฟฟิศในนาม ' มิสโค ' อยู่สี่ปี

ปี 1972 เธอสอบเข้าเป็นนักแสดงรุ่นที่ 5 ของ MBC ได้ที่หนึ่ง แต่จุดเริ่มต้นกลับแป้ก ในการอ่านบทครั้งแรกเธอตัวแข็งต่อหน้ารุ่นพี่ที่ชื่นชอบจนบอกว่าพูดบทไม่ได้ ได้แต่บทตัวประกอบกับงานจิปาถะ สุดท้ายเลยเลิกแสดงแล้วกลับไปทำงานออฟฟิศ จนโปรดิวเซอร์ที่เคยเห็นแววโทรตามกลับมา ละครปี 1977 เรื่องชีวิตคิมมันด็อก พ่อค้าหญิงในตำนานของเชจู ทำให้เธอเป็นที่รู้จัก เธอเล่นเป็นมันด็อกจนถึงวัยชรา และนี่คือจุดเริ่มของการได้บทแก่กว่าอายุจริงมาตลอด

ฉายา ' แม่ของชาติ ' ก็มาจากตรงนี้ ละครชนบท Country Diaries ที่เริ่มออกอากาศปี 1980 ทำให้เธอเป็นลูกสะใภ้คนโตของคนทั้งประเทศ โดยมี คิมฮเยจา เล่นเป็นแม่สามี เธอเคยสารภาพว่าเสียดายที่ไม่เคยได้เล่นนางเอกรักรันทดเลยสักครั้ง จุดพลิกมาในละคร KBS ปี 1989 ที่เธอเล่นเป็นคุณนายรวยขี้หึงปากจัด ประโยคประชดที่ว่า ' เก่งนักนะ ' กลายเป็นคำฮิตทั้งประเทศ และพาเธอคว้าแดซังครั้งแรก

สถิติรางวัลของเธอแทบจะโกง ได้ แดซัง จาก KBS สามครั้ง (1989, 2004, 2015) จาก MBC สองครั้ง (1990, 2004) และจาก SBS หนึ่งครั้ง (2000) มากที่สุดในบรรดาทุกคน เพิ่มด้วยแดซังสายทีวีของ แพ็กซังอาร์ตอวอร์ด ปี 1993 ปี 2004 เธอกวาดแดซังของ KBS และ MBC ในปีเดียวกัน ซึ่งยังไม่มีใครทำได้อีก ปี 2015 เธอได้แดซัง KBS ร่วมกับ คิมซูฮยอน กลายเป็นนักแสดงหญิงคนแรกที่ได้รางวัลนี้ครบสามครั้ง และเป็นคนเดียวที่ได้แดซังทุกทศวรรษตั้งแต่ยุค 80 ถึงยุค 2010

พออายุมากขึ้น บทแม่ก็เปลี่ยนเป็นบทยาย แต่แนวงานกลับกว้างขึ้น ใน Dear My Friends (2016) เธอเล่นเรื่องมิตรภาพวัยเกษียณกับ นามุนฮี และ ยุนยอจอง โดยมี โคฮยอนจอง เป็นลูกสาว ส่วนลูกชายตัวจริงของเธอ นักแสดงคิมจองฮวาน ดันมาเล่นเป็นน้องชายในเรื่อง จนแฟนๆขำกันทั้งโซเชียล ในหนังภัยพิบัติ Exit (2019) เธอเป็นแม่ของ โชจองซอก และงานวันเกิดอายุ 70 ของเธอคือจุดเริ่มต้นการหนีขึ้นดาดฟ้ากับ ยุนอา ในเกาหลีที่ประชากรแก่ตัวเร็ว เธอคือใบหน้าที่ทำให้ สังคมสูงวัย ดูมีศักดิ์ศรีบนจอ

แล้วก็เชจู หนังเรื่อง The Mermaid (2004) ถ่ายทำบนเกาะบ้านเกิดของเธอ โดยมี จอนโดยอน รับบทเธอตอนสาว ใน A Brilliant Moment (2021) เธอเล่นเป็น แฮนยอ รุ่นใหญ่วัยเจ็ดสิบกว่า และได้รางวัลนักแสดงนำหญิงจากเทศกาลหนังต่างประเทศ ใน Our Blues (2022) แม้จะมีนักแสดงตัวท็อปอย่าง อีบยองฮอน นักวิจารณ์ก็ยกให้ ภาษาเชจู แบบเจ้าของภาษาของเธอโดดเด่นที่สุด สำเนียง เชจูยากขนาดที่คนบนเกาะเองยังบอกว่าหาดาราพูดได้เป๊ะยาก บทพูดของเธอจึงพาบรรยากาศจริงของ เชจู มาถึงคนดู เรื่องนี้กลายเป็นตัวแทนของ ซีรีส์ฮีลใจแบบเนิบๆ ของเกาหลี

มีเรื่องเล่าจากกองถ่ายด้วย ตอนปิดถนนถ่ายทำ คุณลุงชาวบ้านที่กรึ่มๆมาตะโกนด่าทีมงาน เธอเดินเข้าไปแล้วพูดว่า ' ซัมชุน ดูหน้าฉันสิ ฉันโคดูชิมเอง ' ที่เชจูคำว่า ซัมชุน ใช้เรียกผู้ใหญ่ในละแวกบ้านทั้งชายและหญิง จากนั้นเธอพาคุณลุงเดินเล่นรอบหมู่บ้าน แล้วการถ่ายทำก็ไปต่อได้ เธอเป็นทูตประชาสัมพันธ์ของเชจู ให้ทุนการศึกษาโรงเรียนเก่า และบนเกาะนี้เธอแทบจะเป็นแลนด์มาร์กที่มีชีวิต ปี 2020 เธอได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ด้านวัฒนธรรมชั้นมงกุฎเงิน