yasijang (야시장)

พอพระอาทิตย์ตก เต็นท์ก็ตั้งขึ้นและแผงอาหารก็เปิดไฟเรียงกันยาว นี่คือตลาดกลางคืนของเกาหลี ที่ของขายและบรรยากาศต่างจากตลาดตอนกลางวันแบบคนละเรื่อง

ต้นกำเนิดจริงๆ ไม่ใช่เกาหลีแต่เป็นจีนตอนใต้ ภูมิอากาศกึ่งเขตร้อนที่กลางวันหน้าร้อนแทบจะทำให้คนล้ม ผู้คนเลยพักตอนกลางวันแล้วค่อยออกมาจับจ่ายตอนเย็น จนกลายเป็นธรรมเนียมที่ทำกันแม้แต่หน้าหนาว วัฒนธรรมนี้ติดตัวผู้อพยพไปถึงไต้หวัน ฮ่องกง สิงคโปร์ มาเลเซีย ไทย และเวียดนาม ที่มาเลเซียกับสิงคโปร์ยังมีตลาดกลางคืนเฉพาะช่วงรอมฎอน ให้ชาวมุสลิมที่ถือศีลอดทั้งวันมากินกันเต็มที่ตอนค่ำ คนไทยที่เดินเยาวราชหรือถนนข้าวสารคงรู้สึกคุ้นเคยดี

เกาหลีมาทีหลังเพื่อน โดยดูตัวอย่างจากตลาดกลางคืนของไต้หวันและโอกินาวา แล้วเปิดตลาดโต้รุ่งในตลาดสดดั้งเดิมจนกลายเป็นกระแสไปทั่ว ตลาดกลางคืนถาวรแห่งแรกของประเทศ และยังดังที่สุดจนถึงตอนนี้ คือตลาดพูพยองคังทงที่ ปูซาน ต่อมา Bamdokkaebi Night Market ของโซลที่เริ่มในปี 2015 ปังมาก จนโมเดลนี้กระจายไปทั่วประเทศ ส่วนในโซล ตลาดควังจัง ที่ขึ้นชื่อเรื่องบินแดต็อกกับยุกฮเว พอตกค่ำก็กลายเป็นบรรยากาศตลาดกลางคืนแทบจะทันที

ยังมีเวอร์ชันระดับชุมชนด้วย คือตลาดกลางคืนที่เปิดแค่วันสองวันในสนามโรงเรียนหรือในหมู่บ้านอพาร์ตเมนต์ เทศกาลท้องถิ่น ที่มีคำว่าเทศกาลในชื่อส่วนใหญ่ก็ตั้งอยู่บนรูปแบบนี้ เมนูก็ บุนชิก ต็อกบกกี ไม้เสียบ และจอน แถมเกือบทุกงานต้องมีตักปลาทอง ไวกิ้งจิ๋ว กับบ้านลม และแน่นอนว่าต้องมีนั่งดื่มใต้เต็นท์ โพจังมาชา เรื่องน่ารู้คือ ตลาดกลางคืนในหมู่บ้านอพาร์ตเมนต์จดทะเบียนธุรกิจอาหารไม่ได้ตั้งแต่แรก การขายอาหารปรุงสดตรงนั้นเลยผิดกฎหมายในทางเทคนิค

มีเรื่องที่คนเข้าใจผิดกันบ่อยอยู่เรื่องหนึ่ง เพราะ ตลาดเสื้อผ้ากลางคืนทงแดมุน เปิดตั้งแต่ 2 ทุ่มถึงตี 5 หลายคนเลยคิดว่าตลาดกลางคืนต้องเปิดยันเช้า แต่ความหมายเดิมใกล้กับตลาดเย็นที่เปิดหลังพระอาทิตย์ตกมากกว่า ตลาดกลางคืนดังๆ ในไต้หวันหรือฮ่องกงส่วนใหญ่ก็ปิดราวเที่ยงคืน

ถึงอย่างนั้นก็เข้ากับหน้าร้อนเกาหลีสุดๆ ในคืนที่ คืนร้อนอบอ้าว ทำให้นอนไม่หลับ การเดินเล่นในตลาดที่สว่างและคึกคักก็คือการหนีร้อนแบบหนึ่ง นี่แหละเหตุผลที่ยูทูบเบอร์สาย มุกบัง ชอบถ่ายคลิปทัวร์ตลาดกลางคืนกันนัก