ที่ที่สูบบุหรี่ได้

ในอาคารห้ามสูบเด็ดขาด ทั้งร้านอาหาร คาเฟ่ ร้านเหล้า เขตปลอดบุหรี่บนถนนก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ สิงห์อมควันเลยไปรวมตัวกันที่บูธสูบบุหรี่เล็ก ๆ หลังตึก

ภาพแบบนี้เกิดขึ้นในเวลาราว 20 ปี ปี 2002 นักแสดงตลก อีจูอิล ที่กำลังสู้กับมะเร็งปอดออกมาเป็นหน้าแคมเปญเลิกบุหรี่จนบรรยากาศทั้งประเทศเปลี่ยน และตั้งแต่ปี 2003 การสูบในที่สาธารณะก็ผิดกฎหมาย หลังจากนั้นกฎก็ขยายทีละขั้น ร้าน PC บัง ที่เคยนั่งเล่นเกมไปคาบบุหรี่ไป กับ โนแรบัง ที่เคยมีที่เขี่ยบุหรี่ทุกห้อง ตอนนี้สูบได้แค่ในห้องสูบบุหรี่แยก ปี 2017 แม้แต่โต๊ะพูลกับสกรีนกอล์ฟก็กลายเป็นเขตปลอดบุหรี่

แต่ที่ช็อกที่สุดคือราคา วันสุดท้ายของปี 2014 บุหรี่ซองละราว 2,500 วอนกระโดดไปเป็น 4,500 วอน เป็นการขึ้นราคาครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ และถูกยกให้เป็นนโยบายเดี่ยวที่ดึงอัตราการสูบลงได้มากที่สุด ตั้งแต่ปี 2015 รัฐยังเริ่มจ่ายค่ายาและค่ารักษาเพื่อเลิกบุหรี่ คลินิกเลิกบุหรี่ของศูนย์สาธารณสุขเลยกลายเป็นเรื่องปกติ

บรรยากาศเลยออกมาแบบนี้ จุดสูบบุหรี่ควรอยู่ห่างจากทางเข้าตึกอย่างน้อย 10 เมตร พอพักเที่ยงจึงเห็นมนุษย์ออฟฟิศเบียดกันในบูธหลังตึก มือหนึ่งถือกาแฟ อีกมือถือบุหรี่ วัฒนธรรมสูบหลังอาหารแรงจนมีคนบอกว่าพนักงานออฟฟิศสูบกันมากกว่าที่คิด ระหว่าง ฮเวชิก ใครจะสูบก็ต้องเดินออกไปนอกร้าน ส่วนที่ที่ออกไปกลางทางไม่สะดวกอย่าง จิมจิลบัง มักมีห้องสูบบุหรี่ในร่ม

ตั้งแต่ปี 2021 ร้านสะดวกซื้อ ห้ามให้มองเห็นโฆษณาบุหรี่จากข้างนอก กระจกเลยติดสติกเกอร์ขุ่น สูบที่ป้ายรถเมล์หรือเขตโรงเรียนก็โดนปรับได้ แต่บูธสูบบุหรี่ในโซลส่วนใหญ่เป็นแบบกึ่งเปิด ควันเลยลอยออกมา และมีคนยืนสูบข้าง ๆ บูธเยอะ คนไม่สูบก็ยังบ่นไม่หยุด การหาจุดสูบบุหรี่เลยเป็นหนึ่งในเรื่องแรก ๆ ที่ต้องเรียนรู้เมื่อ ใช้ชีวิตในเกาหลี