จองแจอิล

Parasite กับ Squid Game สองผลงานเกาหลีที่คนทั้งโลกได้ยินมากที่สุด มีดนตรีมาจากมือคนคนเดียวกัน จองแจอิลคือคอมโพสเซอร์ที่ข้ามได้ทุกแนว และเล่นดนตรีได้แทบทุกชิ้น

เขาเกิดที่โซลปี 1982 เริ่มเล่นเปียโนตอน 3 ขวบเพราะแม่ชวน และจับกีตาร์ตอน 10 ขวบ ทั้งสองอย่างหัดเองล้วนๆ ตอน ป.6 เขาโกหกว่าเรียนมัธยมต้นเพื่อจะได้ตั้งวงกับรุ่นพี่มัธยมปลาย หลังพ่อแม่หย่ากัน เขาอยู่กับแม่สองคนและรับงานเล่นเซสชันตั้งแต่เด็กเพื่อช่วยหาเงินเข้าบ้าน เขาเล่าว่าดนตรีสำหรับเขาไม่ใช่งานอดิเรก แต่คือการเอาตัวรอด ต่างจากเส้นทางหัวกะทิแบบเกาหลีที่ต้องผ่านโรงเรียนดนตรีและ การประกวด คนละโลก

ปี 1995 ตอนเรียน ม.2 เขาเข้าเรียนรุ่นแรกของ Seoul Jazz Academy มือกีตาร์ฮันซังวอนเห็นเขาเล่นในห้องซ้อม เลยยกตำแหน่งมือเบสในวงที่กำลังจะตั้งให้ทันที มีเรื่องเล่าว่าเด็กคนนี้ได้แค่เบสกับชีตคอร์ด ซ้อมอยู่สองอาทิตย์จนปลายนิ้วถลอกหมด แล้วกลับมาเล่นเก่งกว่ามืออาชีพหลายคน อายุ 14 เขาก็รับงานเซสชันเพลงประกอบหนังแล้ว และสอบเทียบวุฒิแทนการเรียนมัธยมปลาย อายุ 17 เขาเดบิวต์ทางทีวีในฐานะมือเบสของ Gigs วงโปรเจกต์กับอีจอกและรุ่นพี่ตัวท็อป วงอยู่ได้แค่สองอัลบั้ม แต่ฉายา ' เด็กอัจฉริยะ ' ติดตัวมาตั้งแต่ตอนนั้น

ว่ากันว่าเขาเรียนเครื่องดนตรีอะไรก็ได้ภายในเดือนเดียว ใครตามหานักดนตรีที่เล่นเครื่องหายากสุดท้ายก็มักวนมาที่เขา เขาเคยทำเพื่อนร่วมวงการอึ้งเพราะบอกว่าเล่นเลื่อยให้เป็นเสียงดนตรีได้ด้วย อีจอกตั้งฉายาให้ว่า Bonobono เพราะหน้าคล้ายนากทะเลในการ์ตูนเรื่องนั้น อีกเรื่องที่ดังคือเขาเล่น Goldberg Variations ของบาคทุกเช้า เป็นทั้งการซ้อมและการทำสมาธิไปพร้อมกัน

อัลบั้มเดี่ยวแรก Nunmul Kkot ปี 2003 คว้ารางวัลศิลปินหน้าใหม่ใน Korean Music Awards ครั้งแรก จากนั้นเขาก็ข้ามไปมาระหว่างแจ๊ส ครอสโอเวอร์ กูกัก มิวสิคัล ละครเวที และงานเต้น อัลบั้ม Bari abandoned ที่ทำกับนักร้องพันโซรีฮันซึงซอกได้รางวัลอัลบั้มครอสโอเวอร์ ช่วงเป็นทหารเขาเรียบเรียงเพลงทหารใหม่ และได้รู้จัก พัคฮโยชิน ซึ่งต่อมาทำเพลง Wildflower และอัลบั้ม I am A Dreamer ด้วยกัน งานของ IU BoA อีมุนเซ และ Epik High ก็มีฝีมือเขาอยู่ ในงานส่งตัวหลังการประชุมสุดยอดสองเกาหลีปี 2018 เขาปิดท้ายค่ำคืนนั้นด้วยเปียโน

งานหนังพุ่งขึ้นจริงจังตอนเจอ บงจุนโฮ ใน Okja ของ Netflix ปี 2017 เขาผสมวงออร์เคสตราบูดาเปสต์กับวงเครื่องเป่ามาซิโดเนีย ส่วนใน Parasite ปี 2019 เขาใช้ทำนองกลิ่นบาโรกวาดความต่างของ ' อุณหภูมิ ' ระหว่างชนชั้น ซาวด์แทร็กเองก็เล่าเรื่องได้ทั้งเรื่อง ตั้งแต่ The Belt of Faith ที่ยาวเกิน 7 นาที แทร็กที่ชื่อ Zappaguri ตรงตัว ไปจนถึง Soju One Glass ที่บงจุนโฮเขียนเนื้อและ ชเวอูชิก ร้อง ปีที่หนังคว้า ออสการ์ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เขาได้รางวัลดนตรีจาก Grand Bell Awards บงจุนโฮบอกว่าเขาคือคนที่ละเอียดอ่อนที่สุดในโลก

Squid Game ปี 2021 คือซีรีส์เรื่องแรกที่เขาคุมดนตรี การวาง Way Back Then ที่ใสซื่อเหมือนเพลงเด็กลงบนโลกโหดของ ฮวังดงฮยอก ทำให้ความรุนแรงฟังดูเย็นยะเยือกขึ้นอีก งานนี้ทำให้เขาเป็นคนเกาหลีคนแรกที่ได้รางวัล Hollywood Music in Media Awards และยังได้รางวัลด้านศิลป์สายทีวีจาก Baeksang Arts Awards ด้วย เขากลับมาคุมดนตรีต่อใน ซีซัน 2 และ ซีซัน 3

การได้ทำ Broker กับฮิโรคาซุ โคเรเอดะ ผู้กำกับที่เขาเป็นแฟนมานาน โดยมี ซงคังโฮ และ IU แสดงนำ สำหรับเขาคือช่วงเวลาแฟนคลับฝันเป็นจริง ปี 2022 เขาจับมือค่ายเพลงอังกฤษ Decca ออก Psalms ใหม่ ปีถัดมาปล่อยอัลบั้ม Listen และไปออก You Quiz on the Block แอนิเมชันของ TXT หนัง Mickey 17 ของบงจุนโฮ และ Inferno งานออร์เคสตราที่ Seoul Philharmonic ว่าจ้าง ทำให้ลิสต์ผลงานยาวขึ้นเรื่อยๆ แต่ตัวเขาเองยืนยันว่าเป็นคนที่ไม่ควรร้องเพลง และอยากให้คนจำผลงานได้มากกว่าชื่อตัวเอง