The Wailing

ชายแปลกหน้าชาวญี่ปุ่นโผล่มาที่หมู่บ้านชนบท แล้วชาวบ้านก็เริ่มคลั่งและตายไปทีละคน หนังปี 2016 เรื่องนี้ผสมไสยศาสตร์พื้นบ้านกับศาสนาคริสต์ ไม่ยอมให้คำตอบจนจบ และกลายเป็นมาตรฐานของหนังออคัลท์เกาหลี

เป็นหนังยาวเรื่องที่สามของ นาฮงจิน ต่อจาก The Chaser และ The Yellow Sea นักแสดงมี Kwak Do-won เป็นตำรวจจงกู ฮวังจองมิน เป็นหมอผีอิลกวัง นักแสดงรุ่นใหญ่ญี่ปุ่น Kunimura Jun เป็นชายแปลกหน้า ชอนอูฮี เป็นหญิงลึกลับมูมยอง และ Kim Hwan-hee เป็นฮโยจิน ลูกสาวของจงกู หนังเปิดด้วยข้อความจากพระวรสารนักบุญลูกาเรื่องสาวกที่ตกใจเมื่อเห็นพระเยซูฟื้นคืนชีพ ใช่ นั่นคือคำใบ้แล้ว

เรื่องเริ่มในหมู่บ้านเงียบๆ ที่คนมีผื่นขึ้นเต็มตัวลงมือฆ่าครอบครัวตัวเองต่อเนื่องกัน ตำรวจสรุปว่าเป็นพิษจากเห็ดป่าแบบหมู่ แต่ข่าวลือบอกว่าต้นเหตุคือชาวญี่ปุ่นที่อยู่บนเขา พอฮโยจินเริ่มมีอาการแบบเดียวกัน จงกูจึงตามอิลกวังมา แล้วหนังก็ถอดคราบหนังสืบสวนทิ้งทั้งหมด ฉากที่ตัดสลับพิธีกุดของอิลกวังกับพิธีของชายแปลกหน้ายังถูกยกให้เป็นหนึ่งในฉากเด็ดที่สุดของหนังเกาหลี นักดนตรีและลูกศิษย์ในฉากนั้นคือคนที่ทำงานสาย มูซก จริงๆ

การโปรโมตตั้งใจซ่อนความเป็นออคัลท์ไว้ คนที่เข้าโรงแบบไม่รู้อะไรเลยจึงนึกว่าดูหนังสืบสวน จนครึ่งหลังแนวหนังพลิกกลับทั้งเรื่อง หนังยาว 2 ชั่วโมง 36 นาที ปกติหนังของนาฮงจินได้เรตผู้ใหญ่ แต่เรื่องนี้ได้เรต 15+ คนดูเลยถามกันใหญ่ว่าได้ยังไง ผู้กำกับเองก็บอกว่าแอบตกใจ แถมเคยพูดเล่นในสัมภาษณ์ว่านี่คือหนังตลก แล้วประโยคนั้นก็ถูกเอาไปพาดหัวข่าวจริงๆ

บทพูดบางประโยคกลายเป็นมีม โดยเฉพาะ mwosi jungheondi ( อะไรกันแน่ที่สำคัญ ) ของฮโยจิน และ ติดเหยื่อแล้ว ของอิลกวัง สำเนียงช็อลลา ที่เข้มข้นทำให้ความสยองดูใกล้ตัวแบบแปลกๆ แต่คนท้องถิ่นบอกว่าสำเนียงของฮวังจองมินยังฟังแปร่งนิดหน่อย

เบื้องหลังการคัดตัวก็สนุก ตอนแรกนาฮงจินนึกถึง มาดงซอก สำหรับจงกู และ รยูซึงรยง สำหรับอิลกวัง แต่ตอนไปเขียนบทที่ที่พักในซกโช เขาเห็น New World ฉายทางทีวีเลยเลือกฮวังจองมิน ส่วนบทมูมยอง เขาอยากได้ HyunA วง 4Minute ถึงขั้นไปทาบทามเอง แต่ HyunA ที่ไม่เคยแสดงมาก่อนปฏิเสธอย่างสุภาพ สุดท้ายชอนอูฮีที่มาออดิชันก็ได้บทไป

ชื่อหนังทำให้อำเภอคกซองตัวจริงในช็อลลาใต้ร้อนใจ โปสเตอร์เลยเติมอักษร 哭聲 ที่แปลว่าเสียงร่ำไห้ และหลังเครดิตมีข้อความว่าทุกอย่างเป็นเรื่องแต่งตามคำขอของอำเภอ คกซองเป็นบ้านฝั่งแม่ของผู้กำกับและเป็นที่ที่เขาใช้ชีวิตวัยเด็ก จุดพลิกมาจากนายอำเภอที่เขียนบทความลงหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นชวนคนดูหนังมาเที่ยว แล้วเทศกาลกุหลาบช่วงหนังเข้าก็คนแน่นสุดๆ ที่เจ๋งคือในสมัยโครยอ ชื่อพื้นที่นี้เขียนว่า 哭聲 จริงๆ

งานสร้างทำแบบหมกมุ่นสุดตัว ถ่ายหกเดือนตั้งแต่สิงหาคม 2014 แล้วทำโพสต์โปรดักชันอีกหนึ่งปีสองเดือน นาฮงจินเสียดายที่เคยเร่งปิดงาน The Yellow Sea ให้ทันวันฉาย รอบนี้เลยไม่กำหนดวันและทำจนพอใจ จึงไม่มี director's cut ในวงคุยผู้กำกับที่มี พัคชานอุค ร่วมด้วย มีเล่าว่า บงจุนโฮ ดูตัดต่อรอบแรกแล้วถึงกับอาหารไม่ย่อย ตอนจบในบทดั้งเดิมคือชายแปลกหน้ากับอิลกวังนั่งรถคันเดียวกันออกจากหมู่บ้าน แต่ถูกตัดออก

หนังเข้าฉาย 12 พฤษภาคม 2016 เปิดตัวอันดับ 1 บ็อกซ์ออฟฟิศ คืนทุนงบราว 10,000 ล้านวอนได้เร็ว และปิดที่ราว 6.87 ล้านคน เป็นสถิติสูงสุดของนาฮงจิน ได้ไปฉายนอกสายประกวดที่คานส์ คว้าหนังยอดเยี่ยมจาก Baeksang Arts Awards ผู้กำกับยอดเยี่ยมจาก Blue Dragon Film Awards และถ่ายภาพยอดเยี่ยมที่ Sitges นักวิจารณ์แตกเป็นสองขั้ว Lee Dong-jin ให้เต็ม Darcy Paquet ยกให้เป็นหนังเกาหลีที่ดีที่สุดในรอบห้าปี แต่ก็มีนักวิจารณ์ที่บอกว่ารังเกียจหนังเรื่องนี้เพราะตรรกะโหว่

มรดกของมันยังต่อยอดไปเรื่อยๆ ตอนที่ Exhuma ของ จางแจฮยอน ทะลุสิบล้านคนในปี 2024 ( ออคัลท์ทะลุสิบล้าน ) และหนังออคัลท์เกาหลีกลายเป็นแนวทำเงิน ชื่อแรกที่ทุกคนนึกถึงคือ The Wailing