The Chaser

อดีตตำรวจที่ผันตัวมาเปิดธุรกิจส่งสาวบริการ วิ่งตามหาผู้หญิงที่หายตัวไปทั่วตรอกซอกซอยของโซลตลอดทั้งคืน ผลงานหนังยาวเรื่องแรกของนาฮงจิน และหนังระทึกขวัญปี 2008 ที่ดันนักแสดงสองคนขึ้นเป็นพระเอกในทีเดียว

หนังเข้าฉายวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2008 เป็นหนังเรต 18+ ที่ดันมาฉายตรงวันวาเลนไทน์พอดี ผู้กำกับ นาฮงจิน ตอนนั้นยังเป็นหน้าใหม่ที่มีชื่อจากหนังสั้นแค่เรื่องเดียว เขาหยิบโครงเรื่องมาจากคดีฆาตกรต่อเนื่องยูยองชอลที่ทำให้ โซล ขวัญผวาเมื่อปี 2004 ตัวเอกคือออมจุงโฮ อดีตนักสืบที่โดนไล่ออกเพราะคอร์รัปชันแล้วมาเป็นแมงดา พอสาวๆ ในสังกัดหายไปทีละคน เขาก็เชื่อว่ามีคนจับไปขาย เลยออกไล่ล่า แต่คนที่เขาตามอยู่ไม่ใช่พวกค้ามนุษย์ เป็นฆาตกรต่อเนื่อง โลกในเรื่องนี้ไม่มีใครใสสะอาดเลย ซึ่งก็คือรสชาติแบบ นัวร์เกาหลี เต็มๆ

ที่สนุกคือหนังพังกฎของหนังระทึกขวัญแบบตั้งใจ ฆาตกรโดนจับตั้งแต่ต้นเรื่อง หลังรถเฉี่ยวกันในตรอก จุงโฮเห็นคราบเลือดบนเสื้ออีกฝ่าย เลยกดโทรเบอร์ปริศนา แล้วมือถือในกระเป๋าหมอนั่นก็ดังขึ้น ประโยค “เฮ้ย 4885 แกใช่มั้ย” กลายเป็น ประโยคเด็ด ที่คนเกาหลีจำได้แค่ได้ยินเลขท้าย ฉากที่โรงพักซึ่งฆาตกรจียองมินพูดเรียบๆ ว่า “ไม่ได้ขาย ฆ่าไปแล้ว” ก็ดังไม่แพ้กัน ปัญหาคือไม่มีหลักฐาน ท่ามกลางตำรวจที่อยากได้ผลงานและอัยการที่ห่วงหน้าตา เขาถูกปล่อยตัว คนดูเลยต้องนั่งดูทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าใครคือคนร้าย ขณะที่เวลากำลังหมดลง

เบื้องหลังการแคสต์ก็มีเรื่องเล่า เนื้อหามืดเกินจนนักแสดงดังหลายคนปฏิเสธ บทเลยมาตกที่ คิมยุนซอก กับ ฮาจองอู สองคนที่เพิ่งเริ่มมีชื่อใน ชุงมูโร ว่ากันว่าฮาจองอูอ่านจบก็ตอบตกลงทันที ผู้กำกับมือใหม่ลั่นวาจาไว้ตั้งแต่วันแรกว่าหนังเรื่องนี้จะทำให้ทั้งคู่ได้รับการยอมรับ และมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ปีถัดมาคิมยุนซอกนำเรื่อง Jeon Woo-chi ส่วนฮาจองอูนำเรื่อง Take Off ปังทั้งคู่ ยองมินในเวอร์ชันฮาจองอูไม่ใช่ไซโคพาธอัจฉริยะแบบในหนังทั่วไป หน้าตาเหมือนหนุ่มข้างบ้าน โกหกไม่เป็นชิ้นเป็นอัน วิ่งหนีจนหอบแล้วคลื่นไส้ สมจริงจนมีเรื่องเล่าว่าพอเขาทำหน้านิ่งทีไร คนรอบตัวก็ค่อยๆ ถอยห่าง

ฉากที่ทำให้คนดูเดือดที่สุดมาทีหลัง เหยื่อหนีออกมาได้แล้วไปหลบในร้านโชห่วยเล็กๆ แต่ฆาตกรซึ่งเป็นลูกค้าประจำดันเดินเข้ามาซื้อบุหรี่พอดี ป้าเจ้าของร้านที่กลัวจนตัวสั่นไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร เลยบอกไปว่าผู้หญิงคนนั้นซ่อนอยู่ในร้าน “ป้าร้านชำ” คนนี้ยังถูกพูดถึงจนทุกวันนี้ว่าเป็นตัวละครที่น่าหงุดหงิดที่สุดตัวหนึ่งในหนังเกาหลี ภาพตำรวจไร้น้ำยาเคยโดนติว่าเป็นสูตรสำเร็จ แต่ก็มีคนแย้งว่านี่คือความจริง เพราะหลังคดีจริง ตำรวจเกาหลีและเครือข่าย CCTV ถูกยกเครื่องใหม่หมด สารคดี The Raincoat Killer ของ Netflix เล่าเรื่องนี้ไว้ละเอียด ฉากในเรื่องคือย่านมังวอนดง แต่ถ่ายทำจริงในตรอกชันๆ ของย่านบุกอาฮยอนดง ขนาดวันในปฏิทินประกอบฉากยังตรงกับปี 2004

ฉากต่อสู้ตอนจบในบทดั้งเดิมโหดกว่านี้มาก ถ่ายเสร็จแล้วแต่บริษัทสร้างและผู้จัดจำหน่ายสั่งตัดออก นาฮงจินค้านจนถึงที่สุดแต่ก็ต้องยอม เขาได้ปล่อยของเต็มที่ในเรื่องถัดมาอย่าง The Yellow Sea และ The Wailing

ตัวเลขก็ไม่ธรรมดา จุดคุ้มทุนอยู่ที่ 2 ล้านคน แต่คนดูจริง 5.07 ล้าน และทุกวันนี้ยังติดอันดับต้นๆ ของหนังเรต 18+ ที่ทำเงินสูงสุดในเกาหลี เคียงข้าง Inside Men Tazza และ The Man from Nowhere คว้ารางวัลหนังยอดเยี่ยมในเกาหลีมาหลายเวที และได้ไปฉายรอบเที่ยงคืนที่คานส์ปี 2009 โรเจอร์ อีเบิร์ต บอกว่าฮอลลีวูดควรเอาไปศึกษา ส่วนวอร์เนอร์บราเธอร์สก็ซื้อ ลิขสิทธิ์รีเมก ไปในราคา 1 ล้านดอลลาร์ ฟูจิโมโตะ ทัตสึกิ ผู้เขียน Chainsaw Man เคยเล่าว่าหนังเรื่องนี้มีอิทธิพลกับมังงะ Fire Punch นักวิจารณ์เกาหลีมักพูดถึงมันคู่กับ Memories of Murder และในปี 2025 ฮาจองอูไปล้อหนังตัวเองในรายการ SNL Korea โดยพลิกเกมสอบสวนใส่ ชินดงยอบ ที่รับบทนักวิเคราะห์จิตวิทยา