Inside Men

หนังนัวร์ปี 2015 ว่าด้วยนักการเมือง แชบอล และสื่อที่นั่งแบ่งประเทศกันบนโต๊ะอาหารเดียวกัน ปีถัดจากที่หนังเข้าฉาย คนถึงกับพูดว่าชีวิตจริงเริ่มเลียนแบบหนังแล้ว

ต้นฉบับคือ เว็บตูน ที่ยังเขียนไม่จบของยุนแทโฮ เจ้าของ Misaeng ซึ่งลงในเว็บแมกกาซีนของหนังสือพิมพ์ฮันกยอเรตั้งแต่ปี 2010 การ์ตูนที่ลงพื้นหลังดำทั้งหน้าเรื่องนี้หยุดไปที่ตอน 73 และไม่เคยจบ ผู้กำกับอูมินโฮเลยมาเติมส่วนที่เหลือบนจอ ต้นฉบับ ที่ไม่มีตอนจบแต่กลายเป็นหนังทำเงิน ทำให้เรื่องนี้ถูกยกขึ้นมาทุกครั้งที่พูดถึงยุคที่ เว็บตูนกลายเป็นคลังเรื่องให้วงการหนัง

คนคุมเกมคืออีคังฮี (แพ็กยุนชิก) บรรณาธิการบทบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ทรงอิทธิพล เขาเป็นคนเชื่อมผู้สมัครประธานาธิบดีกับประธาน แชบอล ส่วนคนรับงานสกปรกของพวกเขา อันซังกู นักเลงการเมือง ( อีบยองฮอน ) แอบขโมยไฟล์เงินใต้โต๊ะ จนโดนตัดมือแล้วถูกทิ้ง จากนั้นอัยการอูจังฮุน ( โจซึงอู ) ที่ไม่มีเส้นสายจนเลื่อนขั้นไม่ได้สักที ก็เข้ามาร่วมวง ความแค้นกับความทะเยอทะยานเลยได้ลงเรือลำเดียวกัน เกร็ดเล็กๆ คืออูจังฮุนไม่มีในเว็บตูน เป็นตัวละครที่สร้างขึ้นใหม่สำหรับหนัง

เรื่องที่คนพูดถึงจริงๆ คือนักแสดง ตอนนั้นอีบยองฮอนเพิ่งมีข่าวส่วนตัวจนกระแสสังคมเย็นชาใส่ ค่ายหนังเลยส่งโจซึงอูออกให้สัมภาษณ์ก่อน โจซึงอูเปิดทุกบทสัมภาษณ์ด้วยการชมอีบยองฮอน คนที่ได้ดูก่อนก็บอกต่อว่าฝีมือการแสดงของจริง บรรยากาศเลยพลิกกลับ อีบยองฮอนเองเป็นคนเสนอให้เปลี่ยนอันซังกูจากนักเลงหยาบๆ เป็นคนเจ้าเล่ห์ที่ออกจะเปิ่นหน่อย เพราะหนังหนักขนาดนี้ต้องมีช่วงให้หายใจ และบทพูดหลายประโยคก็มาจากการด้นสด ประโยคที่เรียงคำผิดเรื่องไปโมฮีโต้เพื่อดื่มมัลดีฟส์ยังเป็นมีมในเกาหลีมาจนทุกวันนี้

โจซึงอูปฏิเสธบทนี้ถึง 3 ครั้ง เพราะหน้าเด็กเกินจะเป็นอัยการ ตัวละครไม่มีในต้นฉบับ และกดดันที่ต้องเล่นประกบรุ่นใหญ่สองคน แต่สุดท้ายเหตุผลที่ตอบรับก็คือรุ่นใหญ่สองคนนั้นเอง นี่คือการกลับมาร่วมงานกับแพ็กยุนชิกครั้งแรกในรอบ 9 ปีนับจาก Tazza สำเนียงลูกผสมระหว่างภาษาโซลกับภาษาถิ่นคยองซังของตัวละครเป็นไอเดียของเขาเอง และมุกแรงๆ ที่เขาสาดใส่อีบยองฮอนประโยคหนึ่งก็เป็นการด้นสด ความบังเอิญที่น่ารักคือทั้งคู่เคยเล่นเป็นตัวละครที่ได้แรงบันดาลใจจากนักสู้เพื่อเอกราชคิมวอนบง โจซึงอูใน Assassination ส่วนอีบยองฮอนใน The Age of Shadows

รายได้กลายเป็นสถิติ หนังทุนสร้าง 7,500 ล้านวอน จุดคุ้มทุน 2.3 ล้านใบ ทำไปราว 7.07 ล้านคนจากฉบับฉายโรง แล้วเพิ่มอีก 2.08 ล้านจากฉบับผู้กำกับยาว 3 ชั่วโมงชื่อ The Original รวมเป็น 9.15 ล้านคน กลายเป็นหนังเรตผู้ใหญ่ที่มีคนดูมากที่สุดตลอดกาลของเกาหลี ฉบับผู้กำกับออกมาหลังทีมเผยว่าฉบับตัดต่อแรกยาว 3 ชั่วโมง 40 นาที และสัญญาว่าจะปล่อยถ้าคนดูทะลุ 5 ล้าน ดนตรีโดยโจยองอุกที่เคยทำ New World ฝั่งนักวิจารณ์ค่อนข้างเฉยๆ บางคนว่าเน้นแต่ความแรง อีกคนเรียกว่าเป็น Veteran ฉบับผู้ใหญ่ แต่คะแนนจากคนดูยังยืนที่ระดับ 9

แล้วชีวิตจริงก็ตามมา ปี 2016 ข้าราชการระดับสูงของกระทรวงศึกษาธิการพูดซ้ำประโยคดังในหนังที่ว่าประชาชนก็แค่หมากับหมู จนถูกไล่ออก ฤดูใบไม้ร่วงปีเดียวกัน คดีชเวซุนชิล ก็แดงขึ้น คนเริ่มพูดกันว่าหนังยังดูเบากว่าความจริงด้วยซ้ำ งาน Blue Dragon Film Awards ปี 2016 มอบรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมให้อีบยองฮอน กรรมการบอกว่าหนังจับความเครียดร่วมของสังคมเกาหลีได้ตรงจุด อีบยองฮอนเองก็พูดถึงสถานการณ์บ้านเมืองว่าความจริงแซงหน้าหนังไปแล้ว ทุกครั้งที่มีคดีเงินกับอำนาจพันกันอย่าง Burning Sun หนังเรื่องนี้ก็ถูกหยิบมาพูดถึงอีก

แก่นของเรื่องคือการสมคบกันของอำนาจกับ สื่อ และ gapjil ของคนข้างบนที่เหยียบคนข้างล่าง เล่าผ่านไวยากรณ์ของ นัวร์เกาหลี อูมินโฮเล่าว่าเคยคิดทำภาคต่อ แต่ล้มเลิกเพราะความจริงวิ่งเร็วกว่าเรื่องแต่ง ตอนนี้จึงมีไตรภาคพรีเควลในจักรวาลเดียวกันชื่อ Inside Men: The Birth of the Villains กำลังสร้างอยู่ หลังจากนั้นเขายังกำกับ Harbin จนกลายเป็นชื่อหลักของหนังฟอร์มใหญ่ที่เล่าประวัติศาสตร์เกาหลียุคใหม่