ฮวังจองมิน

ตัวการันตีบ็อกซ์ออฟฟิศของวงการหนังเกาหลี มีหนังทะลุสิบล้านคนดูถึง 3 เรื่อง ตั้งแต่ประโยค ' เข้ามาเลย ' ใน New World จนถึงชอนดูกวังใน 12.12: The Day พูดประโยคเดียวก็กลายเป็นมีมได้

เกิดปี 1970 ที่มาซาน ตอน ม.6 เขาหลงรักละครเวทีจนชวนเพื่อนเลื่อนสอบเข้ามหาลัย เช่าโรงละครแล้วเปิดการแสดงเอง ผลคือไม่มีคนดูเลย หนี้ถูกแบ่งด้วยการจับฉลาก และเขาดวงซวยได้ก้อนใหญ่สุดคือ 1 ล้านวอน ระหว่างทำงานพาร์ตไทม์หลายอย่าง เขาผ่านออดิชันบทตัวประกอบใน The General's Son ของผู้กำกับอิมควอนแทก ค่าตัวพอดีเป๊ะกับหนี้ที่เหลือ แต่ตื่นเต้นจนพูดบทไม่กี่คำก็ยังติดขัด ต้องไปกู้ด้วยการพากย์ทับทีหลัง สมัยมัธยมต้นเขาเรียนห้องเดียวกับ คังโฮดง และช่วงอยู่คณะละครฮักจอน เขากับ ซอลคยองกู คิมยุนซอก โจซึงอู และจางฮยอนซอง ถูกเรียกว่าห้าอินทรีแห่งฮักจอน

ช่วงไร้ชื่อเสียงยาวนานมาก Waikiki Brothers ทำให้คนเริ่มจำหน้าได้ Road Movie กวาดรางวัลดาวรุ่งปีนั้นเรียบ แล้วปี 2005 You Are My Sunshine ที่ประกบ จอนโดยอน ก็พาเขาคว้านักแสดงนำชายจาก Blue Dragon Film Awards สปีชวันนั้นกลายเป็นตำนาน เขาบอกว่าทีมงานราวหกสิบคนตั้งสำรับอาหารแสนอร่อยไว้ให้ ตัวเองแค่หยิบช้อนขึ้นมากิน แต่สปอตไลต์กลับมาตกที่เขาคนเดียว เลยรู้สึกผิด ภาษาเกาหลีมีสำนวน ' วางช้อนบนสำรับที่คนอื่นจัดไว้ ' ใช้แซวคนที่ชุบมือเปิบ และเขาพลิกมันเป็นคำขอบคุณ คนเกาหลีเรียกกันว่าสปีชสำรับข้าว และยังถูกหยิบมาพูดถึงทุกฤดูประกาศรางวัล บนเวทีเดียวกันเขาบอกจอนโดยอนว่าได้เล่นด้วยกันคือปาฏิหาริย์ แล้วว่ากันว่ากลับบ้านไปโดนภรรยาดุ ปีเดียวกันเขายังรับบทหัวหน้าแก๊งเลือดเย็นใน A Bittersweet Life จนคนดูไม่อยากเชื่อว่าเป็นนักแสดงคนเดียวกับหนุ่มบ้านนาใสซื่อ

ใน New World ปี 2013 เขาเล่นเป็นจองชอง มือสองขององค์กรที่ดูแลตำรวจนอกเครื่องแบบอีจาซอง ซึ่ง อีจองแจ รับบท เหมือนน้องชายแท้ๆ รองเท้าแตะบนเครื่องบินในฉากเปิดตัว และประโยค ' ดือรัว ดือรัว ' (เข้ามาเลย) ที่ถูกล้อเลียนไม่รู้จบ ล้วนเป็นไอเดียของเขา หลายคนบอกว่าต้นแบบตัวละคร ฮยองนิม ในหนังอาชญากรรมเกาหลีถูกวางไว้ตรงนี้

หลังจากนั้นคือช่วงฮิตรัวๆ Ode to My Father ทำไปราว 14.25 ล้านคน Veteran ของ รยูซึงวาน ราว 13.4 ล้านคน กลายเป็น หนังสิบล้าน 2 เรื่องใน 2 ปี และถ้านับ Himalaya ด้วย เขาดึงคนเข้าโรงราว 37.4 ล้านคนจาก 4 เรื่อง ฉายา มิดโบฮวาง ที่แปลว่าฮวังจองมินที่ดูได้โดยไม่ต้องคิด ก็เกิดตอนนี้ ส่วนเจ้าตัวถ้าโดนเรียกว่านักแสดงสิบล้านก็ตอบแค่ประมาณว่า ' แล้วไงล่ะ ' โปสเตอร์ Himalaya ยังสร้างเทรนด์แปลกๆ ด้วย เพราะหน้าเขาบนโปสเตอร์มีขนาดเท่าหน้าคนจริงเป๊ะ คนเลยไปยืนเอาหน้าตัวเองซ้อนแล้วถ่ายรูปกันเต็มไปหมด

ใน The Wailing (2016) ของ นาฮงจิน เขารับบทหมอผีอิลกวาง การให้อิลกวางนุ่งผ้าเตี่ยวทำพิธีเป็นไอเดียของเขาเพื่อให้คำใบ้คนดู แต่นาฮงจินตอบว่าหนังเรื่องนี้ไม่ต้องใจดีกับคนดูขนาดนั้นก็ได้ อีกสิบปีต่อมาทั้งคู่กลับมาร่วมงานกันใน Hope หนังไซไฟที่เขาแบกช่วง 50 นาทีแรกแทบจะคนเดียว จนได้รับคำชมทั้งจากคานส์และคนดูเกาหลี

ใน Narco-Saints ของ Netflix เขาเป็นจอนโยฮวาน ศาสดาลัทธิที่กลายเป็นเจ้าพ่อยา พิสูจน์ว่าซีรีส์ก็เอาอยู่ และซีรีส์นี้ยังทำให้รัฐบาลซูรินามออกมา ประท้วงอย่างเป็นทางการ ด้วย จากนั้นก็มาถึง 12.12: The Day ปี 2023 เขาโกนหัวรับบทชอนดูกวังที่ได้แรงบันดาลใจจากชอนดูฮวาน และได้หนังสิบล้านเรื่องที่สาม เล่นสมจริงจนโดนคนดูด่าเละ คำด่าที่เขาชอบที่สุดคือ ' ออกไปจากร่างโอปป้าฉันเดี๋ยวนี้ ไอ้เผด็จการ ' บทนี้ทำให้เขาได้รางวัลการแสดงจาก Baeksang เป็นครั้งแรก ครบทั้ง Blue Dragon, Grand Bell และ Baeksang และหลัง Veteran 2 เขาแซง ซงคังโฮ ขึ้นเป็นนักแสดงนำที่มียอดคนดูสะสมมากที่สุดในเกาหลี

เขาไม่เคยทิ้งเวที เล่นเชกสเปียร์ทั้ง Richard III และ Macbeth และกำกับละครเพลง Assassins กับ Orchestra Pit เอง ถือเป็นแถวหน้าของกระแส นักแสดงที่ขยับไปนั่งเก้าอี้ผู้กำกับ ตอนที่ พัคจองมิน ศิลปินในสังกัด Sam Company ที่ภรรยาเขาเป็นผู้บริหาร บอกว่าอยากพักหนึ่งปี ฮวังจองมินสวนกลับว่า ' ห้ามพัก! โอ๊ย ' คลิปที่พัคจองมินเลียนแบบเหตุการณ์นี้ไวรัล และชาวเน็ตตัดสินว่าเวอร์ชันของพัคจองมินเหมือนฮวังจองมินยิ่งกว่าตัวจริง

สำหรับวัยรุ่นยุคนี้ เขาคือเครื่องดนตรีมนุษย์ ยูทูบเบอร์ Jeffp ตัดบทพูดจากหนังของเขามาต่อกันจนเหมือนเขาร้อง Kitsch ของ IVE หรือ Bam Yang Gang ยอดวิวทะลุหลายล้าน ส่วนเวอร์ชัน APT. ทะลุล้านวิวในเวลาไม่ถึงวัน Jeffp บอกว่าเลือกเขาเพราะช่วงอารมณ์ การออกเสียง และพลังเสียง และตอนที่ได้เจอกันจริงๆ ฮวังจองมินก็ร้องท่อนเปิดของ Supernova ให้สดๆ เพราะหน้าแดงง่าย เลยมีฉายาว่า ฮวังชี ที่เล่นคำกับฮงชี หรือลูกพลับสุก และครั้งหนึ่งเขาเรียกช่องทอล์กของ ยูแจซอก ที่ชื่อ Pinggyego ผิดเป็น Punghyanggo คำพูดผิดนั้นเลยกลายเป็นชื่อรายการเที่ยวแบบไม่วางแผนไปซะเลย