พัคชานอุก

ผู้กำกับ Oldboy, The Handmaiden และ Decision to Leave ไม่มีใครถ่ายการแก้แค้นและความรักต้องห้ามออกมาได้สวยเท่าเขา ชื่อเขาเลยเป็นชื่อแรกที่เทศกาลหนังทั่วโลกนึกถึงเวลาพูดถึงหนังเกาหลี

เขาเกิดที่โซลปี 1963 เรียนปรัชญาที่มหาวิทยาลัยซอกัง สมัยนั้นเป็นเด็กสายศิลป์เงียบๆที่ไม่เคยคิดจะทำหนัง จนช่วงปิดเทอมหน้าหนาวปีสามได้ดู Vertigo ของฮิตช์ค็อกในรอบฉายของมหาวิทยาลัย แล้วก็ตัดสินใจทันทีว่าจะเป็นผู้กำกับ เขาตั้งชมรมหนังขึ้นมาเลย ต่อมาตอนเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ เขานั่งเขียนบทกับผู้กำกับควักแจยองในห้องหลังร้านเช่าวิดีโอของควัก และช่วยเฝ้าร้านตอนควักออกไปส่งเทป

จุดเริ่มต้นย่ำแย่สุดๆ หนังเดบิวต์ปี 1992 ที่มีนักร้องอีซึงชอลเป็นนำ และหนังเรื่องที่สองปี 1997 เจ๊งทั้งรายได้และคำวิจารณ์ติดกัน เขาบอกเองว่าเกือบถูกเตะออกจากวงการแล้ว ช่วงนั้นเขาเขียนวิจารณ์หนัง และเปิดร้านเช่าวิดีโอกับเพื่อนชื่อโจยองอุก ที่ต่อมากลายเป็นผู้กำกับดนตรีคู่ใจ ร้านนี้มีเทปหายากเยอะจนคอหนังมองว่าเป็นซีเนมาเทคย่อมๆ ตอนเป็นนักวิจารณ์เขาเคยสัมภาษณ์เควนติน แทแรนติโนที่มาโปรโมตหนังที่โซล พอหลายปีต่อมาเจอกันอีกทีที่คานส์ แทแรนติโนถึงกับร้องว่า ตอนนั้นคือคุณเหรอ

จุดพลิกมาจากหนังสั้นขาวดำปี 1999 ทุนนี้ตอนแรกจะให้ คิมจีอุน แต่เขาติดคิว โปรดิวเซอร์ที่ได้ดูหนังสั้นเรื่องนั้นเลยยื่นบทที่ลอยไปมาในวงการมาให้ กลายเป็น Joint Security Area ปี 2000 ชีวิตคนไม่มีชื่อจบลงในข้ามคืน จากนั้นก็มาถึงไตรภาค แก้แค้น คือ Sympathy for Mr. Vengeance, Oldboy และ Lady Vengeance เขาเลือก ชเวมินชิก เพราะริ้วรอยที่บอกเล่าชีวิตกับแววตาที่คมแต่เป็นมนุษย์มาก Oldboy คว้า กรังด์ปรีซ์ที่คานส์ และปักหมุดหนังเกาหลีบนแผนที่โลก นักวิชาการบางคนบอกว่ามันทำให้เกาหลีแบบที่ Rashomon ทำให้ญี่ปุ่น การที่ฮอลลีวูด เอาไปรีเมก ก็บอกอะไรได้เยอะ ใน Lady Vengeance เขาพลิกภาพนางเอกแสนดีของ อีย็องแอ และตั้งแต่เรื่องนี้เขาเขียนบทร่วมกับจองซอกยอง ซึ่งชื่อเธอขึ้นก่อนเขาในเครดิตเสมอ

Thirst ได้รางวัล Jury Prize ที่คานส์ปี 2009 ปี 2013 เขาบุกฮอลลีวูดด้วย Stoker ที่นิโคล คิดแมนแสดงนำ บริษัท Moho Film ของเขายังร่วมอำนวยการสร้าง Snowpiercer ของ บงจุนโฮ ด้วย The Handmaiden ปี 2016 ย้ายนิยาย Fingersmith ของซาราห์ วอเทอร์สมาไว้ในเกาหลี ยุคอาณานิคมญี่ปุ่น คนที่บอกให้เขาดัดแปลงเรื่องนี้คือภรรยา หนังเรื่องนี้แจ้งเกิด นักแสดงหน้าใหม่ที่ฝ่าออดิชัน 1,500 คน และได้ BAFTA สาขาหนังที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ ปีต่อมาตอนรับรางวัลใหญ่ที่ Baeksang Arts Awards เขาพูดถึงสังคมที่ไม่มีใครถูกเลือกปฏิบัติเพราะเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ หรือรสนิยมทางเพศ ปี 2022 Decision to Leave ทำให้เขาได้รางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมที่คานส์ ฉายา ' คานส์พัค ' เลยติดแน่น ขนาด Cahiers du Cinéma ที่เคยสับเขาทุกเรื่องยังชมเปาะ และปี 2026 เขาเป็นคนเกาหลีคนแรกที่ได้เป็นประธานกรรมการตัดสินคานส์

หนังโหดขนาดนั้น แต่ตัวจริงขี้กลัวสุดๆ เขาเคยเดินออกจากโรงกลางหนังผี และตอนถ่าย Lady Vengeance ต้องเอามือปิดปากไม่ให้กรีดร้องกับฉากที่ตัวเองถ่าย นักแสดงคิมอ๊กบินบอกว่าเขา ' เหมือนพี่สาว ' ในวงการมีมุกเรื่อง ' สามคำโกหกของชุงมูโร ' คือพัคชานอุกบอกว่า ' รอบนี้หนังบันเทิงสนุกจริงๆ ' อีชางดง บอกว่า ' บทเสร็จแล้ว ' และฮงซังซูบอกว่า ' รอบนี้ขอพักบ้าง ' เขากับบงจุนโฮ รยูซึงวาน และคิมจีอุนมีแก๊งผู้กำกับชื่อ ' อวดตัวกับนินทา ' ตอนบงจุนโฮเอาร่างแรกของ Memories of Murder มาให้ดู พัคเสนอชื่อเรื่องว่า ' ถ้าไม่มอบตัว แขนขาจะเน่าตาย ' จนบงจุนโฮบ่นอุบ แก๊งเดียวกันนี้ยังเคยโดนขึ้น บัญชีดำวงการศิลปวัฒนธรรม ก่อนจะมี Parasite Oldboy น่าจะเป็นหนังเกาหลีที่ดังที่สุดในโลก และสองผู้กำกับนี้คือแกนกลางของ ยุคทองของหนังเกาหลี ที่เขายังไม่มีคือหนังสิบล้านคนดู แต่ว่ากันว่าเขาเชื่อทุกครั้งว่าเรื่องถัดไปแหละจะทะลุ

นอกกองถ่ายเขาก็มีสีสัน เขาไม่ดู ฟุตบอลโลก 2002 สักนัด แล้วไปสารภาพบาปที่โบสถ์ บาทหลวงเลยสั่งให้ดูรีรันทุกนัดนัดละสามรอบเป็นการชดใช้ เขาเป็นช่างภาพตัวจริงที่พก Leica ติดตัวตลอดและมีหนังสือภาพของตัวเอง ส่วนกับน้องชายที่เป็นศิลปินสื่อ พัคชานกยอง เขาคว้าหมีทองคำสาขาหนังสั้นที่เบอร์ลินจากหนังที่ถ่ายด้วย iPhone เขาเป็นขาประจำคอนเสิร์ตคลาสสิก เคยตามดูรีไซทัลของ โชซองจิน ครบทั้งสี่รอบในเดือนเดียว เป็นสายรัก แนงมยอน แบบเปียงยาง บอกว่าเรื่องที่ทรมานที่สุดตอนไปถ่ายต่างประเทศคือไม่มีแนงมยอนกิน คติประจำบ้านที่เขาคิดสดๆให้การบ้านลูกสาวแปลได้ประมาณว่า ' ไม่ได้ก็ช่างมัน '