ยุคทองของหนังเกาหลี

แค่ปี 2003 ปีเดียว เกาหลีปล่อย Memories of Murder, Oldboy, A Tale of Two Sisters และ Silmido ออกมาติดๆ กัน เส้นทางที่ลากยาวไปถึงออสการ์อีก 20 ปีต่อมาเริ่มต้นตรงนี้

ปาฏิหาริย์นี้ไม่ได้มาแบบฟ้าผ่า ต้นยุค 90 หนังเกาหลีครองส่วนแบ่งในบ้านตัวเองไม่ถึง 20% ด้วยซ้ำ สตูดิโอฮอลลีวูดเริ่มจัดจำหน่ายเอง โรงหนังเต็มไปด้วยหนังนอก และทั้งวงการมองไม่เห็นอนาคต จุดเปลี่ยนจริงๆ คือเดือนตุลาคม 1996 เมื่อศาลรัฐธรรมนูญตัดสินว่าการตรวจพิจารณาหนังล่วงหน้าโดยรัฐขัดรัฐธรรมนูญ ยุคที่ต้องขออนุญาตรัฐก่อนฉายจบลง เปลี่ยนเป็นระบบจัดเรต ผู้กำกับได้ทำหนังมืดหม่นและสุดโต่งแค่ไหนก็ได้เป็นครั้งแรก

เส้นทางเงินก็เปลี่ยน หลังวิกฤตการเงินปี 1997 แชโบลอย่าง Samsung และ Daewoo ถอนตัวจากธุรกิจหนัง แต่ CJ กับ Lotte กลับทุ่มหนักกว่าเดิม มัลติเพล็กซ์ CGV แห่งแรกเปิดที่คังบยอนและพลิกภูมิทัศน์โรงหนังทั้งหมด เกิดวงจรที่นักลงทุนใส่เงินแล้วกำไรไหลกลับไปสร้างหนังเรื่องใหม่ นี่คือจุดกำเนิดที่ทำให้ CJ กลายเป็นยักษ์ใหญ่ของหนังเกาหลี พอ Shiri ชนะ Titanic ในปี 1999 คนก็เริ่มเชื่อว่าหนังเกาหลีชนะในบ้านได้ และปี 2001 หนังแก๊งสเตอร์ Friend ก็ดันส่วนแบ่งหนังในประเทศขึ้นไปเกือบ 50%

ตอน เกาหลีเปิดรับวัฒนธรรมป๊อปญี่ปุ่น หลายคนกลัวว่าหนังญี่ปุ่นจะมากลืนหนังเกาหลี ผลออกมาตรงข้าม หนังญี่ปุ่นแป้กในโรงต่อเนื่อง และการที่ช่วงนั้นตรงกับยุครุ่งเรืองที่สุดของหนังเกาหลีก็ยังถูกยกมาพูดถึงจนทุกวันนี้ ที่ตลกคือ Oldboy หนังตัวแทนของยุคนี้ดัดแปลงจากมังงะญี่ปุ่น

แล้วปี 2003 ก็มาถึง นักวิจารณ์หนัง Lee Dong-jin เรียกปีนี้ว่าช่วงเวลาที่งดงามที่สุดของหนังเกาหลี Memories of Murder ของ บงจุนโฮ วางมาตรฐานหนังระทึกขวัญสไตล์เกาหลี และทำให้ ซงคังโฮ กลายเป็นนักแสดงที่หาใครแทนไม่ได้ Oldboy ของ พัคชานอุค ที่มีการแสดงสุดคลั่งของ ชเวมินชิก คว้า กรังด์ปรีซ์ที่เมืองคานส์ ในปีถัดมา A Tale of Two Sisters ของ คิมจีอุน ทำลายสถิติบ็อกซ์ออฟฟิศหนังสยองเกาหลี ยังมี Save the Green Planet ที่เจ๊งตอนฉายแต่กลายเป็นหนังคัลต์ระดับตำนาน หนังรักคลาสสิก The Classic และ Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring ของคิมกีด็อก ออกมาในปีเดียวกันหมด

หมัดปิดท้ายปีคือ Silmido นำแสดงโดย ซอลคยองกู เป็นหนังเกาหลีเรื่องแรกที่มีคนดูทะลุสิบล้าน และทำให้เกิดหน่วยวัดความสำเร็จที่เรียกว่า หนังสิบล้าน ปีต่อมา Tae Guk Gi ก็ทำลายสถิตินั้น แล้ว The King and the Clown กับ The Host ก็ตามเข้าคลับมา ตลาดโตเร็วจนน่ากลัว

ผู้กำกับยุคนี้แบ่งคร่าวๆ ได้สองสาย อีชางดง คิมกีด็อก และฮงซังซู กวาดเทศกาลหนังต่างประเทศในฐานะผู้กำกับสายศิลปะ และ Secret Sunshine ของอีชางดงทำให้ จอนโดยอนคว้านักแสดงหญิงยอดเยี่ยมที่คานส์ ส่วนพัคชานอุค บงจุนโฮ คิมจีอุน และ รยูซึงวาน ใส่ความเป็นศิลปินลงไปในหนังตลาด ตามหลังมาติดๆ ชเวดงฮุน พิสูจน์ผ่าน Tazza ว่าหนังดัดแปลงจากการ์ตูนก็เป็นบล็อกบัสเตอร์ที่ประณีตได้ และหนังเปิดตัวปี 2008 ของ นาฮงจิน อย่าง The Chaser ก็จุดกระแสหนังระทึกขวัญเลียนแบบอยู่หลายปี

ประเด็นสำคัญคือ คนรุ่นนี้ไม่ใช่ตอนจบ แต่เป็นจุดปล่อยตัว ผู้กำกับที่แจ้งเกิดในปี 2003 สร้างงานต่อเนื่องมาสองทศวรรษ และเมื่อ Parasite ของบงจุนโฮคว้า ภาพยนตร์ยอดเยี่ยมบนเวทีออสการ์ คนทั้งโลกก็เริ่มย้อนรอยสายเลือดนี้กลับไป นี่คือเหตุผลที่แฟนต่างชาติจำนวนมากเพิ่งมาเจอ Oldboy กับ Memories of Murder ตอนนี้