Secret Sunshine

หนังปี 2007 ของ Lee Chang-dong ว่าด้วยแม่ที่สูญเสียลูกแล้วค่อยๆ พังทลายระหว่างศรัทธากับการให้อภัย เรื่องนี้ทำให้ Jeon Do-yeon เป็นนักแสดงเกาหลีคนแรกที่คว้านักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมที่คานส์

ชื่อเรื่องคือเมืองที่มีอยู่จริง มีรยัง เมืองเล็กๆ ในจังหวัดคย็องซังใต้ ถ้าอ่านตัวอักษรจีนตรงตัวจะแปลว่า "แสงแดดลับ" ชื่อภาษาอังกฤษเลยกลายเป็น Secret Sunshine ผู้กำกับ Lee Chang-dong ซึ่งเคยเป็นนักเขียนนิยายมาก่อน ดัดแปลงจากเรื่องสั้น เรื่องของแมลง ของอีชองจุน ชินเอ (Jeon Do-yeon) ที่เพิ่งเสียสามีพาลูกชายตัวเล็กย้ายไปอยู่บ้านเกิดของสามีแล้วเปิดโรงเรียนสอนเปียโนเล็กๆ ส่วนจงชัน (Song Kang-ho) เจ้าของอู่ที่มาช่วยตอนรถเธอเสียกลางทาง ก็วนเวียนอยู่ข้างเธอตั้งแต่วันนั้น

คำโปรยบนโปสเตอร์คือ "ความรักแบบนี้ก็มีอยู่" ใครเข้าโรงไปเพราะคิดว่าเป็นหนังรักจะเจอหนังคนละแบบเลย หลังลูกชายถูกลักพาตัวและไม่ได้กลับมาอีก ชินเอยึด โบสถ์ เป็นที่พักใจเพื่อประคองตัวเองให้หายใจต่อได้ เธอตัดสินใจจะให้อภัยฆาตกรและไปเยี่ยมถึงเรือนจำ แต่เขากลับบอกด้วยสีหน้าสงบว่าพระเจ้าให้อภัยเขาแล้ว "ฉันยังไม่ได้ให้อภัยเลย พระเจ้าให้อภัยเขาก่อนได้ยังไง" ประโยคเดียวนี้พลิกทั้งเรื่อง Park Chan-wook ดูรอบพรีเมียร์แล้วบอกว่านี่คือฉากเยี่ยมนักโทษที่โหดร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์

ตอนเข้าฉายเกาหลีถกกันหนักว่าเป็นหนังต่อต้านคริสต์หรือเปล่า ยิ่งเดือดเพราะเกาหลีเป็น ประเทศที่ศาสนาผสมปนกัน คนเข้าโบสถ์มีอยู่ทุกที่ในชีวิตประจำวัน ผู้กำกับยืนยันว่านี่คือหนังเรื่องมนุษย์ไม่ใช่เรื่องพระเจ้า บทพูดของฆาตกรก็ไม่ได้แต่งขึ้นลอยๆ ผู้เขียนต้นฉบับเล่าว่าเขียนเรื่องนี้หลังได้ยินคำพูดของฆาตกรลักพาตัวตัวจริงในศาล และดูการไต่สวนปี 1988 เรื่อง เหตุการณ์กวางจู หลายคนจึงอ่านมันเป็นคำถามถึงโลกที่ผู้กระทำผิดได้ความสงบใจไปก่อน นักวิจารณ์อีดงจินยกให้เป็นหนังเกาหลีที่ดีที่สุดนับตั้งแต่ปี 2000

กองถ่ายโหดมาก ผู้กำกับแทบไม่ให้คำสั่งชัดๆ เอาแต่ย้ำว่า "ทิ้งความเป็นจอนโดยอนไป อย่าแสดง" ฉากรับโทรศัพท์จากคนร้ายถ่ายซ้ำเกิน 26 เทค มีฉากหนึ่งที่เธอลงอ่างเก็บน้ำอุณหภูมิ 7 องศาถึงสี่รอบจนต้องเข้าห้องฉุกเฉินเพราะภาวะตัวเย็นเกิน แต่สุดท้ายฉากนั้นถูกตัดทิ้ง เธอยังซ้อมเพลงของ Liszt อยู่สองเดือนครึ่งเพื่อบทครูสอนเปียโน และอายุ 33 ของชินเอก็ตรงกับอายุเธอตอนถ่ายพอดี

พอเธอชูถ้วยรางวัลที่คานส์ในเดือนพฤษภาคม 2007 ประตูสู่เวทีรางวัลการแสดงระดับโลกของนักแสดงเกาหลี ก็เปิดออก และเธอได้ฉายา "ราชินีแห่งคานส์" ส่วน Song ได้รับคำชมล้นหลามจากการแสดงที่แทบทั้งหมดคือการรับส่งอารมณ์ให้เธอ เขาเกิดที่คิมแฮแต่ตั้งใจฝึกสำเนียงมีรยังโดยเฉพาะ สำเนียงคย็องซัง เข้มๆ ในเรื่องนี้จึงถูกพูดถึงคู่กับ The Attorney สิบห้าปีต่อมาเขาก็คว้านักแสดงนำชายคานส์เองจาก Broker ด้าน Steven Yeun เคยยกให้ Song เป็นนักแสดงที่เก่งที่สุดของเกาหลีและบทนี้คือผลงานที่ดีที่สุด ก่อนจะไปเล่น Burning ของ Lee Chang-dong เอง แล้วถ้ากะพริบตาอาจพลาด Lee Sung-min ที่โผล่มาเป็นพ่อครัวร้านอาหาร

หนังมีคนดูราว 1.71 ล้านคน พอให้คืนทุน และเมืองมีรยังมอบตำแหน่งพลเมืองกิตติมศักดิ์ให้ผู้กำกับกับนักแสดงนำทั้งสอง พร้อมประกาศจะตั้งชื่อถนนใกล้กองถ่ายตามชื่อพวกเขา ช็อตสุดท้ายค้างอยู่ที่แสงแดดตกลงบนพื้นดินสกปรกมุมหนึ่งของลานบ้าน นั่นแหละแสงแดดลับของชื่อเรื่อง