ภูเขาบุกฮันซาน

ภูเขาหินแกรนิตและอุทยานแห่งชาติที่โอบด้านเหนือของโซลไว้เหมือนฉากกั้น นั่งรถไฟใต้ดินไปได้ และเป็นภูเขาที่คนขึ้นมากที่สุดในเกาหลี

ขอแก้ความเข้าใจผิดก่อน คำว่า บุกฮัน ในชื่อนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับ เกาหลีเหนือ เลย แปลว่าภูเขาทางเหนือของแม่น้ำฮัน หรือทางเหนือของโซลสมัยก่อน ชื่อเดิมที่ใช้กันมาเกือบพันปีคือ ซัมกักซาน หรือภูเขาสามเขา ตามยอด แพกุนแด อินซูบง และ มันกย็องแด ชื่อ บุกฮันซาน เข้าไปอยู่ในแผนที่ทางการช่วง ยุคญี่ปุ่นปกครอง แล้วติดปากถาวรหลังประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติปี 1983 ถึงตอนนี้ก็ยังมีคนเรียกร้องให้กลับไปใช้ชื่อเดิม เรื่องตลกคือยอดสูงสุดแพกุนแด (836 เมตร) กับอินซูบงอยู่ในเมืองโกยาง จังหวัดคย็องกี ไม่ใช่โซล

แกนของภูเขาคือก้อนแมกมายักษ์ที่เย็นตัวใต้ดินเมื่อราว 170 ล้านปีก่อน มันไม่เคยปะทุออกมาแต่กลายเป็นหินแกรนิต แล้วชั้นดินด้านบนค่อยๆ สึกกร่อนจนโดมหินสีขาวโผล่ออกมา หินที่มองเห็นได้จากกลางเมืองก็คือตัวนี้

มีตำนานเยอะด้วย ก่อนก่อตั้ง โชซอน พระเจ้าแทโจเคยขึ้นแพกุนแดแล้วแต่งกลอนว่าอยากได้ทุกผืนแผ่นดินที่มองเห็น อีกตำนานเล่าว่าพระมูฮักที่ออกตามหาที่ตั้งเมืองหลวงเจอศิลาจารึกบนยอดพีบงว่า มูฮักหลงทางมาถึงที่นี่ จึงเดินกลับลงไปแล้วเลือกที่ตั้ง พระราชวังคย็องบก แทน เชิงเขายังมี วัด เก่าแก่อย่าง จินกวันซา โดซอนซา และ ฮวาเกซา ที่มี เทมเปิลสเตย์

ปี 2025 มีผู้มาเยือน 7.53 ล้านคน มากที่สุดในบรรดาอุทยานแห่งชาติของเกาหลี จากทุกมุมของโซลและคย็องกีตอนเหนือใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง เส้นทางยาวรวม 205 กิโลเมตรรองรับตั้งแต่มือใหม่ยันสายปีนหน้าผา ถ้าอยากเห็นความคลั่ง การเดินขึ้นเขา ของคนเกาหลีแบบใกล้ชิดต้องที่นี่ สี่ฤดู ชัดมาก ฤดูใบไม้ผลิมีสันเขาดอกอาซาเลีย ฤดูร้อนมีลำธาร ปลายตุลาคมหินขาวตัดกับ ใบไม้เปลี่ยนสี และฤดูหนาวมีเกล็ดน้ำแข็งเกาะกิ่งไม้ ลงเขามาก็มีเต้าหู้ บิบิมบับ วุ้นลูกโอ๊ก และพาจอนรออยู่

ช่วงนี้นักปีนเขาต่างชาติเพิ่มขึ้นเร็วมาก ศูนย์เดินเขาในเมืองที่ทางเข้าอูอีดงให้เช่ารองเท้าและไม้เท้าในราคาไม่กี่พันวอน และปี 2025 ผู้ใช้เจ็ดในสิบคนเป็นชาวต่างชาติ