deungsan (등산)

พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาหลีเป็นภูเขา การเดินป่าขึ้นเขาเลยแทบเป็นงานอดิเรกประจำชาติ ต่อให้อยู่กลางกรุงโซล นั่งรถไฟใต้ดินไปชั่วโมงเดียวก็ยืนบนยอดเขาได้แล้ว

เงื่อนไขมันดีเกินไป โซลเองก็มีภูเขาล้อมรอบ ไปที่ไหนในประเทศก็มีเขาหลังบ้าน ยอดสูงสุดยังไม่ถึง 2,000 เมตร ส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาเก่าที่ลาดไม่ชัน ถ้าเดินตามเส้นทางก็แทบไม่อันตราย สัตว์ดุร้ายก็แทบไม่มี เส้นทางปลอดภัย และที่สำคัญคือถูก ค่ารถเมล์ไปกลับกับข้าวกล่องก็พอสำหรับทั้งวัน ธรรมเนียมเก่าที่ฝังศพบรรพบุรุษไว้บนเขาใกล้บ้านทำให้ครอบครัวต้องขึ้นเขาทุกปีช่วง ชูซอก เพื่อไปไหว้หลุมศพ ภูเขาเลยเป็นที่คุ้นเคย เส้นทางยอดฮิตของโซลคือ บุกฮันซาน ที่อยู่ติดเมืองแต่ยอดหินชันพอจะทำให้คนประมาทเหนื่อยหนัก

สิ่งที่คนต่างชาติตกใจที่สุดคือชุด แค่เขาหลังบ้านสูง 400 เมตร คนเกาหลีก็มากันแบบจัดเต็ม ทั้งแจ็กเก็ตกันลม รองเท้าเดินป่า และไม้เท้าเทรกกิ้ง ภาพกลุ่มคนวัยกลางคนใส่ชุดเดินป่าสีสะท้อนแสงแมตช์กันเต็มขบวน รถไฟใต้ดิน เช้าวันหยุดคือวิวคลาสสิกของเกาหลี จนลุคนี้แทบกลายเป็นอีกแนวหนึ่งของ แฟชั่นเกาหลี เรื่องเล่าของนักท่องเที่ยวที่ใส่เสื้อยืดกับผ้าใบแล้วเจอคัลเจอร์ช็อกบนเส้นทางมีให้เห็นเยอะมาก

ของกินก็เป็นครึ่งหนึ่งของความสนุก คิมบับ กับแตงกวาบนยอดเขาแทบเป็นสูตรตายตัว พอลงมาก็มีพาจอนกับ มักกอลลี ชามโตรออยู่ แต่ก็จริงที่กลุ่มที่ตั้งวงบนยอดหรือหลังลงเขาแล้วขึ้นขนส่งสาธารณะทั้งที่เมาโดนมองแรง การดื่มบนภูเขาเลยเป็นประเด็นถกเถียงมาตลอด บางบริษัทถึงขั้นเปลี่ยน ฮเวชิก เป็นทริปเดินเขาหมู่

บนภูเขายังมีวัดเยอะ เขาดัง ๆ มักมี วัด อยู่กลางทาง พักเหนื่อยได้พอดี และหลายคนก็จัดทริปคู่กับ เทมเปิลสเตย์ ค้างคืน ฤดูใบไม้ร่วงจุดชม ใบไม้เปลี่ยนสี คนแน่นจนต้องต่อคิวเดินบนทางขึ้นเขา ช่วงหลังคนรุ่นใหม่ก็หันมาเดินเขาเป็นทั้งการออกกำลังกายและจุดถ่ายรูป เชื่อมกับวัฒนธรรมโพสต์ โอวนวัน และการไฮกิ้งรอบโซลก็ฮิตในหมู่นักท่องเที่ยวกับนักศึกษาต่างชาติ ทริคเล็ก ๆ คือถ้าอธิบายเป็นภาษาอังกฤษให้ใช้คำว่า hiking อย่าใช้ mountain climbing ไม่งั้นจะโดนเข้าใจว่าไปปีนหน้าผา