มารยาทบนรถไฟใต้ดิน

ที่นั่งสีชมพูต่อให้ว่างก็ไม่นั่ง คุยโทรศัพท์ให้สั้น และไม่กินอาหาร มารยาทบนรถไฟใต้ดินเกาหลีซ้อนกันหลายชั้น มีทั้งกฎที่ประกาศวนไม่หยุดและกฎที่ทุกคนรู้กันเองโดยไม่ต้องพูด

สิ่งแรกที่คนมาใหม่สังเกตเห็นคือที่นั่งสีชมพูกลางตู้ มันคือที่นั่งสำหรับคนท้อง โซล กำหนดขึ้นครั้งแรกบนรถเมล์และตู้ รถไฟใต้ดิน เมื่อธันวาคม 2013 ก่อนจะแพร่ไปทั่วประเทศ ไม่มีกฎหมายบังคับ แต่ธรรมเนียมคือเว้นว่างไว้ และรถไฟใต้ดินโซลก็แทบจะถือเป็นที่นั่งที่ต้องเว้นไว้เลย เพราะท้องอ่อนๆ มักยังดูไม่ออก เลยมีเข็มกลัดคนท้องไว้ห้อยกระเป๋า ขอรับได้ที่สถานีหรือศูนย์สาธารณสุข ในประเทศที่กังวลเรื่อง อัตราการเกิดต่ำ ที่นั่งนี้เลยเหมือนสัญลักษณ์เล็กๆ

แต่ก็ถกเถียงกันไม่จบ ผลสำรวจปี 2021 มีคน 90% บอกว่าที่นั่งนี้จำเป็น แต่มีแค่ 51% ที่เห็นว่าต้องเว้นว่างตลอด คนส่วนมากกว่าบอกว่าช่วงคนแน่นนั่งได้ แค่ลุกให้เมื่อคนท้องมา มีคนวิจารณ์ว่าสีชมพูทำให้ดูเป็นที่นั่งเฉพาะผู้หญิง จนเรื่องลามไปถึง ความขัดแย้งทางเพศ ในเกาหลี ส่วน ปูซาน เคยทำแคมเปญ Pink Light ให้คนท้องพกพวงกุญแจบีคอน พอเดินใกล้ไฟสีชมพูข้างที่นั่งจะกะพริบ ได้เสียงชมเยอะ

ที่หัวท้ายตู้มีที่นั่งสำหรับผู้ที่เดินทางลำบาก เดิมเรียกว่าที่นั่งคนชราและผู้อ่อนแอ แต่ชื่อกำลังเปลี่ยนเพราะคนเข้าใจผิดว่าเป็นของผู้สูงอายุอย่างเดียว นอกจาก ผู้สูงวัย 65 ปีขึ้นไป แล้ว คนพิการ คนท้อง คนที่พาเด็กเล็ก และคนบาดเจ็บก็นั่งได้ กฎหมายกำหนดให้รถไฟต้องมีพื้นที่แบบนี้อย่างน้อยหนึ่งในสิบของขบวน วัยรุ่นมักไม่นั่งต่อให้ว่าง และการทะเลาะระหว่างวัยเพราะที่นั่งนี้ก็โผล่เป็นข่าวอยู่เรื่อยๆ ใน ประเทศที่แก่เร็วที่สุด ที่นั่งพวกนี้ก็ยิ่งไม่พอ

ที่เหลือเป็นเรื่องของ นุนชี ไม่เปิดเสียงคลิปถ้าไม่ใส่หูฟัง ไม่ยืนขวางประตู ให้คนลงก่อน ต่อให้ตู้แน่นเอี้ยดช่วง เช้าไปทำงาน ก็ยังเงียบกริบ และอย่าวางกระเป๋าบน แผ่นทางเดินสีเหลือง สำหรับคนตาบอด เรื่องหนึ่งที่ทำให้ชาวต่างชาติที่ ใช้ชีวิตในเกาหลี ทึ่งเสมอคือ กฎที่ประกาศวนซ้ำพวกนี้ถูกทำตามจริงๆ เกือบทุกครั้ง