eumsingmul sseuregi (음식물 쓰레기)

ที่เกาหลี เศษอาหารต้องแยกทิ้งต่างหาก และจ่ายเงินตามน้ำหนักที่ทิ้ง คนเกาหลีเรียกย่อๆ ว่า ' อึมซือ ' และมักติดอันดับงานบ้านที่เกลียดที่สุด

ถ้าอยู่ อพาร์ตเมนต์ จะเป็นแบบนี้ แตะบัตร RFID ที่ผูกกับเลขห้องที่ถังเก็บ ฝาจะเปิด ตาชั่งข้างในชั่งน้ำหนัก แล้วค่าทิ้งไปโผล่ในบิลค่าส่วนกลางเดือนถัดไป ช่วงปี 2010 เป็นต้นมาท้องถิ่นหลายแห่งแห่กันติดตั้งเพื่อลดขยะอาหาร ที่ไหนไม่มีถังอัจฉริยะก็ใช้ถุงหรือถังแบบจ่ายเงินล่วงหน้า หลักการเดียวกับ ถุงขยะแบบจ่ายตามปริมาณ

ที่คนต่างชาติงงที่สุดคืออะไรนับเป็นเศษอาหาร หลักง่ายมาก เศษอาหารที่เก็บไปจะกลายเป็นอาหารสัตว์หรือปุ๋ยหมัก ถ้าสัตว์เคี้ยวแล้วกลืนได้ก็ทิ้งตรงนี้ ถ้าไม่ได้ก็เป็นขยะทั่วไป กระดูกไก่ เมล็ดพีช เปลือกหอย เปลือกไข่ เปลือกหอมใหญ่ ถุงชา และกากกาแฟ เลยต้องลงถุงขยะทั่วไป เครื่องปรุงเค็มๆ อย่างเทนจังกับโคชูจังก็ทำอาหารสัตว์ไม่ได้ กฎแต่ละเขตต่างกันนิดหน่อย ถ้าไม่แน่ใจให้เช็กคู่มือของเขต ไม่แปลกที่คนเรียกเรื่องนี้ว่าบอสใหญ่ของ การแยกขยะ เกาหลี

ทำไมต้องขนาดนี้ อาหารเกาหลีมา พร้อมกันทั้งโต๊ะ มี บันชัน หลายจาน บวกซุปกับจิเก เศษเลยเยอะแถมเปียก บ้านฝั่งตะวันตกหรือญี่ปุ่นที่ทำอาหารด้วยเตาอบบ่อยกว่ามักทิ้งเศษอาหารรวมกับขยะอื่น แต่เกาหลีมีปริมาณมากจนต้องมีระบบของตัวเอง น้ำ กิมจิ ที่เหลือก้นชาม อาหาร เดลิเวอรี ที่กินไม่หมด สุดท้ายก็มาจบที่ถังนี้

คนอยู่คนเดียวก็มีดราม่าของตัวเอง ถุงเล็ก 1 ลิตรยังใช้เวลานานกว่าจะเต็ม แมลงหวี่มาก่อนเสมอ หลายคนเลยแช่แข็งเศษอาหารไว้ในช่องฟรีซรอวันทิ้ง ซึ่งไม่ค่อยถูกสุขอนามัยเท่าไร เครื่องอบแห้งหรือเครื่องย่อยด้วยจุลินทรีย์ในบ้านเลยฮิตขึ้นมา ส่วนการบดเศษอาหารในซิงก์แล้วปล่อยลงท่อแบบเครื่องกำจัดเศษอาหารของอเมริกา ที่เกาหลีผิดกฎหมาย

มีประวัติศาสตร์ด้วย ช่วง สงครามเกาหลี มีคนประทังชีวิตด้วย ' กุลกุลีจุก ' โจ๊กที่ต้มจากเศษอาหารของค่ายทหารอเมริกัน ทุกวันนี้บางโรงเรียนที่มี อาหารกลางวัน และหน่วย ทหาร บางแห่งก็ยังตรวจถาดไม่ให้กินเหลือ เดือนพฤษภาคม 2019 มีการห้ามเอาเศษอาหารไปเลี้ยงหมูเพราะอหิวาต์แอฟริกาในสุกร แล้วเดือนตุลาคม 2024 ก็กลับมาอนุญาตแบบมีเงื่อนไข เฉพาะที่ผ่านการให้ความร้อนในโรงงานที่ได้รับอนุมัติ