giryeok bochung (기력 보충)

ความเชื่อที่ว่าเวลาเหนื่อยล้า ก็กินของดีๆ เพื่อเติมพลัง ซัมกเยทังในวันที่ร้อนที่สุด ยาจีนของเด็กเตรียมสอบ และโสมแดงของผู้สูงอายุ ล้วนมาจากไอเดียเดียวกัน

อาหารแบบนี้เรียกว่า boyangsik หรือ 'อาหารบำรุงกำลัง' ที่มาค่อนข้างเรียบง่าย พอการทำนากลายเป็นศูนย์กลางของชีวิต ธัญพืชหาง่ายขึ้นแต่เนื้อสัตว์กลับหายาก คนเลยเริ่มเติมโปรตีนที่ขาดไปในวันพิเศษ อาหารบำรุงของเกาหลีจึงเป็นซุปโปรตีนเคี่ยวนานเป็นหลัก อย่าง ซัมกเยทัง ปลาไหลย่าง ซุปปลาโคลน สตูแพะดำ และโจ๊กหอยเป๋าฮื้อ แต่อย่าสับสนกับ boyak เพราะ boyak คือ ยาสมุนไพร ที่หมอแผนโบราณจ่ายให้ ส่วน boyangsik เป็นแค่อาหาร

ฉากที่ดังที่สุดคือหน้าร้อน ในวันบกนัลทั้งสามวันซึ่งเป็นช่วงร้อนสุดของปี คนต่อคิวยาวหน้าร้านซัมกเยทัง แนวคิดคือ 'สู้ร้อนด้วยร้อน' ปลอบร่างที่หมดแรงจาก คืนร้อนอบอ้าว ด้วยน้ำซุปร้อนๆ ในกองทัพ มื้อกลางวันวันบกนัลได้ไก่คนละตัว ทหารรอคอยกันเลย โรงอาหารบริษัทก็เสิร์ฟไก่ในวันนี้ ถ้าไม่ใส่โสม ซัมกเยทังก็เป็นแค่ไก่ต้มธรรมดา โสมจึงเป็นสัญลักษณ์ของการ 'เติมพลัง' แถมอิ่มมาก ว่ากันว่าชามเดียวแคลอรีเกินข้าวสามถ้วย

ได้ผลจริงไหม กินวันเดียวไม่ทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้นทันตาหรอก แต่หลังเหงื่อออกหนักๆ น้ำซุปเค็มๆ ช่วยเติมโซเดียมที่เสียไปได้จริง สุดท้ายสิ่งสำคัญคือจังหวะของการกิน อาหารตามฤดู ในประเทศที่มี สี่ฤดูชัดเจน

ความเชื่อนี้มีความรักผสมอยู่ด้วย ในเกาหลี การป้อนของดีๆ ให้ใครสักคนก่อนส่งเขาไป คือวิธีแสดง จอง พ่อแม่สั่งยาบำรุงให้ลูกที่จะสอบเข้ามหาลัย ลูกซื้อโสมแดงให้พ่อแม่ และเช้าหลังดื่มหนักก็พึ่งซุป แฮจัง ที่น่าสนใจคือคนเกาหลีหาซุปร้อนกินกลางหน้าร้อน แต่นักท่องเที่ยวต่างชาติกลับสั่งซัมกเยทังในหน้าหนาวเป็นส่วนใหญ่