haejang (해장)

การปลอบท้องด้วยซุปร้อนๆ ในเช้าหลังคืนดื่มหนัก มีซุปที่ทำมาเพื่อสิ่งนี้โดยเฉพาะ และมีร้านที่เปิดตั้งแต่ตีห้าเพื่อขายมันด้วย วัฒนธรรมการดื่มเข้มข้นแค่ไหน วัฒนธรรมการฟื้นตัวก็เข้มข้นเท่านั้น

คำเดิมคือ haejeong (解酲) แปลว่าคลายอาการเมาค้าง เสียงค่อยๆ เพี้ยนมาเป็น haejang ดังนั้นไม่เกี่ยวกับคำว่า jang ที่แปลว่าลำไส้เลย บันทึกที่คล้ายที่สุดและเก่าที่สุดย้อนไปถึงซุปสมัยโครยอชื่อ seongjutang และในภาพวาดโรงเตี๊ยมของซินยุนบกช่วงปลายโชซอน ก็มีเจ้าของร้านถือกระบวยตักซุปอยู่หน้าหม้อ แถมยังมีฉบับหรูชื่อ hyojonggaeng ที่เคี่ยวทั้งวันจากวัตถุดิบ 18 อย่าง ทั้งไส้ผักกาด ถั่วงอก เห็ด ซี่โครงวัว ปลิงทะเล และหอยเป๋าฮื้อ

ทุกวันนี้ซุปแก้แฮงก์สามตัวท็อปคือ ppyeo haejangguk (กระดูกหมู) seonji haejangguk (เลือดวัว) และ kongnamul haejangguk (ถั่วงอก) ว่ากันว่าร้านซุปในโซลสมัยก่อนจะไล่ลูกค้าที่มาตอนกลางคืนเพราะน้ำซุปยังไม่ได้ที่ และขายเฉพาะตอนเช้ามืด ลูกค้าประจำจะฝากชามดินเผาส่วนตัวไว้ที่ร้าน ยิ่งร้านไหนมีชามฝากเยอะ ยิ่งถือว่าอร่อย ภาพพนักงานออฟฟิศต่อแถวกินซุปหลังจาก ฮเวชิก ที่ดื่ม โซจู และ โซแมก ยาวไปจนถึง รอบสองรอบสาม ยังเห็นได้จนถึงวันนี้ และเกิดขึ้นได้เพราะนี่คือ เมืองที่ไฟไม่เคยดับ

เมนูแก้แฮงก์ไม่ได้มีแค่ข้าวต้มซุป หลายคนแค่ต้ม รามยอน ส่วน ร้านสะดวกซื้อ ก็วางเครื่องดื่มแก้แฮงก์เรียงไว้หน้าแคชเชียร์ ในซีรีส์ ถ้ามีใครชงน้ำผึ้งหรือต้มซุปถั่วงอกให้ตัวละครที่เมาค้าง นั่นแทบจะเป็นการบอกรักเลย มีเรื่องเล่าด้วยว่ายังบันสมัยโชซอนมองว่าซุปแก้แฮงก์ไม่สมฐานะ เลยดื่มน้ำผึ้งแทน

ที่ตลกคือวิทยาศาสตร์ไม่ได้อยู่ข้างเกาหลีเสมอไป บางฝ่ายชี้ว่าซุปร้อนและ เผ็ด อาจยิ่งระคายกระเพาะที่อ่อนล้าอยู่แล้ว แต่ถั่วงอกได้รับการยอมรับว่าช่วยได้จริง การไปขับเหงื่อไล่แอลกอฮอล์ใน จิมจิลบัง ก็ไม่แนะนำเพราะเสี่ยงขาดน้ำ ส่วน haejangsul หรือการดื่มอีกแก้วตอนเช้าเพื่อประคองตัว ช่วยได้แค่แป๊บเดียวแต่เพิ่มภาระให้ตับ ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีงานวิจัยไหนห้ามความอบอุ่นของซุปชามแรกตอนเช้าได้